Βλέπω βαθυά, μιαν σπίθα· πλησιάζει· μεγαλόνεται·
ωσάν κύκλος αμέτρητος, ως πέλαγος φλογώδες
Υπάρχουν αυτοί που απαρτίζουν το 1,5% του παγκόσμιου πληθυσμού που καθημερινό τους μέλημα είναι να αυξάνουν τον πλούτο τους, παρόλο που είναι γνωστό πως τα σάβανα δεν έχουν τσέπες. Ούτε και των τρισέγγονών τους τα σάβανα θα έχουν, όσο κι αν χτυπηθεί η Τεχνητή Νοημοσύνη. Αυτοί, το υπόλοιπο 98,5% των ανθρώπων πάνω στη γη δεν το γνωρίζουν. Το συνθλίβουν κάτω από τις μπότες τους, ή τα ψηλοτάκουνά τους αν θέλετε, σαν να περπατάνε πάνω στη χιλιόκοκκη άμμο.
Ανάμεσα στους «πάνω» και στους «κάτω» διαβιεί το είδος των αυλοκολάκων. Πτωχοί και αυτοί -συγκρινόμενοι με τους υπερπλούσιους- μόνο που η ελλειμματική τους νοημοσύνη δεν το αντιλαμβάνεται. «Πόβρ Παναγιότ’» που έλεγε και η μαντάμ Σουσού. Ανάμεσα σε αυτό το είδος, στα καθ’ υμάς, η «δε λέω να κλείσω το στόμα μου» Βούλτεψη και η «έκανε κι η μύγα …» Μελέτη. Άνθη της εκπροσώπησης της ΝΔ, στη Βουλή και στην Ευρωβουλή αντίστοιχα. Διακρίνονται για την αγωνία τους να μη συκοφαντούνται οι πιο πάνω από αυτές. Τα αφεντικούλια.
Στην Ισπανία ως γνωστόν έχει ξεσπάσει ένα τεράστιο, πανεθνικό, λαϊκό κίνημα διαμαρτυρίας για την απρόσιτη οικονομικά στέγη και τις εξώσεις. Αφορμή ήταν η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, από το διαμέρισμά της στην πολυκατοικία, την οποία αγόρασε ένα …ευγενές fund. Όπως στην Ελλάδα. Την έξωση επικύρωσε το ισπανικό δικαστήριο. Όπως στην Ελλάδα. Η Μαρικάρμεν ζούσε σε αυτό το διαμέρισμα για 70 ολόκληρα χρόνια. Από 500 ευρώ που έδινε, το ενοίκιο πήγε στα 1650, ενώ εκείνη έπαιρνε σύνταξη 1.350 ευρώ. Επειδή αυτό ενδιαφέρει και την Ελλάδα, και αφού το κίνημα πέρασε ήδη και στην Ιταλία και αφού Ιταλία – Ελλάδα είναι ένα βήμα, έφη η Βούλτεψη: «Η Μαρικάρμεν έγινε σύμβολο, ενώ έχει διαμέρισμα 92 τετραγωνικών στο Κολωνάκι της Μαδρίτης και πληρώνει 170 ευρώ το μήνα – και μπούχτισαν οι άνθρωποι πια, οι ιδιοκτήτες. Αυτό έγινε. Δεν είναι φτωχή η Μαρικάρμεν». Ώχου! τους καημένους τους ιδιοκτήτες του fund! Μπούχτισαν. Δεν τους δίνει η Βούλτεψη το διαμέρισμα 109,69τμ που έχει στη Γλυφάδα σύμφωνα με το πόθεν έσχες στη Βουλή; Ταμάμ θα τους έρθει. Άλλωστε έχουμε και στην Ελλάδα μπουχτισμένα funds. Που δεν τα συμφέρει καθόλου ένα κίνημα. Εδώ να σημειώσουμε πως η Μαρικάρμεν πέθανε στις 7 Οκτωβρίου και η Βούλτεψη δυο μέρες μετά δεν το βούλωσε μπροστά σε ένα νεκρό.
Το άλλο αγλάισμα της εκπροσώπησής «μας» στο ευρωκοινοβούλιο, η Μελέτη και ενώ συζητούσαν για τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους, το άγχος και την ψυχική υγεία στο χώρο εργασίας, υποστήριξε: «Ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους;» Συμπλήρωσε μάλιστα πως και οι εργοδότες πέφτουν θύματα ψυχοκοινωνικών παραγόντων. Άχου! και δε μας νοιάζει. Για να το συνεχίσει, διορθώνοντας τάχα, δήλωσε πως τροφοδοτείται η επικίνδυνη γενίκευση «ότι όλοι οι εργοδότες είναι καθίκια». Και συμπερασματικά αφού μιλάμε για καθίκια και αντιεπαγγελματισμό, «Αφεντικά και δούλοι, σκατά είμαστε ούλοι», καταπώς λέει ο λαός.
Για την Πνύκα παιδιά! Για την Πνύκα και οι δυο. Τώρα, που ο κάθε πικραμένος, το κάθε λαμόγιο, ο κάθε δυνάστης περνάει μια βόλτα από κει.
Και αφού πέρασε και ο Ρούμπιο από κει, έχουμε να πούμε τούτο. Η Πνύκα απόκτησε την χιλιόχρονη αίγλη της γιατί ήταν η ελευθερία του λόγου που ασκούνταν εκεί. Εκεί εκφώνησε τους Φιλιππικούς του ο Δημοσθένης. Λόγοι ενάντια στην υποδούλωση της Αθήνας στον Φίλιππο. Αλλά μίλησε και ο Αισχίνης, υπέρ της υποδούλωσης.
Εκεί συναισθανόμενος το μέγεθός του ο Κολοκοτρώνης είπε στους νέους: «Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη τους».
Στην Πνύκα επάτησαν και οι Βησιγότθοι του Αλάριχου και οι Έρουλοι που ξεθεμέλιωσαν την Αθήνα, βάζοντας φωτιά σε σπίτια, δημόσια κτίρια και ιερά.
***
Και μιας και αναφέραμε τον Ρούμπιο. Γιατί μας το κάνανε αυτό; Γιατί μας παίρνουν την Κίμπερλι; Τι θα ’χουμε να γράφουμε εμείς τώρα…
Τάνια
