Ο επόμενος στόχος των ΗΠΑ ύστερα από τη στρατιωτική επίθεση στη Βενεζουέλα, την απαγωγή του προέδρου της Μαδούρο και την αυτοανακήρυξη του Τραμπ σε «προσωρινό πρόεδρό της», είναι αναμφισβήτητα η Γροιλανδία. Και μπορεί όλοι οι ευρωπαίοι να χειροκρότησαν την γκανγκστερική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και να κατάπιαν το κουρέλιασμα του διεθνούς δικαίου και την καταπάτηση της κυριαρχίας μιας ανεξάρτητης και κυρίαρχης χώρας, πλην όμως τώρα, λίγες μέρες μετά, ήρθε η σειρά τους να υποστούν την ίδια βάναυση πολιτική περιφρόνησης και ταπείνωσης από το «μεγάλο σύμμαχό» τους, που διεκδικεί να κατακτήσει στρατιωτικά εδάφη της ΕΕ που ανήκουν στο κράτος-μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, τη Δανία. Η κρίση της Γροιλανδίας είναι η κορυφή του παγόβουνου, που βγάζει στην επιφάνεια τις ταραγμένες ενδονατοϊκές και τις φουρτουνιασμένες διεθνείς σχέσεις ανάμεσα στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Αν επιμείνουν οι ΗΠΑ να καταλάβουν την Γροιλανδία -και όλα δείχνουν πως δεν πρόκειται να κάνουν πίσω-, η κρίση θα προσλάβει παγκόσμιο χαρακτήρα, εμπλέκοντας την Ευρώπη, την Κίνα και τη Ρωσία.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ξέφρενη επιθετικότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού προκειμένου να επιβληθεί και να αποκατασταθεί ξανά η αμερικάνικη επικυριαρχία στο Δυτικό Ημισφαίριο, όπως αναλύσαμε στο άρθρο μας στο προηγούμενο φύλλο του «Λ.Δ.» για τη νέα Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ.
Ο χρόνος δεν είναι με την πλευρά της Ουάσιγκτον. Η αμφισβήτηση του ηγεμονικού ρόλου των ΗΠΑ στην παγκόσμια σκηνή και η απειλή απώλειας της πρωτοκαθεδρίας τους από την Κίνα επιταχύνουν τις επιθετικές κινήσεις του Τραμπ που παίρνουν έναν απροκάλυπτο και βίαιο χαρακτήρα. Σε μικρό χρονικό διάστημα προχώρησε και απείλησε να ανοίξει πολλαπλά μέτωπα. Εξαπέλυσε στρατιωτική επίθεση στη Βενεζουέλα και απείλησε ανοικτά την Κολομβία, την Κούβα και το Μεξικό. Άσκησε αφόρητες πιέσεις και συνεχίζει να ασκεί, επιδιώκοντας να προσαρτήσει και να κάνει 51η Πολιτεία των ΗΠΑ τον Καναδά. Τώρα θέλει να καταβροχθίσει τη Γροιλανδία. Ο υποψήφιος πρέσβης των ΗΠΑ στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας, είπε «αστειευόμενος» ότι η χώρα θα μπορούσε να γίνει «η 52η πολιτεία» των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον ίδιο στο ρόλο του «κυβερνήτη». Και έπεται συνέχεια…
Τώρα οι βλέψεις και οι ορέξεις του Τραμπ επικεντρώνονται στην Γροιλανδία και απαιτεί καθημερινά την άμεση παραχώρησή της, διαφορετικά εκβιάζει να την κατακτήσει στρατιωτικά, καταπατώντας όχι μόνο το διεθνές δίκαιο αλλά και τις ίδιες τις αρχές του ΝΑΤΟ και το περιβόητο άρθρο 5, το οποίο ορίζει πως, όταν απειληθεί μια χώρα μέλος του, όλα τα υπόλοιπα μέλη συνασπίζονται στρατιωτικά για να την υπερασπίσουν. Τώρα η πιο ισχυρή χώρα του ΝΑΤΟ απειλεί να κατακτήσει εδάφη μιας άλλης χώρας του ΝΑΤΟ, πράγμα που όπως καταγγέλλουν οι απειλούμενοι, (Δανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες), αν πραγματοποιηθεί θα οδηγήσει «στο τέλος και στην καταστροφή του ΝΑΤΟ». Αυτά μπορεί να τα βλέπουν οι ντόπιοι υποτελείς, προεξάρχοντος του Μητσοτάκη, οι οποίοι δεκαετίες έχουν ανακηρύξει και συνεχίζουν να αναγορεύουν τη λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ σε προστάτη της άμυνας και της ασφάλειας της χώρας.
