Ο απεργός πείνας Αριστοτέλης Χαντζής διακομίστηκε στο νοσοκομείο και διατρέχει μεγάλο κίνδυνο
για τη ζωή του, στο πλαίσιο του αγώνα για να μην περάσει το κυβερνητικής έμπνευσης σχέδιο για την
«ανάπλαση» των Προσφυγικών και την έξωση των κατοίκων τους. Το αίτημα των κατοίκων των
Προσφυγικών δεν είναι μόνο να μην πεταχτούν έξω απ’ τον τόπο διαμονής τους, αλλά να μην περάσει
ταυτόχρονα το σχέδιο «ανάπλασης» των Προσφυγικών από την Περιφέρεια Αττικής.
Η κυβέρνηση που υπηρετεί πιστά την πολιτική της πλήρους εγκατάλειψης των Προσφυγικών, την
πολιτική που δεκαετίες τώρα αφήνει τα Προσφυγικά να μαραζώνουν και να καταστρέφονται,
θυμήθηκε όψιμα τα Προσφυγικά και υποκριτικά και μόνο κάνει λόγο για «ανάπλαση». Ο λαός ξέρει
καλά τι σημαίνει ανάπλαση: Θάψιμο της ιστορικής μνήμης, «επενδύσεις» από ιδιώτες και οικονομική
και εμπορική αξιοποίηση ενός τόπου βαθιάς ιστορικής μνήμης για τον λαό μας.
Η κυβερνητική επιχείρηση εκκένωσης των Προσφυγικών απειλεί με έξωση και πέταγμα στον δρόμο
πάνω από 400 άτομα που κατοικούν σ’ αυτά. Οικογένειες, πρόσφυγες, συνοδοί ασθενών του Αγίου
Σάββα, άστεγοι, άνθρωποι που ξεσπιτώθηκαν από την αντιλαϊκή πολιτική και τώρα απειλούνται ξανά
να ξεσπιτωθούν.
Στεκόμαστε στο πλευρό του δίκαιου αγώνα των κατοίκων των Προσφυγικών για την υπεράσπιση του
δικαιώματός τους στη στέγη. Προφανώς για την κυβέρνηση οι ζωές δύο ανθρώπων-απεργών πείνας
δεν έχουν αξία και γι’ αυτό προχωρά το σχέδιο Χαρδαλιά, με την κυβέρνηση να σιωπά εκκωφαντικά,
εφαρμόζοντας απαρέγκλιτα την πολιτική του αυταρχισμού και της καταστολής. Δηλώνουμε ξεκάθαρα
πως για ό,τι συμβεί στους απεργούς πείνας Αριστοτέλη Χαντζή και Suzon Doppagneh έχει
αποκλειστική ευθύνη η κυβέρνηση. Καμία λύση δεν μπορεί να υπάρξει για την ανάδειξη της βαθιάς
ιστορικής και πολιτικής σημασίας των Προσφυγικών ως μνημείο Αντίστασης του λαού μας που
περιλαμβάνει το πέταγμα εκατοντάδων ανθρώπων στον δρόμο.
Για την κυβέρνηση της ΝΔ και την Περιφέρεια Αττικής το ζήτημα δεν είναι ούτε η διατήρηση της
ιστορικής μνήμης ούτε η προστασία του δικαιώματος στη στέγη εκατοντάδων ανθρώπων, αλλά η
οικονομική και εμπορική αξιοποίηση των Προσφυγικών, η μετατροπή τους σε μία ακόμη προσοδοφόρα
«επένδυση». Η υπεράσπιση, σήμερα, της ιστορικής μνήμης και ο αγώνας για να γίνουν τα
Προσφυγικά αυτό που πραγματικά είναι, ένα μνημείο της εποποιίας της Εθνικής Αντίστασης και των
λαϊκών αγώνων περνάει μέσα από τον αγώνα ενάντια στην κυβερνητική επιχείρηση έξωσης των
κατοίκων τους.
-Να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των κατοίκων των Προσφυγικών και των
απεργών πείνας!
-Να παρθεί πίσω το σχέδιο «ανάπλασης» των Προσφυγικών!
-Μαζικός αγώνας για την υπεράσπιση της ιστορικής μνήμης,
ενάντια στην έξωση των κατοίκων των Προσφυγικών!
