Δυο μήνες μετά τη δημοσίευση της «Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας» των ΗΠΑ, δόθηκε στη δημοσιότητα τέλη Γενάρη από το Υπουργείο Πολέμου, η «Εθνική Αμυντική Στρατηγική 2026». Πρόκειται για το στρατιωτικό δόγμα των ΗΠΑ, που ενταγμένο στο γενικό πλαίσιο και τις κατευθύνσεις της «Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας», εξηγεί τις επιπτώσεις της συνολικής πολιτικής στον στρατιωτικό τομέα, θέτει τις στρατιωτικές προτεραιότητες, «εξειδικεύει» και κάνει πιο συγκεκριμένες τις γενικές κατευθύνσεις στις βασικές περιοχές του πλανήτη που θίγονται τα συμφέροντα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Εισαγωγικά, το πολυσέλιδο αυτό έγγραφο του Υπουργείου Πολέμου συνοψίζει σε μια πρόταση το στρατιωτικό δόγμα των ΗΠΑ, επισημαίνοντας: «Θα είμαστε το σπαθί και η ασπίδα που θα αποτρέπει τον πόλεμο, με στόχο την ειρήνη -αλλά έτοιμοι να πολεμήσουμε και να κερδίσουμε τους απαραίτητους πολέμους της χώρας, αν μας ζητηθεί». Το δόγμα τους σε ό,τι αφορά αντιπάλους αλλά και συμμάχους είναι ξεκάθαρο: Με το σπαθί, με την πολιτική της κανονιοφόρου δηλαδή, θα επιβάλουν την ιμπεριαλιστική «ειρήνη» για να διαιωνίσουν την παγκόσμια κυριαρχία τους. Αν όμως αμφισβητηθεί η κυριαρχία τους -και αυτό συμβαίνει τώρα- είναι «έτοιμοι να πολεμήσουν και να κερδίσουν τους απαραίτητους πολέμους». Πιο απλά, το προκλητικό περιεχόμενο του επιθετικού στρατιωτικού τους δόγματος είναι: υποταγή ή πόλεμος. Αυτό το δόγμα ακριβώς είδαμε να εφαρμόζεται τις τελευταίες μέρες στη Βενεζουέλα, το Ιράν αλλά και τη «συμμαχική» Γροιλανδία.
Επίσης, η «αμυντική στρατηγική» τους συνοψίζει με δυο προτάσεις ποιοι είναι οι βασικοί στόχοι που επωμίζεται το Υπουργείο Πολέμου και ενάντια σε ποιους στρέφεται, σημειώνοντας: «Θα υπερασπιστούμε την πατρίδα και θα διασφαλίσουμε την προστασία των συμφερόντων μας στο Δυτικό Ημισφαίριο. Θα αποτρέψουμε την Κίνα στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού». Ύψιστη προτεραιότητά τους είναι η «υπεράσπιση της πατρίδας». Μόνο που η έννοια της «πατρίδας» ερμηνεύεται πολύ διασταλτικά από τους παγκόσμιους ηγεμόνες και σε αυτήν ενσωματώνουν ολόκληρο το Δυτικό Ημισφαίριο, ενώ η «άμυνα της πατρίδας» εκτείνεται τόσο ώστε να περιλάβει τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ασία.
Διαπιστώνουμε ξανά πως τα επιτελεία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού εστιάζουν πρωταρχικά και επικεντρώνονται σε δυο περιοχές του πλανήτη που θεωρούν κρίσιμες για την υπεράσπιση και διασφάλιση των ιμπεριαλιστικών τους συμφερόντων. Την περιοχή του Δυτικού Ημισφαιρίου και την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού για την αποτροπή της κυριαρχίας της Κίνας.
