Οι πάνω από 1.250 νεκροί και 4.200 αγνοούμενοι, τα θαμμένα κάτω από τόνους λάσπης, βράχων, συντριμμιών και νερού χωριά ύστερα από την κατάρρευση του παγόβουνου στα σύνορα Νεπάλ-Κίνας έχουν συγκλονίσει τον κόσμο. Οι εικόνες καταστροφής και ο διαρκώς αυξανόμενος αριθμός των νεκρών, ιδιαίτερα μετά και τις δηλώσεις των νεπαλέζικων αρχών πως με το πέρασμα των ημερών οι ελπίδες για επιζώντες λιγοστεύουν δραματικά, διαμορφώνει μια εκρηκτική κατάσταση στην περιοχή, η οποία μετράει μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες τις τελευταίες δεκαετίες. Ταυτόχρονα, οι άθλιες συνθήκες στις οποίες έχουν στοιβαχθεί χιλιάδες άνθρωποι σε καταφύγια εντείνουν συνεχώς τον κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών και περαιτέρω αύξησης του αριθμού των νεκρών.
Από την πρώτη στιγμή, σύσσωμα τα ΜΜΕ της Κίνας και του Νεπάλ απέδωσαν την τεράστια καταστροφή στην κλιματική αλλαγή, αποκρύπτοντας τις ευθύνες των κρατών τους για την πλήρη έλλειψη μέτρων προστασίας και επιστημονικών προβλέψεων για ένα φυσικό φαινόμενο που μόνο «ουρανοκατέβατο» δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Παράλληλα, μια σειρά δυτικά μέσα αναπαρήγαγαν μονότονα την προπαγάνδα του κινέζικου ιμπεριαλισμού σχετικά με την αλλαγή του κλίματος σε παγκόσμια κλίμακα. Δεν έλειψε, βέβαια, και η υποκρισία πολλών ΜΜΕ στη Δύση, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, που έκαναν λόγο για τα προειδοποιητικά «σημάδια» της επερχόμενης καταστροφής, τα οποία ωστόσο ξεχνούν όταν πρόκειται για πυρκαγιές, πλημμύρες και άλλες φυσικές καταστροφές στις δικές τους χώρες.
Είναι χαρακτηριστικό πως τα τελευταία 30 χρόνια έχει λιώσει πάνω από το ένα τρίτο των πάγων στα χιονισμένα βουνά του Νεπάλ, ενώ επιστήμονες και μελετητές που ερευνούν τα Ιμαλάια κάνουν λόγο για αντίστοιχη κατάσταση στην ψηλότερη οροσειρά του πλανήτη, όπου παρατηρείται η ταχύτατη αποστράγγιση παγωμένων λιμνών και η υπερχείλιση μεγάλων ποταμών στην ευρύτερη περιοχή ανάμεσα στην Κίνα, το Νεπάλ και το Θιβέτ. Ιδιαίτερα η συνοριακή πύλη Γκιλόνγκ έχει πληγεί ξανά αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια από αντίστοιχα φαινόμενα, ενώ οι παραπόταμοι του ποταμού Τρισούλι που τα νερά του στις 26 Αυγούστου έφτασαν ακόμη και τα 9 μέτρα ύψος (!) είχαν πλημμυρίσει και τον Ιούλιο του 2025. Ειδικότερα, έχει σημασία να αναφέρουμε πως στα τέλη Μαΐου, επιστημονικές αρχές από το Νεπάλ και την Κίνα πραγματοποίησαν συνάντηση στο Κατμαντού προκειμένου να προετοιμαστούν σε περίπτωση εμφάνισης τέτοιων φαινομένων. Λίγα 24ωρα πριν, και ενώ υπήρχαν σχετικές προειδοποιήσεις, πάνω από 900 εργαζόμενοι βρίσκονταν σε εργοτάξια πραγματοποιώντας υδροηλεκτρικά έργα, εκ των οποίων η μεγάλη πλειονότητα μέχρι και την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές παρέμεναν εγκλωβισμένοι σε σήραγγες.
Στην εποχή της ιλιγγιώδους τεχνολογικής ανάπτυξης, της Τεχνητής Νοημοσύνης, όπου φαραωνικού τύπου έργα πραγματοποιούνται σε ελάχιστο χρόνο, όπου ολόκληρα εργοστάσια χτίζονται μέσα σε λίγους μήνες, ακόμα και μέρες, είναι το λιγότερο προκλητικό για τους λαούς να αποδίδεται μία τέτοια καταστροφή αποκλειστικά και μόνο στην κλιματική αλλαγή. Στον βαθμό, μάλιστα, που η κλιματική αλλαγή επηρεάζει σε τέτοιο βαθμό το λιώσιμο παγόβουνων και λιμνών στα Ιμαλάια και αυτό παρατηρείται όχι τα τελευταία 2-3 χρόνια, αλλά δεκαετίες ολόκληρες, είναι ακόμη μεγαλύτερες οι ευθύνες των κινέζικων και νεπαλέζικων κρατικών αρχών για την απουσία μέτρων επιστημονικής παρατήρησης και πρόβλεψης, πρόληψης και προστασίας.
Και είναι τέτοια η αναλγησία και η αδιαφορία για τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, για το βιος και την περιουσία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που θάφτηκαν κάτω από τη λάσπη, που την ώρα που επιστήμονες και ερευνητές προειδοποιούσαν για την επερχόμενη καταστροφή, οι κινέζικες αρχές σχεδιάζουν την κατασκευή τεράστιων φραγμάτων για την αξιοποίησή τους από υδροηλεκτρικά εργοστάσια. Είναι τέτοια η τεχνολογική και παραγωγική ανάπτυξη της Κίνας, που τα επόμενα χρόνια σχεδιάζονται παρεμβάσεις σε ολόκληρους ποταμούς, ώστε να εξυπηρετούν καλύτερα την κινεζική βιομηχανία. Είναι σίγουρο πως αν αφιερωνόταν το ελάχιστο του σχεδιασμού, των πόρων και των δαπανών για την προστασία των ανθρώπων και των περιουσιών τους, οι συνέπειες της νέας αυτής τραγωδίας θα ήταν πολύ μικρότερες.
Οι πάνω από 1.250 νεκροί, οι 4.200 αγνοούμενοι, οι 2.2 εκατομμύρια τόνοι συντριμμιών κάτω απ’ τους οποίους θάφτηκαν ολόκληρα χωριά δεν είναι απλοί αριθμοί, ούτε στατιστικά στοιχεία. Είναι το αποτέλεσμα της ξέφρενης καπιταλιστικής ανάπτυξης που δεν υπολογίζει τις ζωές και τις περιουσίες των λαών και της εργατικής τάξης. Οι αντιδραστικές εξελίξεις στο Νεπάλ, ύστερα από την επικράτηση της δεξιάς ρεβιζιονιστικής κλίκας που οδήγησε τον ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα στην παράδοση και τη συνθηκολόγηση, παραδίδοντας τη χώρα στον ιμπεριαλισμό και την εγχώρια αντίδραση έβαλαν αναμφίβολα τη δική τους σφραγίδα στη νέα αυτή καταστροφή. Ο κίνδυνος της επανεμφάνισης τέτοιων τραγικών γεγονότων θα εξαλειφθεί μόνο όταν εξαλειφθούν και οι αιτίες που αφήνουν τους λαούς βορά στο ξέσπασμα μικρότερων ή μεγαλύτερων φυσικών φαινομένων.
