Όσοι παρακολουθούν την αντιπαράθεση ανάμεσα στο Μ-Λ ΚΚΕ και το ΚΚΕ(μ-λ) για την εκτίμηση της διεθνούς κατάστασης και ιδιαίτερα για την πορεία των σχέσεων της «γεωστρατηγικής τριάδας», ΗΠΑ, Κίνας, Ρωσίας, μπορούν εύκολα να διαπιστώσουν ποια είναι η ουσία της διαφωνίας ανάμεσα στις δυο οργανώσεις, όχι μόνο τη σημερινή περίοδο, αλλά τώρα και μια δεκαετία περίπου, από τα χρόνια της μακρινής ΛΑ-ΑΑΣ. Σε αυτό το επίμαχο ζήτημα θα εστιάσουμε την απάντησή μας στο δεύτερο άρθρο της «Προλεταριακής Σημαίας» (26-4-2025) που προσπάθησε να απαντήσει αστραπιαία(!) στο πρώτο απαντητικό άρθρο του προηγούμενου «Λαϊκού Δρόμου» (26-4-2025), που είχε προδημοσιευτεί δυο μέρες πριν στον e-prologos.
Το κεντρικό αυτό ζήτημα είναι: ποια χώρα θεωρούν οι ΗΠΑ ότι απειλεί κύρια τα στρατηγικά της συμφέροντα; Ποιος είναι ο μεγαλύτερος οικονομικός ανταγωνιστής και ο μεγαλύτερος στρατιωτικός τους αντίπαλος; Με δυο λόγια ποια είναι η κύρια αντίθεση ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που ανταγωνίζονται για την πρωτοκαθεδρία και θα καθορίσει την πορεία των επόμενων δεκαετιών στον πλανήτη;
Αναλύοντας τη διεθνή κατάσταση το Μ-Λ ΚΚΕ τώρα και μια δεκαετία έχει εκτιμήσει πως ΗΠΑ και Κίνα είναι οι δυο ισχυρότερες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που ανταγωνίζονται για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, προσκομίζοντας πληθώρα στοιχείων τόσο για την εξασθένιση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού όσο και για τη ραγδαία άνοδο του κινέζικου ιμπεριαλισμού που τώρα πλέον μάχεται να εκθρονίσει τις ΗΠΑ από την κορυφή. Για το τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα με τη σαρωτική άνοδο της Κίνας δεν χρειάζεται να μιλήσουμε εμείς, μιλούν και οι πέτρες. Και πρώτα και κύρια μιλούν καθημερινά σε όλους τους τόνους οι εκπρόσωποι του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού ξεκαθαρίζοντας ότι «Η Κίνα είναι ο ισχυρότερος στρατηγικός μας ανταγωνιστής και αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια και τα ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ». Και αυτή ακριβώς η τοποθέτηση των επιτελείων του καθορίζει, αναπροσαρμόζει και τροποποιεί τις σχέσεις του με τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Αντίθετα, αγνοώντας την πραγματικότητα που βοά, τώρα και μια δεκαετία τουλάχιστον, το ΚΚΕ(μ-λ) εκτιμά ότι η Ρωσία είναι ο κύριος στρατηγικός αντίπαλος των ΗΠΑ και, όταν τα 2-3 τελευταία χρόνια δεν μπορούσε να κλείσει τα μάτια μπροστά στη ραγδαία άνοδο της Κίνας, επινόησε ένα σόφισμα που έλεγε ότι η Ρωσία είναι ο κύριος στρατηγικός αντίπαλος των ΗΠΑ και η Κίνα ο στρατηγικός ανταγωνιστής στην οικονομία. Προβάλλοντας αυτό το σόφισμα επέμενε να θεωρεί πως η παγκόσμια κατάσταση χαρακτηρίζεται πρωταρχικά από την αμερικανορωσική αντιπαράθεση και στο φόντο της υπάρχει και ολίγον από Κίνα να ανταγωνίζεται τις ΗΠΑ στο πεδίο της οικονομίας. Μας εγκαλούν γράφοντας ότι «δεν χρειαζόταν το άρθρο του Λ.Δ. για να εκτιμήσουμε πως η Κίνα, βρίσκεται σε ραγδαία άνοδο», σημειώνοντας πως αυτή η εκτίμησή τους αποτελεί «θέση της 10ης Συνδιάσκεψης (Ιούλιος 2025), (προφανώς εννοούν Ιούλιος 2024) αλλά και της 9ης Συνδιάσκεψης (Μάρτιος 2019)». Όμως αλήθεια γιατί δεν μπαίνουν στον κόπο να μας ενημερώσουν ποια ήταν συγκεκριμένα η θέση της 9ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) για την Κίνα; Να θυμίσουμε εμείς τον πυρήνα της. Διαβάζουμε λοιπόν: «Θεωρούμε πως η δεύτερη (κατά τις ΗΠΑ) «αναθεωρητική δύναμη», η Κίνα, δεν έχει απωλέσει ακόμη την άλλη διάσταση για τις ΗΠΑ, αυτής του «στρατηγικού εταίρου», όπως διπλωματικά ονομάζονταν». Αυτή ήταν η εκτίμησή τους. Θεωρούσαν δηλαδή ότι η Κίνα το 2019 δεν ήταν απλά ένας «εταίρος» των ΗΠΑ, αλλά ένας «στρατηγικός εταίρος» μάλιστα. Που σημαίνει ότι ΗΠΑ και Κίνα συμβάδιζαν και συνεργάζονταν αρμονικά και τα συμφέροντά τους συνέπλεαν. Γιατί αυτός είναι ο ορισμός του «στρατηγικού εταίρου».