Αποκατάσταση της κυριαρχίας στο Δυτικό Ημισφαίριο
Αναλύοντας πιο συγκεκριμένα τις «απειλές» που υπάρχουν για τα συμφέροντά τους στο Δυτικό Ημισφαίριο σημειώνουν: «Μετά από χρόνια παραμέλησης, το Υπουργείο Πολέμου θα αποκαταστήσει την αμερικάνικη στρατιωτική κυριαρχία στο Δυτικό Ημισφαίριο. Θα το χρησιμοποιήσουμε για να προστατεύσουμε την πατρίδα μας και την πρόσβασή μας σε στρατηγικά σημεία σε ολόκληρη την περιοχή. Θα εμποδίσουμε επίσης τους αντιπάλους μας να τοποθετήσουν δυνάμεις ή άλλα απειλητικά μέσα στο ημισφαίριό μας. Αυτή είναι η συνέπεια του Δόγματος Μονρόε του Τραμπ -μια λογική και ισχυρή αποκατάσταση της αμερικάνικης δύναμης και των προνομίων σε αυτό το ημισφαίριο, σύμφωνα με τα συμφέροντα των Αμερικανών».
Ανεξάρτητα αν διογκώνουν σκόπιμα οι εκπρόσωποι του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού τις απειλές που αντιμετωπίζουν στο Δυτικό ημισφαίριο, ακριβώς για να δικαιολογήσουν τις στρατιωτικές επιθέσεις και τις απειλές που εξαπολύουν σε μια σειρά χώρες της περιοχής, είναι η πρώτη φορά που αναγνωρίζουν δημόσια ότι απειλείται η κυριαρχία τους στην «πίσω αυλή τους» και υπάρχει η ανάγκη να επιβληθεί ξανά και να αποκατασταθεί η αμερικάνικη στρατιωτική κυριαρχία στο Δυτικό Ημισφαίριο και να «εμποδιστούν οι αντίπαλοι να τοποθετήσουν δυνάμεις ή άλλα απειλητικά μέσα στο ημισφαίριό μας». Θεωρούν δηλαδή ότι το Δυτικό Ημισφαίριο τούς ανήκει, εντάσσεται μέσα στα όρια της «πατρίδας τους», όπου κανένας αντίπαλος δεν μπορεί να τοποθετήσει δυνάμεις και να παραβιάσει …τα κυριαρχικά τους δικαιώματα.
Θέλουν να κατοχυρώσουν και να εδραιώσουν, με τρόπο επιθετικό και επεκτατικό, τον έλεγχο και την κυριαρχία τους στη Λατινική Αμερική. Κάτι που διαπιστώσαμε στη Βενεζουέλα, όπου με την πολιτική της κανονιοφόρου και ύστερα από μήνες αεροπορικό και ναυτικό αποκλεισμό εξαπέλυσαν στρατιωτική δολοφονική επίθεση για την απαγωγή και την αιχμαλωσία του προέδρου Μαδούρο, καταπατώντας την εθνική κυριαρχία της χώρας και κουρελιάζοντας κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου.
Κάτι που διαπιστώνουμε καθημερινά με τις απειλές που εκτοξεύουν ενάντια στην Κούβα, την Κολομβία, το Μεξικό, τον Καναδά και την Γροιλανδία που θέλουν να προσαρτήσουν.
Στα πλαίσια ακριβώς αυτού του επιθετικού δόγματος ανακοινώθηκε στις 24 Γενάρη ότι ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ θα συγκαλέσει μια συνάντηση όλων των στρατιωτικών ηγετών των 34 χωρών του Δυτικού Ημισφαιρίου στις 11 Φλεβάρη, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά. Η Ανακοίνωση που καλεί σε αυτή τη συνάντηση είναι αποκαλυπτική: «Οι συμμετέχοντες ηγέτες στον τομέα της άμυνας θα διερευνήσουν τη σημασία των ισχυρών συνεργασιών, της συνεχιζόμενης συνεργασίας και των ενωμένων προσπαθειών για την αντιμετώπιση εγκληματικών και τρομοκρατικών οργανώσεων, καθώς και εξωτερικών παραγόντων που υπονομεύουν την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα».
