Τι σου είναι βρε παιδάκι μου οι εκπρόσωποι του θεού επί της γης. Εκκλησίες και οι υπάλληλοί τους. Άλλοι πουλάνε ευαγγέλια και εκκλησιαστικά αντικείμενα, άλλοι εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο για ίδιον όφελος, άλλοι μπλέκονται σε οικονομικά ή σεξουαλικά σκάνδαλα, όλοι τους ευλογούν τα όπλα των ισχυρών -κουβέντα για την Παλαιστίνη οι τάχα ελεήμονες. Οπωσδήποτε, διαχωρίζουμε την πίστη από τις εκκλησίες, όποιο χρώμα και αν έχουν. Αλλά πρέπει να συμφωνήσουμε ότι το «αδιαπέραστο σύνορο» δίπλα τους γεννάει τέρατα. Γνωρίζουμε ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού (Κ. Μαρξ). Αλλά παράγινε το κακό και ο διαχωρισμός εκκλησίας-κράτους πρέπει να γίνει άμεσα.
Μέρες που πέρασαν, η πρώτη σταγόνα της βροχής δολοφόνησε το καλοκαίρι και η στήλη σημειώνει και υπογραμμίζει το δίκιο των εργαζόμενων στη λεγόμενη «βαριά βιομηχανία», τον τουρισμό. Ωράριο λάστιχο, ανύπαρκτες συλλογικές συμβάσεις, εργοδοτική αυθαιρεσία και δίπλα σ’ όλα αυτά η μικροαστική αντίληψη του πελάτη που έχει «πάντα δίκιο». Εμείς ξέρουμε καλά ότι για να σερβιριστεί, να φάει και να πιει κάποιος χρειάζεται πολύς ιδρώτας, κόπος και απλήρωτος μόχθος. Οι εργαζόμενοι είναι δίπλα μας, δεν είμαστε μικροί θεοί για να τους διατάζουμε.
Ανιστόρητοι όπως πάντα οι φασίστες. Βρομίζουν τους τοίχους όπου γράφονται συνθήματα για την Παλαιστίνη, γράφοντας «Κύπρος ελεύθερη». Ξεχνούν βέβαια ότι η ελληνική χούντα με τον δικτάτορα Ιωαννίδη και τις ΗΠΑ έβαλε τον Ν. Σαμψών να ανατρέψει τον Ιούνιο του 1974 τον εκλεγμένο πρόεδρο της Κύπρου τον Μακάριο. Το αποτυχημένο πραξικόπημα του Σαμψών έδωσε το άλλοθι στην Τουρκία (Μ. Ετσεβίτ) να εισβάλει στην Κύπρο με το σχέδιο Αττίλας Ι και ΙΙ και να καταλάβει το 38% του νησιού διαιρώντας το στα δύο. Ψιλά γράμματα; Όχι, βεβαίως. Φίλη της στήλης θύμισε το παλιό σύνθημα της Αριστεράς «Ελλάδα – Κύπρος – Παλαιστίνη Αμερικάνος να μη μείνει». Για να μην ξεχνιόμαστε.
Μπορεί κανείς να μη συμφωνεί σε όλα που πασχίζουν απλοί άνθρωποι, κοινωνικοί φορείς, συνδικαλιστές, καλλιτέχνες, αριστεροί κομμουνιστές για το ζήτημα της Παλαιστίνης. Και ως προς το περιεχόμενο και ως προς τη μορφή. Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε, να κάνουμε, να προτείνουμε και να πρωταγωνιστήσουμε. Η θερμή υποστήριξη, ο διεθνισμός έχουν την ανοχή ή την υπομονή, την αντοχή, την κατανόηση, τους βαθμούς σύμπλευσης. Να μη χαρίσουμε ούτε κόκκο στα σιωνιστικά και ιμπεριαλιστικά τέρατα. Η από δω πλευρά να γίνει μεγαλύτερη.
