Σε παροξυσμό βρίσκεται ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός με τον πρόεδρό του, τον Τραμπ, να απειλεί μια σειρά από χώρες, τη μία μετά την άλλη. Μετά την γκαγκστερική επέμβαση στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του νόμιμου προέδρου της Μαδούρο, ο Τραμπ εξαπέλυσε απειλές ενάντια στην Κολομβία, το Μεξικό, την Κούβα, την Γροιλανδία και το Ιράν. Η προοπτική του να χάσει την πρωτοκαθεδρία από τον κινέζικο ιμπεριαλισμό τον κάνει επιθετικό και τυχοδιωκτικό. Κι αν αυτό αφορά όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, η «πίσω αυλή» του είναι άμεσα στο στόχαστρο. Πηγαίνοντας στην αντιπαράθεση με τους Κινέζους, δεν πρόκειται να ανεχθεί οι χώρες της Καραϊβικής ή της Λατινικής Αμερικής να μην ευθυγραμμιστούν με τα συμφέροντά του. Σε αυτή την πολιτική εντάσσεται η γκαγκστερική επίθεση στη Βενεζουέλα και οι απειλές στις χώρες της περιοχής: από τη μία είναι τα πετρέλαια και οι πλουτοπαραγωγικές πηγές και από την άλλη η υποταγή ιδιαίτερα των γειτονικών στις ΗΠΑ χωρών.
Ένα ακόμα θέατρο του παγκόσμιου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού είναι η Αρκτική και η Γροιλανδία. Η πρόσδεσή της ή ακόμα και η προσάρτησή της είναι διακηρυγμένος στόχος των Αμερικανών, καθώς και σε προηγούμενη φάση ο Τραμπ είχε εξαπολύσει απειλές εναντίον της. Είχε διακηρύξει την πρόθεσή του να την «αγοράσει». Σε αυτή τη φάση, μόλις ελάχιστες μέρες μετά την απαγωγή του Μαδούρο, αυτές οι απειλές ανησυχούν άμεσα την ανθρωπότητα και παράγουν εξελίξεις. «Ο πρόεδρος Τραμπ πιστεύει ότι η Γροιλανδία είναι μια στρατηγικά σημαντική τοποθεσία που είναι κρίσιμη από την άποψη της εθνικής ασφάλειας. Και είναι βέβαιος ότι οι Γροιλανδοί θα εξυπηρετούνταν καλύτερα αν προστατεύονταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες από τις σύγχρονες απειλές στην περιοχή της Αρκτικής», δήλωσε η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Άννα Κέλι.
Ακόμα πιο κυνικές οι δηλώσεις του συνεργάτη του Τραμπ, Στίβεν Μίλερ, ο οποίος κατέστησε σαφές ότι κανείς δεν θα περίμενε από κανένα από τα 31 άλλα μέλη του ΝΑΤΟ να υπερασπιστεί στρατιωτικά τη Γροιλανδία. Ο πραγματικός κόσμος, είπε ο Στίβεν Μίλερ, «κυβερνάται από τη δύναμη, που κυβερνάται από τη βία, που κυβερνάται από την ισχύ» – όχι από συνθήκες ή αμοιβαία υποστήριξη.
Σε διακηρυκτικό επίπεδο έχει υπάρξει αντίδραση από την πλευρά της κυβέρνησης της Δανίας. Η πρωθυπουργός της δήλωσε ότι μια αμερικανική επέμβαση θα σήμαινε τη διάλυση του ΝΑΤΟ. Στη συνέχεια καλούν όμως σε διάλογο τον Τραμπ για το ζήτημα. Απέναντι σε αυτήν την κυνική επιθετική πολιτική, αναγκάζονται για τα προσχήματα ή και στα πλαίσια των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων να διαφοροποιηθούν μια σειρά από χώρες, όπως έκαναν ορισμένοι ηγέτες χωρών της ΕΕ (Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Πολωνία, Ισπανία, Βρετανία, Δανία). Σε δήλωσή τους απαντούν στους Αμερικανούς ότι «Η Γροιλανδία ανήκει στον λαό της. Μόνο η Δανία και η Γροιλανδία έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν για ζητήματα που τις αφορούν».
Η στρατηγική σημασία της Γροιλανδίας
Όλες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις θα ήθελαν να έχουν τη μερίδα του λέοντος από τη Γροιλανδία. Είναι σημαντική για μια σειρά λόγους. Έχει στρατηγική θέση γενικά και η σημασία της αναπτύσσεται ειδικά λόγω του ότι αυξάνεται το λιώσιμο των πάγων. Έχει σημαντικές και σε έναν βαθμό ανεκμετάλλευτες πλουτοπαραγωγικές πηγές.
