Displaced people from the minority Yazidi sect, fleeing violence from forces loyal to the Islamic State in Sinjar town, walk towards the Syrian border, on the outskirts of Sinjar mountain, near the Syrian border town of Elierbeh of Al-Hasakah Governorate August 11, 2014. Islamic State militants have killed at least 500 members of Iraq's Yazidi ethnic minority during their offensive in the north, Iraq's human rights minister told Reuters on Sunday. The Islamic State, which has declared a caliphate in parts of Iraq and Syria, has prompted tens of thousands of Yazidis and Christians to flee for their lives during their push to within a 30-minute drive of the Kurdish regional capital Arbil. Picture taken August 11, 2014. REUTERS/Rodi Said (IRAQ - Tags: POLITICS CIVIL UNREST TPX IMAGES OF THE DAY)

Κοιτάχτε να δείτε, συμφωνούμε! Τα μνημόνια ήταν βάρβαρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση τελικά δεν μας έσωσε, μας τσάκισε για να γλιτώσει τις πολυεθνικές της από την κρίση και οι ντόπιες κυβερνήσεις, μηδεμιάς εξαιρουμένης, έσκυψαν το κεφάλι και εφάρμοσαν τα μέτρα για να σώσουν το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Συμφωνούμε. Οι πόλεμοι είναι βάρβαροι και άδικοι, ο Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός είναι ο εχθρός, βομβαρδίζει χώρες καταστρέφει λαούς, μαζί και οι Ευρωπαίοι, μαζί και οι Ρώσοι, μαζί και όλες οι κυβερνήσεις καπιταλιστικών, εξαρτημένων χωρών που συμβάλλουν δίνοντας γη και ύδωρ για να φτιαχτούν οι στρατιωτικές βάσεις του θανάτου, μαζί και οι ελληνικές κυβερνήσεις. Ναι συμφωνούμε, το δημόσιο σύστημα υγείας το διαλύσανε, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, δεν μιλάμε για την Αμερική που εκεί έχει κατεδαφιστεί πλήρως, διαλύσανε όλα τα ΕΣΥ για να κερδοφορεί το ιδιωτικό κεφάλαιο στον τομέα της υγείας σε βάρος του λαού. Συμφωνούμε βρε παιδιά, η πολιτική αυτή αποδεικνύεται σήμερα εγκληματική! Στο δια ταύτα όμως τι κάνουμε; Μπορούμε να τα βάλουμε με όλους αυτούς, με την ΕΕ, τον αμερικάνικο Ιμπεριαλισμό και το κυρίαρχο σύστημα; Και πώς θα γίνει δηλαδή; Άντε και βγαίνουμε από την ΕΕ και μετά; Άντε και κλείνουμε τις στρατιωτικές βάσεις του ΝΑΤΟ, άντε και βγαίνουμε από το ΝΑΤΟ και δεν στέλνουμε στρατό σε κανέναν άδικο πόλεμο και μετά; Άντε και ζητάμε επιτάξεις ιδιωτικών κλινικών και διενέργεια μαζικών τεστ και ΜΕΘ και χιλιάδες προσλήψεις, ποιος θα τα κάνει όλα αυτά, πού θα βρούνε τα λεφτά; Αυτά τα πράγματα -δίκαια δεν λέω- αλλά δεν γίνονται ρε παιδιά τώρα, ας είμαστε ρεαλιστές! Αυτός είναι με λίγα λόγια ο «ρεαλισμός» της άρχουσας τάξης.

Κάθε φορά που ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας αποδομεί την κυρίαρχη προπαγάνδα, κάθε φορά που η αντικειμενική πραγματικότητα συγκρούεται με την εικονική, αυτή δηλαδή που προβάλλουν τα ΜΜΕ και κατεδαφίζει τα επιχειρήματα της άρχουσας τάξης, επιστρατεύεται ο «ρεαλισμός». Αυτός ο ρεαλισμός που στόχο έχει να αφήνει στο απυρόβλητο τους πραγματικούς υπαίτιους και να διαιωνίζει την πολιτική που γεννά όλα τα δεινά των λαϊκών στρωμάτων για να διασφαλίζονται τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Αυτός ο ρεαλισμός στα μνημόνια οδήγησε τελικά σε ένα τραγικό για τον λαό αδιέξοδο και στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Δεν γίνεται να βγούμε από την ΕΕ γιατί θα μας λιώσουν, ας ψηφίσουμε λοιπόν αυτούς που θα διεκδικήσουν από την Μέρκελ και τους υπόλοιπους δυνάστες να συμπεριφερθούν λίγο πιο ανθρώπινα να πάρουν λιγότερο βάρβαρα μέτρα, να κάνουν και ένα συμψηφισμό με τις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, κάτι θα γλιτώσουμε, δεν μπορεί. Τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε το ίδιο «ρεαλιστής» με τους προκατόχους του και ήταν αυτός που επιστράτευσε περισσότερο από όλους αυτόν τον ρεαλισμό. «Εμείς ξέρετε θέλαμε να τα καταργήσουμε τα μνημόνια αλλά τελικά δεν γίνεται, οπότε θα ψηφίσουμε ό,τι μας λένε και θα κάνουμε λίγο υπομονή για να περάσει αυτή η λαίλαπα».

