Κίνδυνοι για τις λαϊκές περιουσίες

Εκπλήξεις έκρυβε μέχρι το τέλος η ψήφιση του νόμου για τα κόκκινα δάνεια και την υποτιθέμενη προστασία της πρώτης κατοικίας. Εκπλήξεις σε αρνητικό φυσικά φόντο και για τα λεγόμενα επιχειρηματικά δάνεια και τους επαγγελματίες.

Για να συνοψίσουμε προς το παρόν, αφού προς δόξαν της απατηλής ιδέας περί τέλους της μνημονιακής εποχής, το ζήτημα της διάλυσης της όποιας προστασίας της πρώτης κατοικίας, αποτελεί πεδίο διαπραγμάτευσης με τους ποικιλώνυμους θεσμούς και δανειστές, οπότε δεν αποκλείεται οι δυσμενείς εκπλήξεις πιθανότατα να είναι στην επικαιρότητα.

‘Ετσι συνοψίζοντας με συντομία :
• Για τα φυσικά πρόσωπα ανεξάρτητα από την πτωχευτική ιδιότητα τίθενται συγκεκριμένα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.
• Αυτά είναι : αντικειμενική αξία πρώτης κατοικίας 250 χιλ ευρώ για στεγαστικά, επισκευαστικά και καταναλωτικά δάνεια πιστωτικές κάρτες με υποθήκη ή προσημείωση πρώτης κατοικίας.
• Εάν όμως πρόκειται για δανειολήπτη επαγγελματικού δανείου, η αντικειμενική κατέρχεται στα 175 χιλ. ευρώ, και αυτή ήταν μία από τις εκπλήξεις που κάναμε λόγο στην αρχή.
• Το όριο της συνολικής οφειλής του δανειολήπτη δεν πρέπει να ξεπερνά μαζί με τόκους κλπ το ποσό των 130 χιλ. ευρώ ανά πιστωτή για τα στεγαστικά δάνεια και τις 100 χιλ. ευρώ, αν πρόκειται για επαγγελματικά δάνεια. Και αυτή ήταν η δεύτερη έκπληξη που κατέθεσε με τροπολογία η κυβέρνηση το προηγούμενο της ψήφισης βράδυ.
• Σε ό,τι αφορά τώρα τα εισοδηματικά κριτήρια, αυτά προσδιορίζονται σε 7.337 ευρώ για τον άγαμο, 12.412 ευρώ για το ζευγάρι και έως 24.232 ευρώ για ζευγάρι με 4 παιδιά.
• Το σύνολο των καταθέσεων, (μετρητά, χρηματοπιστω-δισ. ευρώ.

Ή αλλιώτικα, τουλάχιστον για τους επαγγελματίες, από τα 2 δις επιχειρηματικών δανείων που θα μπορούσαν να ενταχθούν αποκλείονται μίνιμουμ τα 500 εκατ.

Για τους υπόλοιπους δανειολήπτες στην κυβέρνηση υπολογίζουν ένα ποσοστό γύρω στο 70% που θα μπορούσε να καλυφθεί, αλλά και αυτό προφανώς φαντάζει υπερβολικό.

Η πραγματικότητα είναι πως θα υπάρξει μια βαρύτερη, σε όρους και προϋποθέσεις, κρίση των δανειοληπτών, με αποτέλεσμα όχι μόνο από τα σκληρότερα κριτήρια, αλλά και μετά, στην εξέλιξη των όρων αποπληρωμής όσοι καταφέρουν να περάσουν από την «κρησάρα», να κινδυνέψουν να χάσουν το σπίτι τους αν δεν καταφέρουν να έχουν συνέπεια στην τήρηση των όρων.

Το νομοθέτημα ήταν καρπός διαπραγμάτευσης με τους τραπεζίτες και επίσης προϊόν ενός «έντιμου συμβιβασμού», κατά πως διατείνονται τα κυβερνητικά στελέχη, μαζί τους. Προφανώς οι λεγόμενοι θεσμοί περιμένουν στην γωνία για κάποιους ακόμα γύρους διαπραγμάτευσης, μη έχοντας δώσει την πλήρη και ένθερμη συγκατάθεση, τα δε περιώνυμα funds και οι real estate επιχειρήσεις κάνουν υπομονή έως ότου ορμήξουν πάνω στις λαϊκές περιουσίες.