Αν αφαιρέσουμε τα προπαγανδιστικά προσχήματα περί εγκληματικών, τρομοκρατικών οργανώσεων και την απάτη των ναρκωτικών που επικαλούνται, όλη η ουσία της συνάντησης βρίσκεται στο πώς θα αντιμετωπίσουν οι ΗΠΑ «τους εξωτερικούς παράγοντες που υπονομεύουν την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα».
Όλα αυτά φωτογραφίζουν, κατά κύριο λόγο, τον κινέζικο ιμπεριαλισμό και την τεράστια οικονομική του διείσδυση στις χώρες της Λ. Αμερικής τις τελευταίες δυο δεκαετίες, καθώς και τις μεγάλες επενδύσεις του σε στρατηγικές υποδομές, λιμάνια, αεροδρόμια, διώρυγα του Παναμά, εργοστάσια αυτοκινητοβιομηχανιών, ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, γραμμές τρένων και αυτοκινητοδρόμων για τη μεταφορά των κινέζικων εξαγωγών στις χώρες της περιοχής. Εκεί ακριβώς αποσκοπεί το στρατιωτικό δόγμα των ΗΠΑ σε ό,τι αφορά το Δυτικό Ημισφαίριο. Να ανακόψει την οικονομική διείσδυση και την ανάπτυξη της πολιτικής επιρροής του κινέζικου ιμπεριαλισμού στο Δυτικό Ημισφαίριο, όπου τα τελευταία χρόνια μαίνεται ο άγριος ανταγωνισμός τους για την αναδιανομή των αγορών και των ζωνών επιρροής. Ιδιαίτερα στη Λ. Αμερική που έχει βρεθεί στη δίνη της παγκόσμιας αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Κίνας.
Εξ άλλου ήταν χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του Τζον Μούλεναρ, επικεφαλής της Επιτροπής της Αμερικάνικης Βουλής των Αντιπροσώπων, ο οποίος ολοκλήρωσε πολυήμερη περιοδεία σε χώρες της περιοχής. Από τον Παναμά, συνοδευόμενος από Ρεπουμπλικάνους αλλά και Δημοκρατικούς, στις 28 Γενάρη ξεκαθάρισε: «Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να αυξηθεί η επιρροή της Κίνας στο δυτικό ημισφαίριο, και πρέπει να διασφαλίσουμε ότι δεν θα αποκτήσει τον έλεγχο των κρίσιμων υποδομών». Καταδίκασε τις προσπάθειες της Κίνας να διεισδύσει στην περιοχή δια μέσου «της εκβιαστικής πρωτοβουλίας “Μια Ζώνη–Ένας Δρόμος” που συχνά αφήνει τις χώρες υπερχρεωμένες». Και επεσήμανε την ετοιμότητα που αναπτύσσει η Ουάσιγκτον και σε στρατιωτικό επίπεδο, δηλώνοντας ότι «η Διώρυγα του Παναμά είναι ένα μηχανολογικό θαύμα και ένα κρίσιμο μέρος της οικονομίας, και ο στρατός μας πρέπει να έχει πάντα το δικαίωμα να διασχίζει τα τμήματά της όποτε χρειάζεται. Η ηγεσία του Παναμά αντιστάθηκε στον εξαναγκασμό της Κίνας».
Από την πλευρά του ο κινέζικος ιμπεριαλισμός κάνει σαφές ότι σκοπεύει να διατηρήσει και να επεκτείνει την επιρροή του στη Λατινική Αμερική, σηματοδοτώντας την πρόθεσή του να μην υποχωρήσει απέναντι στις απειλές των ΗΠΑ, υποδηλώνοντας ότι θεωρεί τη Λατινική Αμερική βασικό πεδίο του παγκόσμιου στρατηγικού ανταγωνισμού τους.
