Δύο ακόμα εργάτες έπεσαν νεκροί σε χώρο δουλειάς, αυτή τη φορά στα διυλιστήρια της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους. Δύο ακόμα εργάτες έρχονται να προστεθούν στη μακρά λίστα όσων χάνουν τη ζωή τους στο βωμό του κέρδους των εργοδοτών και του μεγάλου κεφαλαίου, με την πλήρη στήριξη της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Οι δύο εργολαβικοί εργάτες εκτελούσαν εργασίες σε χώρο των διυλιστηρίων, όταν μία έκρηξη αγωγού προκάλεσε σοβαρά εγκαύματα και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, με αποτέλεσμα ο ένας να χάσει τη ζωή του λίγα λεπτά αργότερα και ο δεύτερος να καταλήξει νοσηλευόμενος στη ΜΕΘ του Θριάσιου Νοσοκομείου μερικές ημέρες μετά.
Παρά τις συλλήψεις του εργολάβου και τριών στελεχών της εταιρίας, η ουσία παραμένει η ίδια: Δύο ακόμα εργάτες έχασαν τη ζωή τους στο «άβατο» της Motor Oil, χωρίς ουσιαστικά να αποδοθούν ευθύνες στην εργοδοσία και στα μεγαλοστελέχη για το νέο εργοδοτικό έγκλημα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που στις εγκαταστάσεις μίας από τις μεγαλύτερες εταιρίες διανομής καυσίμων της Ελλάδας, στην οποία υποτίθεται ισχύουν αυξημένα μέτρα ασφαλείας, λόγω της επικινδυνότητας των εργασιών της, εργαζόμενοι δίνουν το αίμα τους για χάρη των κερδών του κεφαλαίου.
Το 2020 εργαζόμενος σκοτώθηκε μετά από έκρηξη και τρεις συνάδελφοί του υπέστησαν εγκαύματα, ενώ το 2024, εννέα εργαζόμενοι τραυματίστηκαν σε αντίστοιχο συμβάν και πάλι χωρίς καμία συνέπεια για την εργοδοσία. Στο τελευταίο συμβάν, καταγγελίες εργαζομένων έκαναν λόγο για παρόμοια περιστατικά τις προηγούμενες ημέρες που ουσιαστικά προμήνυαν το τι θα συνέβαινε.
Πρόκειται ξεκάθαρα για ένα προδιαγεγραμμένο εργοδοτικό έγκλημα σε μία εταιρία που καταγράφει υπέρογκα κέρδη εν μέσω πολέμου και ενεργειακής κρίσης, την ώρα που ο λαός στενάζει κάτω από την εκτόξευση των τιμών στα καύσιμα και την ενεργειακή φτώχεια που επιφέρει, συνάμα με την ακρίβεια σε όλο το φάσμα της οικονομίας.
Motor Oil όπως Βιολάντα
Ο θάνατος των δύο εργατών έρχεται με φόντο την απώλεια εργαζομένων σε εργοστάσια και βιοτεχνίες στον Ασπρόπυργο και στα Εξαμίλια Κορίνθου πριν λίγους μήνες, αλλά κυρίως το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα, το Γενάρη του 2026, όπου έχασαν τη ζωή τους πέντε εργάτριες μετά από ισχυρή έκρηξη.
Ωστόσο η εργοδοσία της μπισκοτοβιομηχανίας των Τρικάλων, παρά το ότι βρίσκεται υπόδικη για τους θανάτους πέντε ανθρώπων, δεν διστάζει να προβαίνει απροκάλυπτα σε αυθαιρεσίες και ανοιχτή τρομοκρατία ενάντια στους εργαζόμενους.
Όπως κατήγγειλε η οικογένεια μίας εκ των εργατριών που σκοτώθηκαν στην έκρηξη, σε υπόμνημά της προς τον εισαγγελέα Εφετών Λάρισας, η ιδιοκτησία της Βιολάντα απέλυσε όσους εργαζόμενους κατέθεσαν στις αρχές ότι υπήρχε οσμή αερίου πολλές ημέρες πριν το δυστύχημα και ότι είχαν ενημερώσει τους υπευθύνους.