Μπροστά στις απροκάλυπτες απειλές βίας των ΗΠΑ, οι προσπάθειες των Ευρωπαίων να υπερασπιστούν τη Δανία και τη Γροιλανδία είναι προς το παρόν συμβολικές, που περισσότερο θέλουν να σώσουν τα προσχήματα και να κατευνάσουν την οργή της Κοπεγχάγης. Πέρα από τις μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν σε πόλεις της Δανίας και την πρωτεύουσα της Γροιλανδίας, Νουούκ, οι Ευρωπαίοι έστειλαν και ανέπτυξαν… «πολυεθνικό εκστρατευτικό σώμα» στη Γροιλανδία, που όλο μαζί αριθμούσε περίπου 20 στρατιωτικούς. Η Γερμανία έστειλε 13 άτομα και από 1-2 η Βρετανία και η Σουηδία. Το πιο ωραίο όμως ήταν πως, το επόμενο εικοσιτετράωρο απ’ όταν στάλθηκε, αποχώρησε, όταν εξοργισμένος ο Τραμπ απείλησε με την επιβολή δασμών όσες χώρες συμμετείχαν στην επιχείρηση. Συγκεκριμένα ο Τραμπ απείλησε ότι θα επιβάλει δασμούς 10% στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία και τη Φινλανδία από την 1η Φεβρουαρίου, οι οποίοι θα αυξηθούν σε 25% από την 1η Ιουνίου, μέχρι να επιτευχθεί συμφωνία για την εξαγορά της Γροιλανδίας από την Ουάσιγκτον. Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες απείλησαν με τη σειρά τους να ενεργοποιήσουν τη χρήση του «Μηχανισμού κατά του Καταναγκασμού». Το επονομαζόμενο και «εμπορικό μπαζούκας» επιτρέπει στην ΕΕ να προχωρήσει σε αντίποινα κατά τρίτων χωρών προσφέροντας πολύ ευρύτερο πεδίο δράσης σε σχέση με τους δασμούς. Ο Μηχανισμός τέθηκε σε ισχύ στα τέλη του 2023 με προφανή στόχο τότε να πλήξει την Κίνα, αλλά οι ραγδαίες εξελίξεις που σημειώνονται από τότε οδήγησαν την ΕΕ να στοχεύει τώρα, όχι το Πεκίνο, αλλά την Ουάσιγκτον. Ανεξάρτητα αν θα επιδιώξουν Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι να επιτύχουν κάποιο συμβιβασμό στο ζήτημα της Γροιλανδίας για να αποφύγουν μια καταστροφή, πράγμα βέβαια που δεν φαίνεται εύκολο, το σίγουρο είναι πως έχει ανοίξει το μεγαλύτερο ρήγμα που έχουμε γνωρίσει στην ιστορία του ΝΑΤΟ και κλιμακώνεται διαρκώς η ενδονατοϊκή αντιπαράθεση στις δυο πλευρές του Ατλαντικού.
Τα επιτελεία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, με βάση την Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας που διακήρυξαν τέλη του 2025 αλλά και με αυτές του 2017 και 2022, δεν έκρυψαν ποτέ τούς πραγματικούς στόχους τους, δεν έπαψαν ούτε στιγμή στην πραγματικότητα να προπαγανδίζουν τον πόλεμο ενάντια στην Κίνα, βάζοντας στο στόχαστρο και τη Ρωσία, ανεξάρτητα αν με την τελευταία επιδιώκουν τον τελευταίο χρόνο τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Η προπαγάνδα τους αυτή έχει δυο πλευρές. Από τη μια πλευρά προετοιμάζονται δραστήρια για πόλεμο ενάντια στην Κίνα και τη Ρωσία, εκτοξεύοντας το στρατιωτικό προϋπολογισμό τους σε ιλιγγιώδη ποσά, πάνω από ένα τρισ. δολάρια για το 2026. Από την άλλη πλευρά χρησιμοποιούν την προπαγάνδα τους αυτή σαν προπέτασμα καπνού για να καλύπτουν τη βάρβαρη καταπίεση που ασκούν στο λαό τους, (βλέπουμε τι συμβαίνει στο εσωτερικό τους), αλλά και για να επεκτείνουν την επιθετικότητά τους και σε βάρος των συμμάχων τους, εξαναγκάζοντάς τους να υποταχθούν και να ευθυγραμμιστούν μαζί τους.
Σε αυτό ακριβώς αποσκοπεί η καθημερινή τους προπαγάνδα που κραδαίνει το σκιάχτρο και τον «μπαμπούλα» της Κίνας και της Ρωσίας, τις οποίες σκόπιμα εμφανίζουν έτοιμες να καταλάβουν τη Γροιλανδία.
Η επίτευξη μιας θολής συμφωνίας που ανακοινώθηκε πριν δυο μέρες από τον Τραμπ για την Γροιλανδία, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Νταβός, είναι ένα επεισόδιο στα πολλά που πρόκειται να επακολουθήσουν. Συμφωνία που δεν απέτρεψε τη Δανία να συνεχίζει να στέλνει στρατεύματα στη Γροιλανδία και να προετοιμάζει τους κατοίκους του νησιού για το ενδεχόμενο αμερικάνικης στρατιωτικής επέμβασης.
Οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εφαρμόζουν μια επιθετική και φιλοπόλεμη πολιτική, αλλά το αποτέλεσμα με βάση τις εξελίξεις που σημειώνονται, πέρα από φανφάρες, απειλές και πυροτεχνήματα, είναι αντίθετο με αυτό που επιδιώκουν. Οι συνεχείς απειλές, οι άγριοι εκβιασμοί και τα πολλά «περιορισμένα» και «χειρουργικά» πλήγματα που βαφτίζονται, βιαστικά και θεατρινίστικα, ως «πλήρης και απόλυτη νίκη» αντανακλούν την επισφαλή θέση μιας υπερδύναμης σε κρίση και παρακμή. Μαρτυρούν στρατηγική υποχώρηση και αδιέξοδο και όχι υπεροχή.
