Το ψέμα είναι σαν την πολιτική αλητεία. Έχει κοντά ποδάρια. Θυμάστε όλους αυτούς τους επαγγελματίες εθνικόφρονες, τους ψευτοπατριώτες, τους εθνικιστές του καναπέ, τους επικοινωνούντες με άναρθρες κραυγές; Είναι όλοι αυτοί που όταν διαδηλώναμε για την Παλαιστίνη, ρωτούσαν κουτοπόνηρα: «γιατί δε μιλάτε για την Κύπρο;». Υπονοούσαν ότι αφήναμε ένα κομμάτι του έθνους, που είναι χωριστό κράτος, μόνο και αβοήθητο. Ύστερα ήρθαν οι φρεγάτες του Μητσοτάκη, Άγγλοι, Γάλλοι, Ιταλοί. Αμερικάνοι, όλες οι οχιές του κόσμου για να σχηματίσουν γύρω από τη Μεγαλόνησο ακάνθινο στεφάνι. Οι προστάτες, οι μεγαλοδύναμοι, οι γδάρτες των λαών. Και βουβάθηκαν οι εθνικιστές, ενώ άλλοι έστρωναν δάφνες για τους νέους σταυροφόρους. Κι απομείναμε εμείς να λέμε «ανεξάρτητο νησί», «να φύγουν όλοι οι στρατοί» (κι ο δικός μας) και ότι οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες και τον Ερντογάν. Τι λένε τώρα οι ψευτοπατριώτες; Τίποτα. Τόσο είναι το μπόι τους.
Ώστε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Παναγόπουλος, ΠΑΣΟΚικής μάρκας, υπάλληλος -τάχα- έχει καβάτζα 3,2 εκατομμύρια που «ξέχασε να δηλώσει». Όσα δηλαδή χρειάζεται ένας εργάτης άπειρες ζωές να μαζέψει. Όμως ο εκπρόσωπος των εργατών, μισοτροτσκιστής στα νιάτα του, όχι μόνο τα τσέπωσε αλλά και τα ξέχασε, τα ’κρυψε, όπως και η άλλη γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας. Δεν αμφιβάλλουμε ότι θα βρει δικηγόρους, δικολάβους, μάρτυρες και τον… Άγιο Παΐσιο προσωπικά. Δεν μας χαλάει που τα ξέχασε· γεράζει ο άνθρωπος. Αλλά ρε Παναγόπουλε πού βρήκες να αποταμιεύσεις 3,2 εκατομμύρια; Αυτοί οι αριθμοί φαντάζουν στο μυαλό μας σαν επίγεια τρέλα. Και εμείς να τρέχουμε στους δρόμους για δύο πενταροδεκάρες. Πώς το λεγε ο ποιητής Μ. Αναγνωστάκης, «Α ρε Παντελή, μόνο εγώ ήξερα τι κάθαρμα ήσουν».
Θυμάστε τον Λούλα στη Βραζιλία; Επτάψυχη γάτα ο πρώην συνδικαλιστής, νίκησε τον φασίστα Μπολσονάρο -θαυμαστή του Τραμπ- πέρασε τα δύσκολα βάζοντας στο ποδάρι την Ν. Ρούσεφ ως πρόεδρο της χώρας και επανήλθε με δόξα και τιμή. Όμως όταν οι ιθαγενείς άρχισαν να διαδηλώνουν για τη γη και το νερό, ο Λούλα -ως διπρόσωπος- πήρε το μέρος των πολυεθνικών. Έλα όμως που το ιθαγενικό στοιχείο άναψε και κόρωσε. Πορείες, διαδηλώσεις, καταλήψεις δημόσιων κτιρίων. Και έτσι ο Λούλα άλλαξε τροπάρι. Ανακάλυψε το δίκιο των ιθαγενών και των δημόσιων αγαθών. Εύγε!
Συμπέρασμα 1: Μην έχεις εμπιστοσύνη στους ψευτοσοσιαλιστές
Συμπέρασμα 2: Να ’χεις εμπιστοσύνη στο λαϊκό κίνημα
Συμπέρασμα 3: Να βγάζεις σωστά συμπεράσματα κυρίως από τη δυναμική των αγώνων.
Κάτι κινείται λοιπόν στη Βραζιλία.
Αναρωτιούνται αρκετοί γιατί στην επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν οι Ρωσία-Κίνα σιωπούν ηχηρά. Οι δεύτεροι ψέλλισαν κάτι για παραβίαση των διεθνών κανόνων -πιάσε το αυγό και κούρευτο- ενώ η Ρωσία έχει συνυπογράψει με το Ιράν «Στρατηγική συνθήκη συνεργασίας», που περιλαμβάνει την ασφάλεια, την ενέργεια και το εμπόριο. Τώρα όμως περιορίζονται σε αφοριστικά ευχέλαια. Κατανοητόν. Διότι ο Πούτιν βλέπει τον αντίπαλό του να φθίνει στα μάτια των λαών και ο παγκόσμιος φακός να στρέφεται από την Ουκρανία στη Μέση Ανατολή. Οι Κινέζοι βλέπουν επίσης τον εχθρό τους να ματώνει στο Ιράν, να αιμορραγεί οικονομικοστρατιωτικά και να ξεφτιλίζεται ως σερίφης της κακιάς ώρας. Υπομονετικοί, με τις κόκκινες σημαίες στην κωλότσεπη και τους BRICS στο τσεπάκι, περιμένουν. Αυτό δεν είναι προλεταριακός διεθνισμός. Μεγαλοκρατική πολιτική απέναντι στο δυτικό τέρας είναι.