Μάλιστα, στο υπόμνημα γίνεται λόγος για προσπάθεια αλλοίωσης του σημείου της έκρηξης, με αποξήλωση τεσσάρων υπόγειων δεξαμενών προπανίου, αλλά και για ταχεία επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος, πράξεις που θέτουν εμπόδια στη διερεύνηση των αιτιών της έκρηξης.
Για απολύσεις έκανε λόγο και ο γιος μίας ακόμα εργαζόμενης που έχασε τη ζωή της στην έκρηξη, ενώ αναφέρθηκε και στις παραιτήσεις εργαζομένων του εργοστασίου των Τρικάλων που σημειώθηκαν το τελευταίο διάστημα.
Ενδεικτική της κατάστασης αποτελεί η δημοσίευση ανυπόγραφης «ανακοίνωσης εργαζομένων», με φόντο τις νέες καταγγελίες, που έδινε «συγχωροχάρτι» στην εργοδοσία. Μία ανακοίνωση που επικαλέστηκε μάλιστα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, όταν ρωτήθηκε σχετικά, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. Στάση ενδεικτική για το πώς αντιμετωπίζει η κυβέρνηση τους εργαζόμενους και την εργοδοσία.
Η ιδιοκτησία της Βιολάντα είναι γνωστή πάντως για τις πρακτικές τρομοκράτησης και φίμωσης των εργαζομένων, καθώς λίγα χρόνια πριν δεν επέτρεψε ουσιαστικά τη συμμετοχή στις εκλογές του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, την ώρα που δεν υπήρχε υπηρεσιακό σωματείο.
Εργοδοτική αυθαιρεσία και αγορά εργασίας «ζούγκλα» με τις ευλογίες της κυβέρνησης
Τόσο το εργοδοτικό έγκλημα στη Motor Oil όσο και εκείνο στη Βιολάντα και οι πρακτικές της ιδιοκτησίας της τελευταίας επιβεβαιώνουν με τον πιο κυνικό και τραγικό τρόπο ότι όχι μόνο δεν γίνονται προσπάθειες για να περιοριστεί η αυθαιρεσία και η τρομοκρατία, αλλά η στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη ευνοεί απροκάλυπτα την εργοδοσία.
Εδώ και επτά χρόνια, σειρά αντεργατικών και αντιδραστικών νόμων έχουν δημιουργήσει μία ασφυκτική κατάσταση στους χώρους δουλειάς, παρέχοντας «γη και ύδωρ» στους εργοδότες και φορτώνοντας ακόμα περισσότερα βάρη στην πλάτη των εργαζομένων.
Από τον περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών έως τη νομοθέτηση του 13ωρου, αλλά και το «ξεχαρβάλωμα» της Επιθεώρησης Εργασίας που εξαφάνισε ουσιαστικά τους ελέγχους στις επιχειρήσεις, ερχόμαστε πλέον αντιμέτωποι με τις τραγικές συνέπειες ενός αντεργατικού πλαισίου που θέτει σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια τη ζωή.
Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα στον ορυμαγδό των κυβερνητικών νομοθετημάτων δεν βρέθηκε -έστω- μία αράδα που να προβλέπει την καταγραφή των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων στην Ελλάδα. Μέχρι σήμερα η χώρα μας δεν διαθέτει επίσημη και επίκαιρη καταμέτρηση, ενώ η κυβέρνηση χρησιμοποιεί κατά το δοκούν όποια στατιστική τη βολεύει.
Μόνος δρόμος η συσπείρωση στα σωματεία και η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος
Ο μόνος δρόμος για να μπει φρένο στην εργοδοτική ασυδοσία και στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης είναι η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, η συσπείρωση των εργαζομένων στα σωματεία και το ζωντάνεμα της συνδικαλιστικής παρέμβασης και δράσης.
Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, διεκδικώντας αξιοπρεπή μισθό και διαβίωση, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.