Για την αποτροπή της Κίνας στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού
Η «Εθνική Αμυντική Στρατηγική» επικεντρώνεται και εστιάζει στην απειλή που αντιπροσωπεύει για τα συμφέροντα των ΗΠΑ η ραγδαία άνοδος της Κίνας και ενάντιά της κατευθύνουν, συγκροτούν και οργανώνουν τις στρατιωτικές δυνάμεις τους, μετακινώντας το κέντρο βάρους της πολιτικής τους στην περιοχή Ασίας–Ειρηνικού. Αναδείχνοντας ως βασικό θέατρο της στρατηγικής τους αυτή την περιοχή και διαπιστώνοντας ότι το παγκόσμιο οικονομικό κέντρο βάρους έχει μετατοπιστεί στην Ασία, τα επιτελεία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού αναφέρουν: «Με κάθε μέτρο, η Κίνα είναι ήδη η δεύτερη πιο ισχυρή χώρα στον κόσμο -μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες- και η πιο ισχυρή σε σχέση με εμάς από το 19ο αιώνα… Η ταχύτητα, η κλίμακα και η ποιότητα της ιστορικής στρατιωτικής ενίσχυσης της Κίνας μιλούν από μόνες τους, συμπεριλαμβανομένων των δυνάμεων που έχουν σχεδιαστεί για επιχειρήσεις στο Δυτικό Ειρηνικό, καθώς και εκείνων που είναι ικανές να φτάσουν σε στόχους πολύ πιο μακρινούς. Αυτό έχει σημασία για τα συμφέροντα της Αμερικής, διότι, όπως αναγνωρίζει η NSS (Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας), η περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού θα αποτελέσει σύντομα περισσότερο από το ήμισυ της παγκόσμιας οικονομίας…».
Η ηγεσία των ΗΠΑ αποδέχεται ότι για πρώτη φορά στην ιστορία τους αντιμετωπίζουν ένα στρατηγικό αντίπαλο συγκρίσιμου μεγέθους, κατατάσσοντας την Κίνα στη δεύτερη θέση παγκόσμιας ισχύος, πιο δυνατή από κάθε άλλο δεύτερο αντίπαλο που έχουν αντιμετωπίσει. Στην πραγματικότητα βέβαια, ποτέ δεν βρέθηκαν οι ΗΠΑ με ένα στρατηγικό αντίπαλο, όπως τώρα η Κίνα, όπου η οικονομία της είναι σχεδόν 50% μεγαλύτερη από την αμερικάνικη οικονομία με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (ΡΡΡ), η βιομηχανική της παραγωγή υπερδιπλάσια, η παραγωγή ενέργειας διπλάσια και πολλά άλλα αντίστοιχα μεγέθη, όπως εκθέσαμε στο αναλυτικό άρθρο του «Λαϊκού Δρόμου» στις 10-1-2026, για την «Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας» των ΗΠΑ. Στη βάση αυτής της πραγματικότητας και της αλλαγής του παγκόσμιου συσχετισμού δυνάμεων, οι ηγέτες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού προετοιμάζονται πυρετωδώς για να αντιμετωπίσουν τη σαρωτική άνοδο της Κίνας και στέλνουν μήνυμα πως ο Ινδο-Ειρηνικός αποτελεί πρωταρχικό στόχο για τις ΗΠΑ και το επίκεντρο του παγκόσμιου ανταγωνισμού τους.
