Σε ένα μικρό σχόλιό του ο Ριζοσπάστης της Τρίτης 21 Οκτωβρίου με τίτλο «Πόλωση», αφού μας πληροφορεί ότι «… μερικά εκατομμύρια Αμερικανοί διαδήλωσαν το Σάββατο με σύνθημα «δεν θέλουμε βασιλιάδες» στη συνέχεια μας προσγειώνει απότομα και μας αποκαλύπτει τη … θλιβερή αλήθεια. Ότι «…το έδαφος (αυτών των κινητοποιήσεων) είναι οι ενδοαστικές αντιθέσεις για το ποια οικονομική πολιτική και ποιες προσαρμογές στις διεθνείς συμμαχίες είναι αναγκαίες για να υπερασπιστούν οι ΗΠΑ με αξιώσεις την πρωτοκαθεδρία τους στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα».
Μας πληροφορεί ο Ριζοσπάστης ότι «…τις διαδηλώσεις στήριξαν διακριτικά ή φανερά (με χρηματοδότηση ή και προπαγάνδα) διάφορα επιχειρηματικά κέντρα που θίγονται ή ευνοούνται λιγότερο από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης…». Ότι «…οι κινητοποιήσεις στηρίχτηκαν από ομίλους των ΜΜΕ που συνδέονται με τέτοια συμφέροντα και με το κόμμα των Δημοκρατικών…».
Αν και είναι μικρό το σχόλιο του Ριζοσπάστη, ωστόσο είναι τεράστια η διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Κατά τον αρθρογράφο του ΚΚΕ, τα εκατομμύρια των Αμερικανών που κινητοποιήθηκαν σε 2.700 πόλεις τα κατέβασε στο δρόμο το κόμμα των Δημοκρατικών. Το κόμμα που πριν λίγους μήνες υπέστη μια εκλογική πανωλεθρία κάτω από το βάρος της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής του, και που έχασε από την επιρροή του μεγάλα τμήματα λαϊκών στρωμάτων. Ή ακόμη, κατά τον αρθρογράφο, κατέβασαν τα εκατομμύρια στους δρόμους ορισμένα επιχειρηματικά κέντρα που θίγονται.
Τέτοιο αναποδογύρισμα της πραγματικότητας, που δε βλέπει ότι οι κινητοποιήσεις γίνονται -και αυτό είναι ελπιδοφόρο- από μάζες που ασφυκτιούν από την πολιτική του αυταρχισμού του Τραμπ, που κατεβάζει σε κάθε πόλη την εθνοφρουρά, που απολύει χιλιάδες υπαλλήλους και σμπαραλιάζει το δημόσιο τομέα και κάθε ίχνος κρατικής πολιτικής και κοινωνικής στήριξης. Που επιβάλλει με διατάγματα την πιο αυστηρή λογοκρισία. Από μια πολιτική που αποξενώνεται από κάθε ίχνος ανθρωπισμού, που κηρύσσει τη βία, υπέρτατο δόγμα απέναντι σε μετανάστες και μειονότητες. Από μια πολιτική που στηρίζει τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και απειλεί τώρα με πόλεμο τη Βενεζουέλα.
Οι ογκώδεις κινητοποιήσεις στις ΗΠΑ αποτελούν συνέχεια του μεγάλου κινήματος «δεν έχω οξυγόνο» που εκδηλώθηκε ενάντια στον κρατικό ρατσισμό και αυταρχισμό και εγκολπώνουν το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, που εκδηλώθηκε στα πανεπιστήμια και στην κοινωνία ενάντια στην κυβέρνηση των Δημοκρατικών, και αποτελούν θετικά γεγονότα μαζικής αντίστασης και λαϊκής κινητοποίησης.
Για το Ριζοσπάστη, είναι απλά ασήμαντες κινητοποιήσεις, στο πλαίσιο των ενδοαστικών αντιθέσεων, δηλαδή κάτω από ξένη σημαία, κινούμενες από μερίδες της οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Για το Ριζοσπάστη, η κίνηση των εκατομμυρίων μαζών ενάντια στα «βασιλικά διατάγματα» του «νέου βασιλιά» και η πάλη για δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα μεταφράζεται σε κινητοποιήσεις που επιζητούν μια άλλη … οικονομική πολιτική και άλλες προσαρμογές στις διεθνείς συμμαχίες, για να υπερασπιστούν οι ΗΠΑ με αξιώσεις την πρωτοκαθεδρία τους στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Μια διαστρέβλωση και αντιστροφή της πραγματικότητας, όπου το δευτερεύον, δηλαδή ότι οι Δημοκρατικοί προσπαθούν να αξιοποιήσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια που γεννά η πολιτική της κυβέρνησης, γίνεται πρωτεύον που καταλήγει σε ένα θλιβερό μηδενισμό των λαϊκών κινητοποιήσεων και στην καλλιέργεια της μεγαλύτερης ηττοπάθειας.