Βέβαια ήδη το 2017 ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας είχε χτυπήσει κόκκινο, όταν με τη «Στρατηγική εθνικής Ασφάλειας», το Δεκέμβρη του 2017, οι ΗΠΑ διακήρυτταν ότι «Η Κίνα θέλει να εκτοπίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες από την Ινδο-Ειρηνική περιοχή» και ο Τράμπ είχε κηρύξει τον πρώτο πόλεμο των δασμών αποκλειστικά ενάντια στην Κίνα. Είχε προηγηθεί ο Ομπάμα ήδη από το 2011, όταν ανακοίνωνε ότι οι «ΗΠΑ στρέφουν την προσοχή τους στο τεράστιο δυναμικό της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού», παίρνοντας την απόφαση να μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ στη ζώνη αυτή για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες από την ραγδαία ανάπτυξη της Κίνας. Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, έρχεται το ΚΚΕ(μ-λ) το 2019 για να εκτιμήσει πως η Κίνα δεν είναι ούτε αντίπαλος, ούτε ανταγωνιστής, αλλά «στρατηγικός εταίρος» των ΗΠΑ. Η αλήθεια είναι πως στη 10η Συνδιάσκεψή του, τον Ιούλη του 2024, υπάρχει μια μετατόπιση στο ζήτημα αυτό, αλλά στην πραγματικότητα μέχρι πρόσφατα δεν απείχε και πολύ η εκτίμηση του ΚΚΕ(μ-λ) για την Κίνα από αυτή του «στρατηγικού εταίρου» των ΗΠΑ.
Είναι ενδεικτικό εξάλλου ότι στην 10η Συνδιάσκεψή του (2024) ουδεμία αναφορά γίνεται, αποσιωπάται εντελώς, η «Νέα εθνική στρατηγική ασφάλειας των ΗΠΑ», που ανακοινώθηκε τον Οκτώβρη του 2022, η οποία σε όλους τους τόνους «αναγνωρίζει ότι η Λ.Δ. Κίνας αποτελεί την κύρια απειλή των ΗΠΑ» και ότι «Η Λ.Δ.Κ. είναι ο μόνος ανταγωνιστής με την πρόθεση να αναδιαμορφώσει τη διεθνή τάξη και έχει την οικονομική, διπλωματική, στρατιωτική και τεχνολογική δύναμη για να το κάνει».
Οι ραγδαίες εξελίξεις που συντελούνται τους τελευταίους μήνες με τη στροφή των ΗΠΑ στον πόλεμο της Ουκρανίας και τον οικονομικό πόλεμο του Τραμπ ενάντια στην Κίνα φαίνεται πως άρχισαν να κλονίζουν όλο το οικοδόμημα του ΚΚΕ(μ-λ) για την παγκόσμια κατάσταση. Τι θέλουμε να πούμε;
Στο τελευταίο φύλλο της «Π.Σ.» που απαντά στο άρθρο του «Λ.Δ.», δημοσιεύεται επίσης ένα ενυπόγραφο κείμενο του Βασίλη Σαμαρά το οποίο αναφέρεται στους δασμούς του Τραμπ όπου ανάμεσα σε άλλα διατυπώνει και την εξής θέση: «Και, βεβαίως, συνδέονται (εννοεί οι δασμοί) με μια γενικότερη πολιτική φρεναρίσματος της Κίνας, που απειλεί την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ καταρχάς στο οικονομικό πεδίο και αντιμετωπίζεται σαν ο κύριος προοπτικά στρατηγικός αντίπαλος των ΗΠΑ».