Ταυτόχρονα, προβάλλουν τους στρατιωτικούς στόχους και τις προτεραιότητες που θέτουν στη νέα αμυντική στρατηγική τους, γράφοντας χαρακτηριστικά: «Προς τον σκοπό αυτό, όπως ορίζει η NSS, θα οικοδομήσουμε, θα διατηρήσουμε και θα ενισχύσουμε μια ισχυρή άμυνα άρνησης κατά μήκος του FIC (First Island Chain, Πρώτη Νησιωτική Αλυσίδα, σημ. δική μας). Θα συνεργαστούμε επίσης στενά με τους συμμάχους και τους εταίρους μας στην περιοχή, προκειμένου να τους ενθαρρύνουμε και να τους δώσουμε τη δυνατότητα να κάνουν περισσότερα για την κοινή μας άμυνα, ιδίως με τρόπους που σχετίζονται με μια αποτελεσματική άμυνα άρνησης… Ο στόχος μας είναι να διασφαλίσουμε ότι ούτε η Κίνα ούτε κανένας άλλος μπορεί να κυριαρχήσει σε εμάς ή τους συμμάχους μας».
Το βασικό θέατρο σύγκρουσης και αντιπαράθεσης, σύμφωνα με την αμερικάνικη ηγεσία, ανάμεσα στις ΗΠΑ, τους συμμάχους της από τη μια πλευρά και την Κίνα από την άλλη, είναι η περιοχή κατά μήκος της Πρώτης Νησιωτικής Αλυσίδας, η περιοχή δηλαδή που εκτείνεται από την Ιαπωνία μέσωΤαϊβάν μέχρι τη νότια θάλασσα της Κίνας, τις Φιλιππίνες και τη χερσόνησο της Μαλαισίας, από όπου διέρχεται το 50% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου. Αυτή η «ισχυρή άμυνα άρνησης κατά μήκος του FIC» για την αποτροπή της κινέζικης στρατιωτικής ισχύος στον Ειρηνικό εφαρμόζεται ήδη από τις ΗΠΑ μέσω ανάπτυξης ναυτικών δυνάμεων, στρατιωτικών βάσεων, πυραυλικών συστημάτων και συμμαχιών, όπου συμβαίνουν συχνά επικίνδυνα στρατιωτικά «επεισόδια» κατά μήκος αυτής της νησιωτικής γραμμής, που μπορούν να πυροδοτήσουν μια ευρύτερη πολεμική σύγκρουση.
Στόχος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού είναι, με κάθε τρόπο, να περιορίσει την Κίνα στις ηπειρωτικές ακτές της, να αποτρέψει τον έλεγχο και την κυριαρχία της πάνω στην Πρώτη Νησιωτική Αλυσίδα, δηλαδή στην «αυλή» της, καθώς αυτό θα οδηγούσε σταδιακά στον έλεγχο της Ασίας και του Δυτικού Ειρηνικού Ωκεανού από την Κίνα, περιορίζοντας την επιρροή των ΗΠΑ σε αυτή τη ζωτική περιοχή που θα κρίνει την κυριαρχία πάνω στον πλανήτη τον 21ο αιώνα.
Αποδέσμευση από την Ευρώπη – διαχειρίσιμη ρωσική απειλή
Η αναφορά που γίνεται στην Ευρώπη και στην απειλή της Ρωσίας γίνεται από τη σκοπιά ενός «συμμάχου» που θέλει να αποδεσμευτεί άμεσα από την Ευρώπη και την ευθύνη της ασφάλειάς της να την φορτώσει στους ευρωπαίους. Στην «Εθνική Αμυντική Στρατηγική» αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Η Ρωσία θα παραμείνει μια επίμονη αλλά διαχειρίσιμη απειλή για τα ανατολικά μέλη του ΝΑΤΟ στο άμεσο μέλλον». Ενώ γίνεται αναφορά στο πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας «που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον της αμερικάνικης επικράτειας», στη συνέχεια αναφέρει ότι «η ρωσική στρατιωτική απειλή επικεντρώνεται κυρίως στην Ανατολική Ευρώπη», θεωρώντας ότι πρόκειται για μια διαχειρίσιμη