Εγώ του καραβιού γοργόνα
στ’ ορθόπλωρο καράβι μπρος.
Απάνω μου σπάνε φορτούνες
κι άγριος ενάντιά μου καιρός.
Συμπληρώθηκαν δέκα χρόνια από το θάνατο του σ. Ισαάκ Ιορδανίδη την Κυριακή 19/4/2015.
Ο σ. Ισαάκ Ιορδανίδης γεννήθηκε στο Γκρόσνυ της Ομόσπονδης Σοβιετικής Δημοκρατίας της Τσετσενίας, στις 13 Οκτωβρίου 1928. Το Σεπτέμβριο του 1939, με την οικογένεια του, ήλθε στην Ελλάδα.
Το 1942, σε ηλικία 14 ετών, οργανώνεται στην ΕΠΟΝ. Πριν το τέλος του πολέμου θα γίνει μέλος του ΚΚΕ, αντιπαλεύοντας τον χιτλεροφασισμό, για τη λευτεριά της πατρίδας. Το 1948 συλλαμβάνεται και εξορίζεται στην Ικαρία. Από την εξορία του στην Ικαρία ο σ. Ισαάκ μεταφέρεται το 1949 στη Μακρόνησο. Θα περάσει από το «σύρμα» (χώρος απομόνωσης περιφραγμένος με σύρμα), όπου έβαζαν όσους δεν υπέκυπταν και τους υπέβαλαν σε θηριωδίες. Ο σ. Ισαάκ θα βγει από τις φρικιαστικές δοκιμασίες της Μακρονήσου αλύγιστος.
Το 1950, μετά την κατάργηση της Μακρονήσου ως στρατοπέδου για πολίτες, θα μεταφερθεί στο στρατόπεδο εξορίας του Άη Στράτη. Αυτή θα είναι μια σημαντική περίοδος από τις πολύχρονες εξορίες του όχι μόνο γιατί στον Άη Στράτη θα περάσει τα περισσότερα χρόνια εξορίας του αλλά και γιατί εκεί θα ξεσπάσει η μεγάλη αντιπαράθεση των επαναστατικών δυνάμεων του ΚΚΕ με τη ρεβιζιονιστική «νέα γραμμή» που θέλησε να περάσει στο ΚΚΕ η ηγεσία Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη μετά την «6η ολομέλεια της ΚΕ».
Ο σ. Ισαάκ θα συλληφθεί σε ηλικία 19 χρόνων και θα βγει από την εξορία μετά τη διάλυση των στρατοπέδων το 1962, σε ηλικία 34 χρόνων, έχοντας συμπληρώσει 15 χρόνια συνεχούς κράτησης σε Ικαρία – Μακρόνησο – Άη Στράτη.
Μετά τη διαγραφή του από την ΕΔΑ, μαζί με άλλους συντρόφους, όπως ο στενός σύντροφός του Γιάννης Χοντζέας, αποφασίζουν να προχωρήσουν σε μια πιο αποφασιστική και ολοκληρωμένη ρήξη με τη ρεβιζιονιστική γραμμή της.
Πρώτο βήμα αυτής της προσπάθειας υπήρξε η δημιουργία των «ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ».
Η προσπάθεια θα συνεχισθεί με τη σύσκεψη μιας ομάδας κομμουνιστών, κύρια πρώην εξορίστων του Άη Στράτη, τον Ιούνη του 1964. Η σύσκεψη δημιουργεί τον πρώτο οργανωμένο πολιτικό πυρήνα των μαρξιστών-λενινιστών της Ελλάδας και γραμματέας αυτού του πυρήνα εκλέγεται ο σ. Ισαάκ Ιορδανίδης. Η δράση του θα ξετυλιχθεί δημόσια με την έκδοση του περιοδικού «Αναγέννηση» τον Οκτώβρη του 1964. Εκδότης της «Αναγέννησης» ήταν ο Ισαάκ Ιορδανίδης και υπεύθυνος σύνταξης ο Γιάννης Χοντζέας.
Σύντομα γύρω από αυτόν τον πρώτο μαρξιστικό-λενινιστικό πυρήνα θα συσπειρωθούν αξιόλογες δυνάμεις, ιδιαίτερα της νεολαίας, οι οποίες δημιουργούν το 1966 τη σπουδαστική παράταξη της ΠΠΣΠ και βγάζουν το περιοδικό «Σπουδαστικός Κόσμος». Θα συγκροτηθούν, επίσης, οι πρώτες συνεπείς προοδευτικές εργατικές συνδικαλιστικές παρατάξεις. Εκδίδουν την εφημερίδα «ΛΑΪΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ» με εκδότη τον Ισαάκ Ιορδανίδη και υπεύθυνο σύνταξης το Γιάννη Χοντζέα.
Στο πρώτο φύλλο του, που θα κυκλοφορήσει στις 28 Ιανουαρίου 1967, το κύριο άρθρο στην πρώτη σελίδα του με τίτλο «ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ;» θα γραφτεί από τον σ. Ισαάκ.
