Πέρασαν δυο χρόνια από τον θάνατο δυο πολύτιμων συντρόφων του κόμματός μας.
Του σύντροφου Ιωσήφ Σταυρίδη (18 Φλεβάρη 2024) και του σύντροφου Παναγιώτη Κοσμά (26 Φλεβάρη 2024). Με αδιάλειπτη προσφορά πάνω από 50 χρόνια στους αγώνες του λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος της πατρίδας μας, ο σύντροφος Σήφης και ο σύντροφος Τάκης υπήρξαν δυο πραγματικά ξεχωριστά παιδιά του Μ-Λ ΚΚΕ. Αν και προερχόντουσαν από τελείως διαφορετικά οικογενειακά περιβάλλοντα, από νέοι πίστεψαν βαθιά και ενστερνίστηκαν τα ιδανικά του σοσιαλισμού, εμπνεύστηκαν από τους ανυποχώρητους αγώνες του λαού μας για Λευτεριά και δεν εγκατέλειψαν το πόστο τους μέχρι και την τελευταία τους πνοή. Αποτέλεσαν δυο κοφτερά μυαλά τόσο στη διαμόρφωση των ιδεολογικοπολιτικών θέσεων του Μ-Λ ΚΚΕ, όσο και στην πλατιά δουλειά για την προώθηση των απόψεων του κόμματος και το δυνάμωμα της επιρροής του στις λαϊκές μάζες.
Σε όλη τους την πορεία διακρίθηκαν για την αισιοδοξία, την αφοσίωση στα κομμουνιστικά ιδανικά, το νοιάξιμο για τον σύντροφο, την αξιοπρέπεια, την καλλιέργεια, την ευαισθησία, τη δοτικότητα, την πηγαία ευγένεια, το αυθόρμητο πλατύ χαμόγελό τους.
Παίρνοντας τη σκυτάλη από τη γενιά των συντρόφων των «θυελλών», τη γενιά των ΕΑΜοΕΛΑΣιτών, των Μακρονησιωτών, των πολιτικών προσφύγων, που τρανέψανε τις τάξεις του Μ-Λ ΚΚΕ, οι δυο αναντικατάστατοι σύντροφοι, δε στάθηκαν όρθιοι στους δύσκολους καιρούς, μόνο. Έσπειραν τον σπόρο του ανυποχώρητου αγώνα στους νέους συντρόφους.
Να σταθούμε στο πόστο τους. Να κρατήσουμε βήμα σταθερό στον αγώνα για την ανασυγκρότηση του Κομμουνιστικού Κινήματος, την απελευθέρωση της χώρας από τους ξένους και ντόπιους δυνάστες, για την Ειρήνη, τη Λευτεριά, την Εθνική Ανεξαρτησία και τον Σοσιαλισμό.
