Στο Αμπού Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση ανάμεσα σε ΗΠΑ-Ρωσία-Ουκρανία το Σαββατοκύριακο 24-25/1, ενώ αναμένεται δεύτερη συνάντηση στις 7-8 Φεβρουαρίου. Για πρώτη φορά από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, κάθισαν στο ίδιο τραπέζι εκπρόσωποι της Ρωσίας και της Ουκρανίας για διαπραγμάτευση με την επίμονη και διαρκή πίεση των ΗΠΑ. Παρά τις προσδοκίες που φτιάχνουν τα ΜΜΕ σε παγκόσμιο επίπεδο, τα πράγματα είναι πιο σύνθετα και δεν φαίνεται να οδηγούν άμεσα σε κάποια συμφωνία, όπως αφήνουν να εννοηθεί και συμμετέχοντες στην πρώτη συνάντηση.
«Υπήρχε σεβασμός μεταξύ των (δύο) πλευρών, επειδή πραγματικά αναζητούσαν λύσεις», δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος που συμμετείχε στην πρώτη συνάντηση, επιδιώκοντας να εξωραΐσει τη συνάντηση και τα αποτελέσματά της. Οδεύοντας σε αυτήν ο Ζελένσκι είχε ήδη συναντηθεί στο Νταβός με τον Τραμπ, ωστόσο το κομβικό ζήτημα στο οποίο κόλλησαν -και φαίνεται ότι θα ξανακολλήσουν- οι συζητήσεις είναι το εδαφικό. Για τον ρώσικο ιμπεριαλισμό, η απόκτηση ολόκληρου του Ντονμπάς αποτελεί κόκκινη γραμμή. Μέχρι σήμερα έχει καταλάβει στρατιωτικά σχεδόν το 75%, ενώ ζητά από την Ουκρανία το υπόλοιπο ως προϋπόθεση για την οποιαδήποτε συμφωνία. Ο Ζελένσκι δεν θέλει να αποδεχθεί την παραχώρηση εδαφών, όμως κάτω από την πίεση των ΗΠΑ, πρότεινε «δημιουργία αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης ελευθέρου εμπορίου στην ανατολική Ουκρανία», γιατί «…η πρότασή μου θα είναι καλή για τις μπίζνες», αποδεικνύοντας χωρίς προσχήματα ότι αντιλαμβάνεται τη χώρα του ως χώρο για «μπίζνες». Η Ρωσία δεν αποδέχεται προφανώς ούτε αυτή την πρόταση, εμμένοντας στην προσάρτηση του συνόλου της περιοχής του Ντονμπάς, της Ανατολικής Ουκρανίας, στον βαθμό μάλιστα που προελαύνει στα πεδία των μαχών. Άλλωστε η περιοχή αυτή αποτελεί σιτοβολώνα του πλανήτη, με πολλές και σημαντικές βιομηχανικές εγκαταστάσεις, επίσης παγκόσμιας σημασίας.
Στο ζήτημα της χρηματοδότησης της ανοικοδόμησης της Ουκρανίας, η Ρωσία επιθυμεί την ανοικοδόμηση των κατακτημένων από αυτή εδαφών της με τα δεσμευμένα από τους Ευρωπαίους ρωσικά κεφάλαια, κάτι που απορρίπτει ο Ζελένσκι, ενώ Αμερικανοί και ΕΕ ετοιμάζουν συμφωνία που θα προβλέπει είσοδο της Ουκρανίας στην ΕΕ και θα την καταστήσει χώρο για επενδύσεις. Θέλουν να ρίξουν 800 δισ. για την ανοικοδόμησή της.
Σε κάθε περίπτωση, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στρατηγικά θέλει να χτυπήσει τον κινέζικο ιμπεριαλισμό στον Ειρηνικό και επιδιώκει να αποσπάσει τη Ρωσία από την Κίνα. Στα πλαίσια αυτά έχει μια ευνοϊκή προς τη Ρωσία στάση στον πόλεμο της Ουκρανίας, με τον Τραμπ να έχει συμφωνήσει με τον Πούτιν στην Αλάσκα, το καλοκαίρι, την παράδοση του Ντονμπάς στη Ρωσία, αφήνοντας στα κρύα του λουτρού τον Ζελένσκι και τους Ευρωπαίους. Ωστόσο ο πόλεμος συνεχίζεται, οι Ευρωπαίοι ρίχνουν λάδι στη φωτιά, ενώ και οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να αφήσουν ξεκρέμαστο τον Ζελένσκι, για αυτό και συνεχίζουν να τον χρηματοδοτούν και να τον εξοπλίζουν. Άλλωστε, γενικά είναι προς όφελος των δυτικών ιμπεριαλιστών η φθορά της Ρωσίας από τη συνέχιση του πολέμου. Ο ρώσικος ιμπεριαλισμός, από την άλλη, δεν θα κάνει πίσω στην απαίτησή του για το Ντονμπάς, διότι μπορεί να το κατακτήσει στρατιωτικά. Παρά το γεγονός ότι η επέμβαση της Ρωσίας εξελίσσεται με αργό ρυθμό, εξελίσσεται με θετικό τρόπο για τη Ρωσία. Ως εκ τούτου, το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων σημαίνει συνέχιση της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», όπως δηλώνουν Ρώσοι αξιωματούχοι.
Οι λαοί της περιοχής και του πλανήτη δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τα τραπέζια των ιμπεριαλιστικών διαπραγματεύσεων. Μόνο ο αντιπολεμικός-αντιιμπεριαλιστικός αγώνας των λαών μπορεί να φέρει την ειρήνη στην Ουκρανία και σε όλο τον κόσμο.