Αυτός ο ρεαλισμός στο προσφυγικό οδήγησε στην απάνθρωπη αντιμετώπιση των προσφύγων. Οι πόλεμοι γεννούν τις στρατιές των προσφύγων, δεν μπορούμε όμως να σταματήσουμε τους πολέμους, δεν περνάει από το χέρι μας, τι να κάνουμε λοιπόν. Δεν μπορούμε να ζητήσουμε ακύρωση των συμφωνιών που επιβάλλουν οι Ευρωπαίοι, με αποτέλεσμα να εγκλωβίζονται χιλιάδες πρόσφυγες στη χώρας μας, πως θα μπορούσαμε να τους επιβάλλουμε εμείς κάτι άλλο. Ούτε βέβαια μπορούμε να δεχτούμε ότι χιλιάδες πρόσφυγες θα ζουν στη χώρα μας σε τόσο άθλιες συνθήκες. Τι μένει λοιπόν να καταπολεμήσουμε; Τους ίδιους τους πρόσφυγες. Πρέπει να τους κρατήσουμε μακριά, πρέπει να φυλάξουμε τα σύνορα από αυτή «την ασύμμετρη απειλή», να στείλουμε στρατό να πολεμάει ξυπόλητους, να καταλάβουν ότι δεν χωράνε! Να κρατηθούν μακριά από τα σύνορα της χώρας, από τα σύνορα της Ευρώπης, από τα σύνορα του κόσμου. Αυτός είναι ο ρεαλισμός τους: να κρατηθούν οι άνθρωποι έξω από τα σύνορα του κόσμου και είναι τόσο αδιέξοδος και τόσο εγκληματικός, όσο αδιέξοδη και εγκληματική είναι η χυδαία δουλικότητά τους και ο ραγιαδισμός μπροστά στον πραγματικό εχθρό, τον ιμπεριαλισμό.

Αυτός ο ρεαλισμός μπροστά στην πανδημία ενός ιού οδηγεί σε χιλιάδες θανάτους, αφού συμπυκνώνεται στα παρακάτω. Το σύστημα υγείας δεν είναι και στα καλύτερά του, δεν είναι βέβαια η ώρα τώρα να κάτσουμε να ασχοληθούμε με το πώς και το γιατί, σε γενικές γραμμές φταίει ο καπιταλισμός, στο δια ταύτα όμως τι γίνεται. Αυτή τη στιγμή είναι ανέφικτο να διενεργηθούν μαζικά τεστ ώστε να απομονωθούν οι νοσούντες, που είναι άλλωστε και το ζητούμενο, πού θα βρεθούν όλα αυτά τα λεφτά για τα τεστ, πού θα βρεθεί τόσος κόσμος και τόσος χρόνος για να γίνουν. Αυτή τη στιγμή είναι ανέφικτο να φτιαχτούν τόσες ΜΕΘ ώστε να νοσηλεύονται κρούσματα με ύποπτα συμπτώματα, ή να χωράνε τα κρούσματα κορονοϊού, καθώς και όλοι οι υπόλοιποι ασθενείς που πάσχουν από κάποιο άλλο νόσημα και χρήζουν αντίστοιχης φροντίδας. Κανένα σύστημα υγείας δεν μπορεί να συντηρείται με σκοπό να αντιμετωπίζει ενδεχόμενες πανδημίες. Τι είναι λοιπόν εφικτό; Οι καθολικές καραντίνες και οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας, αυτό είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, να κλειστούμε στα σπίτια και το κράτος να αστυνομεύει και να τιμωρεί τους παραβάτες! Καθολική καραντίνα με τι χρονικό ορίζοντα και με ποιο σχεδιασμό; Με αυτό το μέτρο κερδίζεται πολύτιμος χρόνος στη διάρκεια του οποίου, όχι απλά δεν προετοιμάζεται το ΕΣΥ, αλλά δίνονται πακτωλοί χρημάτων από τα κρατικά ταμεία για την ενίσχυση των ιδιωτικών κλινικών, του εφοπλιστικού κεφαλαίου, των μεγάλων κατασκευαστικών κλπ, την ίδια ώρα που οι γιατροί δεν έχουν μάσκες και φωνάζουν με όποιο τρόπο μπορούν για εξοπλισμό και προσλήψεις, την ίδια ώρα που το γηροκομείο Αθηνών κάνει έκκληση για συγκέντρωση τροφίμων, ρουχισμού, καθαριστικών, αντισηπτικών και άλλων αναγκαίων ειδών προκειμένου να μπορεί να λειτουργεί. Αυτός είναι ο ρεαλισμός τους, αυτοί που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε μάσκες για τα νοσοκομεία, αυτοί που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τα μακαρόνια και τη ζάχαρη για ένα γηροκομείο, την ίδια ώρα που χαρίζουν εκατομμύρια στο ντόπιο κεφάλαιο για τα χαμένα του κέρδη, αυτοί που πάνε και δίνουν τα τεστ στους ιδιώτες για να μας τα χρεώνουν 300ευρώ, είναι αυτοί που ελέγχουν και τιμωρούν τους ανεύθυνους πολίτες απειλώντας μάλιστα με ακόμα πιο αυστηρά μέτρα.

