Με το βλέμμα σε όλους τους εργαζόμενους
Για το Σαββατοκύριακο 7-8 Φεβρουαρίου 2026, έχει προγραμματιστεί το 33ο Συνέδριο του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ), του μεγαλύτερου Εργατικού Κέντρου της χώρας.
Με την ανακοίνωσή της και την αφίσα της, με την παρέμβασή της και τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων της στο διήμερο του Συνεδρίου, η Εργατοϋπαλληλική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΕΡΓΑΣ), μολονότι τυπικά απευθύνεται στους συνδικαλιστές της Αθήνας, στην πραγματικότητα βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει σε όλους τους εργαζόμενους. Ακολουθεί εισαγωγικό απόσπασμα από ομιλία που θα εκφωνήσει η ΕΡΓΑΣ στο 33ο Συνέδριο:
Συνάδελφοι,
κάπου ανάμεσα στην αδιάλειπτη, απερίγραπτη θηριωδία που διαδραματίζεται στη γειτονιά μας, στην Παλαιστίνη, και τον απύθμενο βόρβορο που αναδύεται από το άνοιγμα των φακέλων Επστάιν στην άλλη πλευρά του πλανήτη, είναι φανερό ότι κάτι πάει στραβά, «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας».
Οι απανταχού Φουκογιάμα, όλοι όσοι έσπευσαν εδώ και δεκαετίες να προεξοφλήσουν «το τέλος της Ιστορίας», διαπιστώνοντας στο σύστημα του καπιταλισμού «το ακροτελεύτιο σημείο της ιδεολογικής εξέλιξης της ανθρωπότητας και την τελική μορφή της ανθρώπινης διακυβέρνησης», ίσως πρέπει κάπως να ξαναδούν τις σημειώσεις τους.
Στη χώρα μας, βαδίζοντας μάλιστα στη μαύρη επέτειο των Τεμπών και της 28ης Φεβρουαρίου, εξοικειωνόμαστε να μετράμε τις τραγωδίες -όλες τους κρατικά εγκλήματα- με ομάδες νεκρών, καμένων, πνιγμένων, σε κάθε περίπτωση, αναλώσιμων στα μάτια του κράτους. Στα τέλη Ιανουαρίου θρηνήσαμε 5 νεκρές εργάτριες στη Βιολάντα, εδώ και λίγες μέρες μαθαίνουμε για τουλάχιστον 15 πνιγμένους μετανάστες στη Χίο.
Έχοντας μάθει να παραποιεί και να διαστρεβλώνει κάθε αλήθεια, όπως παρεμπιπτόντως κάνει υπολογίζοντας (προς τα πάνω) τον μέσο μισθό του Έλληνα πολίτη, ή μετρώντας (προς τα κάτω) τους άνεργους στη χώρα, τώρα η κυβέρνηση θα κατασκευάσει νέους αλγόριθμους, και νέους αντικειμενικούς τρόπους υπολογισμών, για να κρύψει τον γιγαντωμένο αριθμό εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων σε όλη την επικράτεια.
Συνάδελφοι,
οι περισσότεροι από 200 νεκροί συνάδελφοί μας το προηγούμενο έτος σε εργατικά δυστυχήματα, είναι ταυτόχρονα πένθος για όλους τους εργαζόμενους, αλλά και αδιάψευστος δείκτης της ανελέητης επίθεσης που έχει κηρυχθεί από τους μεγαλοεργοδότες και τις κυβερνήσεις τους, με τις ευλογίες αν όχι την υπόδειξη των Ευρωπαίων και υπερατλαντικών εταίρων μας, σε βάρος όλων των εργατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Όπως λέει το σύνθημα, «αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές»!
Αυτοί, λεηλατούν κατακτήσεις -κυριολεκτικά- ολόκληρου αιώνα, όπως αυτή της 8ωρης/5ήμερης εργασίας, της Κυριακάτικης αργίας, των συλλογικών συμβάσεων, του ίδιου του δικαιώματος του «συνέρχεσθαι». Την τελευταία περίοδο, η οποία μόνο τυπικώς ονομάζεται «μετα-μνημονιακή», ανά δύο χρόνια η κυβέρνηση της ΝΔ ψηφίζει αντεργατικά πολυνομοσχέδια – εκτρώματα, βαφτίζοντάς τα μάλιστα με τα ονόματα των υπουργών της: 2021 Νόμος Χατζηδάκη, 2023 Νόμος Γεωργιάδη, 2025 Νόμος Κεραμέως, ο οποίος θεσπίζει την 13ωρη εργασία, 140 χρόνια μετά από την Πρωτομαγιά του Σικάγου.
Συνάδελφοι,
ως ΕΡΓΑΣ πιστεύουμε ότι η έξοδος από το περιγραφόμενο τέλμα βρίσκεται στα χέρια των ίδιων των εργαζομένων, οι οποίοι με τη συμμετοχή και τη δράση τους στα συνδικάτα μπορούν και πρέπει να τροποποιήσουν τους συσχετισμούς σε αυτά, και στο ΕΚΑ, σε μια πραγματικά ταξική, ενωτική, αγωνιστική κατεύθυνση. Διεκδικούμε ένα ΕΚΑ μαζικό, μαχητικό, ομπρέλα προστασίας και άξονα συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων, όχι άλλοθι της ΓΣΕΕ στο κλείσιμο των αγώνων.
Απευθυνόμαστε στους συναδέλφους εκείνους οι οποίοι παρά την όποια παραταξιακή ταυτότητά τους, πέρα από αυτή ή/και χωρίς αυτήν, έχουν πρώτη αγωνία τους την αγωνιστική ενότητα των εργαζομένων. Μια ενότητα όχι ως εύηχη αφηρημένη έννοια, αλλά ως βασική προϋπόθεση μαζικών δυναμικών εργατικών και συνδικαλιστικών διεκδικήσεων. Την ενότητα και τη δυναμική των διεκδικήσεων αυτών έχουν υποσκάψει συστηματικά καταρχάς οι παρατάξεις (συγκαλυμμένα ή μη) φερέφωνα των αντιλαϊκών κυβερνήσεων από τη μία πλευρά, και οι αυτο-ονομασμένοι ταξικοί, από την άλλη πλευρά, ιδιαίτερα εκείνοι που έκαναν την ξεχωριστή πλατεία και την ξεχωριστή κινητοποίηση συνώνυμό τους. Όλοι τους βέβαια, ομνύουν στην ενότητα των εργαζομένων.
Ο αγώνας μας για βελτίωση της ζωής στην πραγματικότητα όλης της κοινωνίας, για εργατικές κατακτήσεις, για μαζικό και αγωνιστικό συνδικαλισμό, για ΕΚΑ εργαλείο στα χέρια των εργαζομένων, δεν μπορεί παρά να είναι και αγώνας μας για να αποκαλυφθεί η ουσία και να καταδειχθούν τα αποτελέσματα των επιζήμιων, για τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα, πολιτικών αντιλήψεων και πρακτικών.