Εδώ έχουμε προφανώς μια νέα, διαφορετική τοποθέτηση, που θεωρεί ότι η Κίνα ανταγωνίζεται τις ΗΠΑ για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία καταρχάς στην οικονομία και αντιμετωπίζεται σαν ο κύριος προοπτικά στρατηγικός αντίπαλός της. Πιθανό να πρόκειται για μια προετοιμασία αλλαγής θέσης, αλλά και η νέα αυτή τοποθέτηση δημιουργεί σύγχυση για το ποια είναι τώρα η θέση του. Θεωρούν ότι η Ρωσία είναι ο κύριος στρατηγικός αντίπαλος των ΗΠΑ σήμερα, αλλά προοπτικά θα αντικατασταθεί από την Κίνα; Πολύ προβληματικό μας φαίνεται και αυτό το σχήμα. Όλο αυτό το μπέρδεμα και το βραχυκύκλωμα των συντρόφων του ΚΚΕ(μ-λ) πηγάζει από το γεγονός ότι δεν τοποθετούνται με ένα καθαρό τρόπο για την παγκόσμια κατάσταση και παραμένουν δέσμιοι ακατανόητων εμμονών που τους εγκλωβίζουν σε σοβαρά λαθεμένες πολιτικές θέσεις και εκτιμήσεις.
Εμείς θα λέγαμε στους συντρόφους να δουν κατάματα τη διεθνή πραγματικότητα πώς εξελίσσεται και αν χρειάστηκαν δέκα χρόνια για να εκτιμήσουν το παγκόσμιο βάρος του κινέζικου ιμπεριαλισμού και να διαπιστώσουν πως είναι προοπτικά ο κύριος στρατηγικός αντίπαλος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, να μην χρειαστεί να περάσουν άλλα δέκα χρόνια, αλλά να υιοθετήσουν άμεσα την εκτίμηση πως σήμερα η Κίνα είναι ο κύριος στρατηγικός αντίπαλος των ΗΠΑ, γιατί οι διεθνείς εξελίξεις είναι όντως καταιγιστικές.
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε απλά με μια νέα ιμπεριαλιστική δύναμη, την Κίνα, που εμφανίστηκε στο προσκήνιο σαν αποτέλεσμα της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού. Εδώ έχουμε να κάνουμε με τη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στην ιστορία του καπιταλισμού, πρακτικά στην ιστορία του κόσμου, που αλλάζει δραστικά τους παγκόσμιους συσχετισμούς δυνάμεων, προκαλεί τεράστιες ανακατατάξεις, μετατοπίζει τις παγκόσμιες ισορροπίες, αναγκάζοντας τους πάντες να αναζητήσουν νέες ισορροπίες και να επαναπροσδιορίσουν τη θέση, τους συμμάχους και αντιπάλους τους.
Σε 5-10 χρόνια το ΑΕΠ της Κίνας θα είναι υπερδιπλάσιο των ΗΠΑ, η βιομηχανική της παραγωγή από 36% της παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής που είναι τώρα θα φτάσει στο 50%, μεγαλύτερη από όλη μαζί τη βιομηχανική παραγωγή της Δύσης (ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνία, Ν. Κορέα κτλ), ενώ οι πανικόβλητες κινήσεις Τραμπ με την επιβολή δυσθεώρητων δασμών θα αποδειχθούν ανίσχυρες και άχρηστες να ορθώσουν φράγμα, αφού η Κίνα με ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα εγκατάστασης βιομηχανικών ρομπότ και ενσωματωμένη τεχνητή νοημοσύνη στα πλαίσια του προγράμματος «Κίνα 2025», αυξάνει κατακόρυφα την παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα του κινέζικου καπιταλισμού, εξασφαλίζοντας μια τεράστια αναδιανομή των παγκόσμιων αγορών προς όφελός της. Όπως το είπε πριν δυο μήνες η αμερικανίδα οικονομική επιτετραμμένη ολοκληρώνοντας τη θητεία της στην Κίνα, από εκεί «έρχεται ένα τεράστιο τσουνάμι στο οποίο κανένας δεν θα μπορέσει να αντισταθεί».
