Βαριές και απαράγραπτες οι ευθύνες της κυβέρνησης Μητσοτάκη
Το γαλάζιο επιτελικό κράτος, που είναι πανταχού παρόν στην καταστολή του λαού, παραμένει για άλλη μια φορά εκκωφαντικά απόν, ξεκούρδιστο και επιλεκτικά ανίκανο, όταν πρόκειται για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, παράγοντας «επιτελικό μπάχαλο» στο πεδίο.
Η ανοργανωσιά, η έλλειψη στοιχειώδους συντονισμού σε επιχειρησιακό επίπεδο σε κάθε περίπτωση πάνε χέρι-χέρι με την ανυπαρξία οποιασδήποτε αντιπυρικής, αντιπλημμυρικής και αντισεισμικής θωράκισης για την προστασία της ζωής, της εργασίας και της περιουσίας των ευρύτατων εργατολαϊκών στρωμάτων από την ίδια δολοφονική πολιτική που προκλητικά αδιαφορεί και στέκεται εχθρικά απέναντι στις λαϊκές ανάγκες, καίγοντας την κοινωνία κάθε καλοκαίρι και πνίγοντάς την το φθινόπωρο – χειμώνα με τις πρώτες βροχοπτώσεις.
Την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές, μαίνονται οι πυρκαγιές, στην Ιεράπετρα, καθώς και σε οικισμους της Αττικής, στη Ραφήνα, το Πικέρμι, τον Μαραθώνα, κατακαίγοντας μεγάλες εκτάσεις, σπίτια, αυτοκίνητα, περιουσίες, αναπαράγοντας μια θλιβερή κατάσταση που προβλέπεται ότι θα γίνει ακόμα χειρότερη την περίοδο που ξανοίγεται μπροστά μας.
Παρά ωστόσο τις φιλότιμες προσπάθειες των προπαγανδιστικών κυβερνητικών επιτελείων που είτε με το περιτύλιγμα της «ατομικής ευθύνης» των πολιτών που δεν καθαρίζουν τα οικόπεδά τους, είτε με την επίκληση της «κλιματικής κρίσης» και του «στρατηγού ανέμου» επιχείρησαν κατά τα γνωστά να αφήσουν έξω από το κάδρο των ευθυνών τον Μητσοτάκη, η μετατροπή εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων σε στάχτη για άλλη μια φορά κατά τη θερινή περίοδο βοά για το αυταπόδεικτο των κατά συρροήν εγκληματικών κυβερνητικών ευθυνών.
Πιο συγκεκριμένα, η διαχρονική εμπρηστική κυβερνητική πολιτική της εγκατάλειψης, απαξίωσης, υπό (και μη) χρηματοδότησης σε προσωπικό, μέσα και στοιχειώδεις υποδομές πυροπροστασίας και δασοπυρόσβεσης, που έχει απογειωθεί κατά τη διάρκεια της εξαετούς νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης, αποτελεί τον πραγματικό υποκινητή και ένοχο που κατακαίει κάθε χρόνο τέτοια εποχή τον λαό και τη χώρα.
Στη βάση αυτής της πολιτικής (που εκπορεύεται από την ΕΕ, η οποία κατονομάζει τις εν λόγω δαπάνες ως «αντιαναπτυξιακές», άρα «μη επιλέξιμες» σε αντίθεση με τις πολεμικές) μέχρι και οι λιγοστοί ηρωικοί κατά τα λοιπά πυροσβέστες στέλνονται στη μάχη με υπέργηρα πυροσβεστικά οχήματα-σαπάκια (όπως άλλωστε και τα ακριβοπληρωμένα κανανταίρ που πέφτουν) χωρίς πολλές φορές τον απαιτούμενο ατομικό εξοπλισμό, ακόμα και με μάνικες χωρίς νερό!
Παράλληλα νομοθετούνται πυρετωδώς με fast-track διαδικασίες και τα παντοειδή αντιπεριβαλλοντικά εκτρώματα αποχαρακτηρισμού δασικών εκτάσεων, εξαιρέσεων από προγράμματα προστασίας τύπου NATURA κτλ. Είναι χαρακτηριστικό πως σύμφωνα με τις εξαγγελίες του «περιβαλλοντικά ευαίσθητου» Μητσοτάκη, λιγότερο από το 10% των καμμένων εκτάσεων του 2023 θα αναδασωθεί!
Αξίζει εξάλλου να σημειωθεί, προς επίρρωση της κυβερνητικής υποκρισίας, πως στη Χίο τα περιαστικά δάση που κάηκαν είχαν ενταχθεί στο περίφημο πρόγραμμα δασοπροστασίας Antinero 4. Από την άλλη είναι γνωστό τοις πάσι πως βρίσκεται σε εξέλιξη η δασοκτόνα κυβερνητική μεθόδευση εξόρυξης αντιμονίου στο νησί που προς το παρόν σκοντάφτει στις μαζικές αντιδράσεις κατοίκων και φορέων .
Το παζλ της κυβερνητικής φαιδρότητας, αναλγησίας και αδιαφορίας που παραδίδει ολόκληρη την επικράτεια στο έλεος των πυρκαγιών συμπληρώνεται στη συγκυρία αφενός από την επίσκεψη-αστραπή του υπουργού περιβάλλοντος και ενέργειας Παπασταύρου στον Έβρο για να…επιθεωρήσει τα ανύπαρκτα αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα στο δάσος της Δαδιάς. Αφετέρου από την ενορχηστρωμένη γαλάζια επιχείρηση υποτίμησης των βιβλικών καταστροφών στη Χίο, όπου, αν και καταγγέλεται από ντόπιους ότι κάηκαν πάνω από 70.000 στρέμματα, το αρμόδιο υπουργείο ψευδώς κάνει λόγο μόνο για 40.918 στρέμματα καμμένης έκτασης…
