Σε απεργία κατέβηκαν πριν λίγες ημέρες οι αλιείς σε όλη την Ελλάδα, διαμαρτυρόμενοι για το δυσβάσταχτο κόστος των καυσίμων, το οποίο καθιστά κάθε έξοδο στη θάλασσα οικονομικά ασύμφορη, ζητώντας επιδότηση στο πετρέλαιο που να αγγίζει τουλάχιστον τα 50 λεπτά το λίτρο.
Οι αλιείς προχώρησαν σε κινητοποιήσεις σε λιμάνια της χώρας, διακόπτοντας την προμήθεια της αγοράς, θεωρώντας ανεπαρκή τα έως τώρα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση, ενώ κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον του επαγγέλματός τους.
Η απεργία τελικά ανεστάλη, με τους επαγγελματίες μέσης και παράκτιας αλιείας να επισημαίνουν ότι αναμένουν τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, εστιάζοντας στη δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι θα εξετάσει προσωπικά το πρόβλημά τους.
Στον αντίποδα σε ορισμένες περιοχές, όπως στο Ηράκλειο, οι αλιείς συνέχισαν την απεργία τους, με τον Σύλλογο Επαγγελματιών Αλιέων Νομού Ηρακλείου να τονίζει ότι «δεν έχουμε άλλο δρόμο, καθώς τα μέτρα της κυβέρνησης και το ενεργειακό κόστος μάς οδηγούν στον αφανισμό».

Η κυβέρνηση πάντως αναγκάστηκε σε πρώτη φάση να λάβει νέα μέτρα, μετά τις κινητοποιήσεις του κλάδου, καθώς ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς, ανακοίνωσε την Τετάρτη 14/10 επιδότηση του αλιευτικού πετρελαίου με 40 λεπτά ανά λίτρο για τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο.
Ταυτόχρονα, ικανοποιώντας ένα πάγιο αίτημα των παράκτιων αλιέων, ανακοίνωσε νέα δράση, συνολικού προϋπολογισμού 15 εκ. ευρώ για ζημιές στα δίχτυα από προστατευόμενα θαλάσσια είδη, όπως δελφίνια, φώκιες και θαλάσσιες χελώνες.
Οι αλιείς, όπως και το σύνολο των βιοπαλαιστών επαγγελματιών του πρωτογενούς τομέα, βιώνουν στο πετσί τους τις χρόνιες αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης και της ΕΕ, πολιτικές που οδηγούν σε μαζική έξοδο από το επάγγελμα, ευνοώντας ταυτόχρονα τις μεγάλες εταιρείες αλιείας.

Τα χτυπήματα για τον κλάδο είναι πολλαπλά: Από τη διάλυση των ξύλινων σκαφών που προωθήθηκε επί δεκαετίες, με αποτέλεσμα οι επαγγελματίες αλιείς να εξαναγκάζονται σε αγορά νέων σκαφών, με υψηλό κόστος και με ισχνή στήριξη από την κυβέρνηση και την ΕΕ, μέχρι τα ευρύτερα προβλήματα των βιοπαλαιστών του πρωτογενούς τομέα σήμερα.
Η πείρα δείχνει ότι μόνο οι μαζικοί οργανωμένοι αγώνες μπορούν να φέρουν αποτελέσματα και σε αυτόν τον δρόμο πρέπει να κινηθεί αποφασιστικά το εργατολαϊκό κίνημα στη χώρα.