Αν λοιπόν απαλλαγεί το ΚΚΕ(μ-λ) από τη θολή και λαθεμένη θέση που έχει για την Κίνα και υιοθετήσει πραγματικά τη θέση ότι η Κίνα είναι ο κύριος στρατηγικός αντίπαλος και ανταγωνιστής των ΗΠΑ, όπως το διαλαλούν τα αμερικάνικα επιτελεία, τότε θα συμφωνήσει με όλες τις επί μέρους διαπιστώσεις μας σε ό,τι αφορά τις κινήσεις τακτικής των ΗΠΑ, που απορρέουν από αυτή τη θεμελιώδη εκτίμηση. Είναι ζήτημα στοιχειώδους πολιτικής λογικής και ανάλυσης κάνοντας αυτή τη βασική παραδοχή να εκτιμήσουμε ότι, έχοντας ιεραρχήσει οι ΗΠΑ την Κίνα ως τον κύριο αντίπαλό τους, α) μετατοπίζουν το επίκεντρο του ανταγωνισμού τους στην Ασία και κατευθύνουν τις δυνάμεις τους εκεί για να αντιμετωπίσουν τον κινέζικο ιμπεριαλισμό, β) θέλουν να απεμπλακούν από την Ουκρανία όπου τρία χρόνια δέσμευαν δυνάμεις και σπαταλούσαν τεράστιους πόρους «σε ένα πόλεμο που δεν ήταν δικός μας» κατά Τραμπ και γ) επιχειρούν τη διάσπαση του μετώπου Κίνας-Ρωσίας επιλέγοντας να μην στραφούν ταυτόχρονα ενάντια και στους δυο, αλλά να κάνουν ανοίγματα και να προσφέρουν ανταλλάγματα στη Ρωσία για να την αποσπάσουν από την Κίνα.
Όλα αυτά δεν πρόκειται να γίνουν από τον ένα μήνα στον άλλο, αλλά θα ξεδιπλωθούν σε μια πορεία το επόμενο διάστημα. Η τοποθέτησή μας στο προηγούμενο απαντητικό άρθρο στο «Λ.Δ.» ήταν σαφής και ξεκάθαρη για όλη την περίοδο που ξανοίγεται μπροστά μας.
«Αυτοί ακριβώς οι λόγοι υπαγορεύουν τη μετατόπιση της αμερικάνικης στρατηγικής στο μέτωπο Κίνας-Ειρηνικού, την απεμπλοκή από το μέτωπο Ευρώπης-Ουκρανίας και τις αξιοσημείωτες αλλαγές που παρατηρούνται στις σχέσεις των ΗΠΑ με Ρωσία και ΕΕ. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως ο πόλεμος στην Ουκρανία, που μαίνεται τρία χρόνια και έχει οδηγήσει στο θάνατο εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες και από τις δυο πλευρές, θα τελειώσει από τη μια μέρα στην άλλη. Όπως σημειώνει η Ανακοίνωση του Μ-Λ ΚΚΕ, (26-2-2025) «Οι αμερικανορωσικές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου που θα περάσουν από διάφορες φάσεις και σκαμπανεβάσματα, θα προχωρούν ή θα καρκινοβατούν ανάλογα με το αν εκπληρώνονται οι όροι και τα ανταλλάγματα της κάθε πλευράς στο μεγάλο παζάρι που ξεκίνησε». Καθώς η πλάστιγγα του πολέμου έχει γείρει προς την πλευρά της Ρωσίας, αυτή δεν βιάζεται, έχει κάθε λόγο να συνεχίσει τις μάχες για να μεγιστοποιήσει το διαπραγματευτικό της πλεονέκτημα, επιδιώκοντας να αποσπάσει όσα περισσότερα εδάφη μπορεί και να επιβάλει το μέγιστο δυνατό των όρων της. Επισπεύδων σε αυτή την διαπραγμάτευση είναι ο Τραμπ που επείγεται να κλείσει άρον- άρον το μέτωπο της Ουκρανίας, πολύ περισσότερο τώρα που άνοιξε με πάταγο το μέτωπο με την Κίνα, τραντάζοντας με τον εμπορικό του πόλεμο την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία».
