Με δελτίο τύπου, επικαλούμενος τις …«ανησυχίες για την κλιμακούμενη βία που καταγράφεται στα κέντρα υγείας και τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας», ο Ιατρικός Σύλλογος Αθήνας (ΙΣΑ) ζητά «τη μόνιμη και οργανωμένη αστυνομική παρουσία στα μεγάλα εφημερεύοντα νοσοκομεία» και προτίθεται να ζητήσει συνάντηση για το θέμα με τον Χρυσοχοΐδη.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο Πατούλη (κεντρικό στέλεχος της Δεξιάς και πρώην περιφερειάρχης Αττικής), «η πολιτεία οφείλει να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα μηδενικής ανοχής και να διασφαλίσει ότι οι υγειονομικοί θα εργάζονται με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και σεβασμό».
Με λαγό λοιπόν τον Πατούλη μεθοδεύεται η…οργανωμένη εγκατάσταση και μόνιμη παρουσία αστυνομικών στα νοσοκομεία, στα πρότυπα των χρεοκοπημένων κυβερνητικών σχεδίων για ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας. Με μοχλό την αποπροσανατολιστική προπαγάνδα συγκάλυψης του πραγματικού ενόχου, που είναι η ακραία νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική εγκατάλειψης, απαξίωσης, υποχρηματοδότησης και ιδιωτικοποίησης των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών η οποία επισωρεύει συνεχώς και νέα δεινά (και ) στον χώρο της δημόσιας υγείας (κραυγαλέα υποστελέχωση, ελαστικές σχέσεις εργασίας για να μπαλωθούν τα δεκάδες χιλιάδες κενά, εξουθενωτικά ωράρια λάστιχο), υποβαθμίζοντας διαρκώς τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους πολίτες που αναγκάζονται ακόμα και σε πολύμηνες αναμονές για τις εξετάσεις τους, η ΝΔ επιχειρεί την εμπέδωση του δόγματος «μηδενικής ανοχής» και στα νοσοκομεία.
Αξιοποιεί για τον σκοπό αυτό μεμονωμένα περιστατικά βίας κατά υγειονομικών, καλλιεργώντας κατά τα γνωστά κλίμα «κοινωνικού αυτοματισμού» προκειμένου να τσακίσει τις διευρυνόμενες λαϊκές αντιδράσεις ενάντια στην κατάρρευση του ΕΣΥ. Επιχειρεί παράλληλα να στείλει μήνυμα εκφοβισμού και κατατρομοκράτησης στοχεύοντας στην πειθάρχηση-υποταγή του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος, το οποίο με περισσή υποκρισία χειροκροτούσε κατά την περίοδο της πανδημίας. Όπως όμως έδειξε αφοπλιστικά (και) εκείνη η περίοδος, τα προβλήματα στον χώρο της υγείας δεν αντιμετωπίζονται με την καταστολή (παρά τις διαβεβαιώσεις Φλωρίδη πως δήθεν η αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου θα έλυνε το πρόβλημα της βίας στους χώρους υγείας), αλλά με την ανάπτυξη ενός ρωμαλέου, οργανωμένου πανυγειονομικού κινήματος στο πλευρό του ευρύτερου λαϊκού κινήματος που θα διεκδικεί δημόσια δωρεάν υγεία για όλους.
