Η στήλη έχει ένα φίλο σε ένα μακρινό χωριό της πατρίδας μας. Αυτός, λοιπόν, αποφάσισε να το ρίξει με τα μούτρα στο διάβασμα, στην καλλιέργεια της γλώσσας και στην ενδοσκόπηση. Θέλει να βρει τον εαυτό του στα εσωτερά του και να ανακαλύψει την αλήθεια στις τυπωμένες γραφές και στην ανακάλυψη του εαυτού του. Αλλά ο άνθρωπος, αγαπητέ Μ., δεν είναι μία άγνωστη ήπειρος για να την ανακαλύψουμε σαν άλλος Μαγγελάνος. Δεν είναι μία άβυσσος που βρίσκεται βαθιά χωμένη στη φόδρα του παλτού μας, δεν είναι ταυτισμένη με τις γραμμές όλων αυτών που έγραψαν. Δεν είναι, κοντολογίς, μικρόκοσμος. Είναι αυτός ο κόσμος αντικατοπτρισμός του «μεγακόσμου», της κοινωνίας της διαρκούς κίνησης των «από κάτω», των εργατών και των απόκληρων. Εκεί βρίσκονται οι αλήθειες, εκεί και o εαυτός μας.
Καταδίκασαν απερίφραστα τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται οι Φαρισαίοι της πολιτικής σκηνής. Ο λόγος για τα γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη. Δεν θα επαναλάβουμε τις θέσεις μας για την ατομική δράση και την τρομοκρατία. Αυτή ανήκει στους εξεγερμένους μικροαστούς που προτιμούν τη νύχτα, την μεγαλόπρεπη έκρηξη, τη φανταστική πασαρέλα. Οι κομμουνιστές υποστηρίζουν τη δράση των μαζών που παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους, όταν συνειδητοποιούν την κοινωνική τους θέση. Αλλά πού ήταν οι μοιρολογίστρες όταν ο Νετανιάχου έσφαζε τη Γάζα; Πού ήταν όταν ο Τραμπ βομβάρδιζε το Ιράν με τις πλάτες του Μητσοτάκη; Ύστερα μας λένε ότι για αυτούς προέχει η ανθρώπινη ζωή. Ναι, ακριβώς αυτό σκέπτονται όταν βουλιάζουν σαπιόβαρκες με πρόσφυγες. Διπρόσωποι!!
Όταν γράφουμε και λέμε ότι ο Περισσός έχει πάθει εκλογοπληξία, πολλοί μας χαρακτηρίζουν υπερβολικούς. Τώρα η ηγεσία του ΚΚΕ, ο Ριζοσπάστης, το ΠΑΜΕ κλπ χοροπηδούν και αλαλάζουν που η παράταξή τους πρώτευσε στις εκλογές των εκπαιδευτικών. Σύμφωνοι, είναι μία ένδειξη, για να μη μηδενίζουμε τα πράγματα. Αλλά σε αυτές τις εκλογές ψηφίζει το 1/5 των εκπαιδευτικών, η συμμετοχή στις ΓΣ μειώνεται, τα γεγονότα φτωχαίνουν και «λιγνεύουν». Όποιος διαθέτει κατάστιχα και μηχανισμούς μαζεύει ψήφους. Αλλά οι διθύραμβοι του ΚΚΕ που αναπαράγονται ελλείψει αγωνιστικής γραμμής δεν έχουν να προσθέσουν τίποτα στην άπνοια του κινήματος. Διότι άλλο η ψήφος και άλλο η ψυχή.
Ώστε μας κυβερνούν οι άριστοι! Οι ελληναράδες του Χάρβαρντ, τα βαριά πτυχία, οι γνώστες της ιστορίας και οι θρησκευόμενοι. Αλλά, καλοκαίρι γαρ, ο κόσμος θέλει να ξεσκάσει, να γελάσει η ψυχούλα μας και το χείλι μας, να ευφρανθεί ο νους μας με τους «αριστούχους». Η στήλη, λοιπόν, είπε να θυμίσει την επίσκεψη του Μητσοτάκη στο Μεσολόγγι τον περασμένο Απρίλη, στην επέτειο για τα 200 χρόνια από την Έξοδο. Τότε που ο «άριστος» βρέθηκε μπροστά στο γνωστό πίνακα του ζωγράφου Θ. Βρυζάκη για την έξοδο του Μεσολογγίου και, βλέποντας τα αγγελάκια στο πάνω μέρος του πίνακα, εμπνεόμενος από το θέμα, νόμισε ότι είναι θρησκευτική, εκκλησιαστική εικόνα, έσκυψε και τον ασπάστηκε με ευλάβεια! Τι κι αν το επιτελείο του «άρχοντα» προσπάθησε με διάφορες μπουρδολογίες να καλύψει την απέραντη κενότητά του και να αποσύρει το θέμα από τα ΜΜΕ. Το θέμα «ξαναπαίζει» στο διαδίκτυο (όπως δήλωσε επιστήθια φίλη και ορκισμένη αντίπαλος των «αρίστων»).
Για τους σχολαστικούς, ο Βρυζάκης (1814-1878) επηρεάστηκε από τους Γερμανούς ζωγράφους (σχολή του Μονάχου), είναι κύριος εκπρόσωπος του ρομαντισμού στη χώρα μας, ενώ στα έργα του απασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με το 1821.