Πιο συγκεκριμένα, η Γροιλανδία «βλέπει» τις ακτές του Καναδά, των σκανδιναβικών χωρών και της Ρωσίας. Τις ρωσικές ακτές «βλέπει» με τον Αρκτικό Ωκεανό ανάμεσα. «Βλέπει» τις ρωσικές ακτές χωρίζοντας τον Αρκτικό Ωκεανό από τον Ατλαντικό, ευρισκόμενη πάνω σε σημαντικούς δρόμους ναυσιπλοΐας, δρόμους εμπορικούς, αλλά και πολεμικών πλοίων. Οι δρόμοι αυτοί, στο βαθμό που λιώνουν οι πάγοι, αναβαθμίζονται. Ας σκεφτούμε τα εξής: ο εμπορικός δρόμος που ξεκινά από την Ευρώπη, περνά προς ανατολικά τον Αρκτικό και τις ρωσικές ακτές και καταλήγει στην Ιαπωνία είναι κατά 1/3 πιο σύντομος από τον αντίστοιχο που περνά από τη διώρυγα του Σουέζ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στα πλαίσια της αντιπαράθεσης με το ρώσικο ιμπεριαλισμό, η πολιτική της περικύκλωσης της Ρωσίας περιλαμβάνει το τρίγωνο Γροιλανδία-Ισλανδία-Σκανδιναβικές χώρες. Εκεί λαμβάνουν χώρα συνεχώς ασκήσεις του ΝΑΤΟ με στόχο την πίεση της Ρωσίας στα βορειοδυτικά της σύνορα, στα σύνορα με τη Φινλανδία και τη Νορβηγία.
Το υπέδαφος της Γροιλανδίας είναι πάμπλουτο, καθώς σε αυτό έχουν βρεθεί πάνω από 200 σπάνια ορυκτά, ενώ τα 15 από αυτά δεν έχουν βρεθεί σε άλλο σημείο της γης! Στο υπέδαφός της βρίσκονται συνολικά 36 δισ. τόνοι σπάνιων ορυκτών-γαιών. Γραφίτης, λίθιο, άργιλος, μολυβδαίνιο, τιτάνιο, ουράνιο είναι μερικά από αυτά. Θα μπορούσε να είναι από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς ουρανίου, ενώ γενικά μπορεί να παράξει έως το 20 με 25% των σπάνιων γαιών παγκοσμίως! Για αυτό το λόγο οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για τη Γροιλανδία, ιδιαίτερα στα πλαίσια του ανταγωνισμού τους με τον κινέζικο ιμπεριαλισμό. Η Κίνα κατέχει το 85% των σπάνιων γαιών παγκοσμίως, με το 37% να παράγεται εντός του εδάφους της και αυτό το όπλο το χρησιμοποιούν απέναντι στις ΗΠΑ. Οι Αμερικάνοι, είτε μόνοι τους είτε σε συνεκμετάλλευση με τους Ευρωπαίους, έχουν στόχο να αντιρροπήσουν το κινεζικό μονοπώλιο των σπάνιων γαιών.
Οι ΗΠΑ βρίσκονται ήδη στη Γροιλανδία, καθώς έχουν εκεί τη διαστημική βάση Pituffik, πρώην αεροπορική Thule, με 150 μόνιμους στρατιωτικούς. Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου ήταν 6.000 οι Αμερικανοί στρατιώτες εκεί!
Πριν έναν χρόνο, σε δημοσκόπηση, ο λαός της Γροιλανδίας απέρριπτε με το καταιγιστικό 85% την προσάρτηση στις ΗΠΑ, που και τότε είχε διακηρύξει ο Τραμπ. Είναι φανερό ότι οι ιμπεριαλιστές στα πλαίσια του ανταγωνισμού τους, δεν λαμβάνουν υπόψη ούτε το δικό τους διεθνές δίκαιο ούτε τις συμβάσεις ούτε το τεράστιο περιβαλλοντικό έγκλημα από το λιώσιμο των πάγων. Για αυτούς αποτελούν πυξίδα μόνο το κέρδος και τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντά τους.
Ο λαός της Γροιλανδίας δεν μπορεί να περιμένει τίποτα θετικό από αυτούς. Πρέπει να καταγγείλει τα σενάρια αγοραπωλησίας της περιοχής του, τα σενάρια αμερικανικής επέμβασης και κάθε διάλογο για το πώς θα ξεπουληθεί ο τόπος του. Μαζί με τους λαούς του κόσμου πρέπει να σημάνει συναγερμός απέναντι στα επιθετικά σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, τις επεμβάσεις του, απέναντι στην υποκριτική στάση όλων των ιμπεριαλιστών.