Αυτός ο ρεαλισμός δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτός, αυτός ο ρεαλισμός πνίγει τους λαούς σε επαναλαμβανόμενα αδιέξοδα, φέρνει μαζί του άστεγους, άνεργους, φτώχεια και ξεπούλημα, φέρνει πολέμους που στοιχίζουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων και οδηγούν στον δρόμο της προσφυγιάς άλλους τόσους, αυτός ο ρεαλισμός φέρνει μαζί του τον κοινωνικό αυτοματισμό που στην ακραία του μορφή γίνεται ανθρωποφαγία και κανιβαλισμός, αυτός ο ρεαλισμός φέρνει θάνατο.

Εμείς υπηρετούμε τον άλλο ρεαλισμό, τον διαλεκτικό υλισμό αυτόν που φέρνει μαζί του ελπίδα και ζωή μέσα από τον δρόμο της αντίστασης και του αγώνα. Γιατί αν δεν μπορούμε τώρα να σταματήσουμε τον πόλεμο, τότε δεν έχουμε αποδεχτεί μόνο τον θάνατο των άλλων αλλά και τον δικό μας, γιατί οι βόμβες αργά ή γρήγορα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα πέσουν και στο δικό μας κεφάλι και δεν μπορεί αυτό να θεωρείται ρεαλισμός. Γιατί αν δεν μπορέσουμε να παλέψουμε και τελικά να οδηγήσουμε τη χώρα έξω από την ΕΕ το ΝΑΤΟ αλλά και κάθε ιμπεριαλιστικό μηχανισμό, τότε έχουμε αποδεχτεί τον χρόνιο και ισόβιο οικονομικό στραγγαλισμό που οι σημερινές συνθήκες επιβεβαιώνουν ότι δεν έχει πάτο. Γιατί αν δεχτούμε ότι σήμερα δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε, να εξοπλιστεί με ό,τι ακριβώς χρειάζεται το σύστημα υγείας σε εξοπλισμό, ΜΕΘ, προσωπικό και άνοιγμα νέων μονάδων, ώστε να μπορεί όταν λήξει το lockdown να καλύπτει ανάγκες μιας τέτοιας πανδημίας, τότε έχουμε αποδεχτεί ως ορθή πολιτική τον χυδαίο τυχοδιωκτισμό, έχουμε αποδεχτεί ως ρεαλιστικό μέτρο το καθολικό κλείδωμα όλων μέσα στα σπίτια, χωρίς κατ’ εξαίρεση εξόδους, με την αστυνομία να φυλάει τσίλιες στις πόρτες μας μέχρι να αποφασίσουν ότι οι ζημιές της οικονομίας θα είναι μεγαλύτερες από αυτές του ιού και αυτό δεν είναι ρεαλισμός!