Αρχές Απρίλη του 1967 οι μαρξιστικές-λενινιστικές δυνάμεις θα προχωρήσουν στη δημιουργία της νόμιμης πολιτικής οργάνωσης, της «Συνεπούς Πολιτικής Αριστερής Κίνησης» (ΣΠΑΚ). Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της εκλέγεται ο σ. Ισαάκ Ιορδανίδης.
Λίγες μέρες μετά θα γίνει το στρατιωτικοφασιστικό πραξικόπημα του 1967. Ο σ. Ισαάκ θα συλληφθεί αμέσως, την πρώτη μέρα του πραξικοπήματος, στις 21 Απριλίου, στη Νίκαια. Θα σταλεί, αρχικά, εξορία στη Γυάρο. Στη συνέχεια θα μεταφερθεί διαδοχικά στο Λακί και στο Παρθένι της Λέρου και, τέλος, στα Κύθηρα.
Το τέλος του 1971, με τη διάλυση των στρατοπέδων εξορίας, ο σ. Ισαάκ απολύεται. Με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου περνά στην παρανομία και με απόφαση της ΟΜΛΕ στο τέλος του 1973 βγαίνει παράνομα στο εξωτερικό. Εκεί συνδέεται με τους μαρξιστές- λενινιστές που έχουν αναπτύξει πλούσια αντιφασιστική-αντιιμπεριαλιστική δράση μέσω του Αντιφασιστικού Μετώπου Ελλήνων Εξωτερικού (ΑΜΕΕ). Επιστρέφει στην Ελλάδα με την πτώση της χούντας, υπηρετώντας ακούραστα το μαρξιστικό-λενινιστικό κίνημα στην πατρίδα μας.
Ο σ. Ισαάκ σε όλη του τη ζωή ήταν μια πρωτοπόρα και μαχητική προσωπικότητα του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος που, ως το τέλος, πορευόταν σαν εμβληματική μορφή μέσα στις γραμμές του κόμματός του, του Μ-Λ ΚΚΕ. Από τα 87 χρόνια της ζωής του, τα 73 χρόνια τα διήνυσε μέσα στους αγώνες του κομμουνιστικού και λαϊκού κινήματος. 19 απ’ αυτά τα χρόνια τα πέρασε κρατούμενος στη Μακρόνησο και στις εξορίες του μετεμφυλιακού κράτους και της χούντας.
Δεν έλλειψε από καμία αγωνιστική κινητοποίηση και αποτελούσε παράδειγμα με την καθημερινή στάση και συνέπειά του. Η συμβολή του στην ιδεολογικοπολιτική συγκρότηση του κινήματός μας με τα κείμενα και τις τοποθετήσεις του είναι ανυπέρβλητη. Το ίδιο εξαιρετική ήταν και η συμβολή του στη διαπαιδαγώγηση των επόμενων γενιών και των νεότερων συντρόφων για τη στάση ζωής του καθενός. Στην υποταγή του ατομικού στο συνολικό. Στην αφοσίωση που πρέπει να διακρίνει κάθε κομμουνιστή στον αγώνα για τα ιδανικά του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Αντιμετώπιζε τις λαθεμένες απόψεις πάντοτε με πολιτικό τρόπο και ποτέ με προσωπικές επιθέσεις, αν και στη διάρκεια της ζωής του δέχτηκε πολλές τέτοιες.
Πάντα είχε να αναφέρει ένα κομμάτι από τα κείμενα των κλασικών του μαρξισμού-λενινισμού και να δώσει τη σωστή ερμηνεία του. Και πάντα έκφραζε την αγωνία του και καλούσε τους αγωνιστές να σηκώσουν ψηλά την υπόθεση της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος και να στρατευτούν σε αυτή.
Ο σ. Ισαάκ, όπως και όλοι οι εξαίρετοι σύντροφοι της γενιάς του, δεν ήταν «σπορά της Τύχης». Υπήρξαν γέννα ενός λαού που πάλευε για Λευτεριά. Ενός λαού που δημιούργησε ένα ηρωικό κομμουνιστικό κίνημα που, ακόμα και στις πιο μαύρες και φαινομενικά αξεπέραστες και μη αναστρέψιμες στιγμές, ξεχύθηκε προς τα εμπρός και κέρδισε το ακατόρθωτο.
Το μήνυμα που μας παραδίδει σήμερα αυτή η γενιά είναι η συστράτευση στον αγώνα. Στον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό που ξαναμοιράζει τη γη, ξεθεμελιώνει πατρίδες, σφαγιάζει ηρωικούς λαούς, φέρνει το φασισμό και τον πόλεμο. Μας καλεί να γίνουμε σαν τη γοργόνα στην πλώρη του καραβιού που πάνω της ξεσπάνε οι φουρτούνες και ο άγριος καιρός, στον αγώνα για τη Λευτεριά, την Ειρήνη, την Εθνική Ανεξαρτησία και το Σοσιαλισμό.