περιφερειακή απειλή που αφορά τα ανατολικά μέλη του ΝΑΤΟ και μπορεί να αντιμετωπιστεί από τις ευρωπαϊκές χώρες. Η τοποθέτηση που γίνεται για το ρόλο της Ρωσίας και της ΕΕ είναι χαρακτηριστική. «Η Μόσχα δεν είναι σε θέση να διεκδικήσει την ευρωπαϊκή ηγεμονία. Το ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ επισκιάζει τη Ρωσία σε οικονομική κλίμακα, πληθυσμό και, κατά συνέπεια, σε λανθάνουσα στρατιωτική δύναμη. Συνεπώς αν και είμαστε και θα παραμείνουμε ενεργοί στην Ευρώπη, πρέπει να -και θα- δώσουμε προτεραιότητα στην υπεράσπιση της αμερικανικής επικράτειας και στην αποτροπή της Κίνας. Ευτυχώς οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ είναι σημαντικά πιο ισχυροί από τη Ρωσία -δεν υπάρχει καν σύγκριση. Μόνο η οικονομία της Γερμανίας ξεπερνά κατά πολύ αυτή της Ρωσίας. Οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ βρίσκονται επομένως σε ισχυρή θέση για να αναλάβουν ηγετικό ρόλο κατά των απειλών που είναι λιγότερο σοβαρές για εμάς αλλά περισσότερο για αυτούς, με κρίσιμη αλλά πιο περιορισμένη υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό περιλαμβάνει την ανάληψη ηγετικού ρόλου στην υποστήριξη της άμυνας της Ουκρανίας. Όπως έχει δηλώσει ο Πρόεδρος Τραμπ, ο πόλεμος στην Ουκρανία πρέπει να τελειώσει. Ωστόσο, όπως έχει επίσης τονίσει, αυτό είναι πρωτίστως ευθύνη της Ευρώπης».
Δεν θα μπορούσαν να είναι πιο σαφείς, ξεκάθαροι και κυνικοί οι ηγέτες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Με ωμό τρόπο διακηρύσσουν ότι θα απεμπλακούν από το μέτωπο Ευρώπης – Ουκρανίας, γιατί, όπως αποφαίνονται, οι στρατιωτικές απειλές σε αυτή την περιοχή είναι λιγότερο σοβαρές για τις ΗΠΑ, αλλά περισσότερο σοβαρές για την Ευρώπη! Για αυτό σκοπεύουν να αποδεσμευτούν από τα στρατιωτικά βάρη της ασφάλειας της Ευρώπης και του πολέμου της Ουκρανίας και να αναλάβουν οι ευρωπαϊκές χώρες την ευθύνη και το κόστος για την ευρωπαϊκή άμυνα και τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο οποίος θα πρέπει άμεσα να τελειώσει! Και όλα αυτά γιατί ιεραρχούν, δίνουν προτεραιότητα και επικεντρώνονται στην περιοχή που πρωτίστως απειλούνται τα συμφέροντά τους, στην Ασία–Ειρηνικό για την αποτροπή της Κίνας.
Η ραγδαία άνοδος της Κίνας σε όλους τους τομείς, οικονομικό, πολιτικό, στρατιωτικό, τεχνολογικό, την έχει καταστήσει, από καιρό, κύριο στρατηγικό αντίπαλο και ανταγωνιστή των ΗΠΑ. Αυτό υπαγορεύει στην αμερικάνικη ηγεσία να μετατοπίσει το επίκεντρο του ανταγωνισμού της στην Ασία, όπου κατευθύνει εκεί τις κύριες δυνάμεις της για να αντιμετωπίσει με τους εκεί συμμάχους της (Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Ταϊβάν, Φιλιππίνες) τον κινέζικο ιμπεριαλισμό σε μια μεγάλη αντιπαράθεση για την παγκόσμια ηγεμονία. Διαρκώς δυναμώνουν οι παράγοντες για το ξέσπασμα ενός νέου παγκόσμιου πολέμου.
Η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην Ευρώπη την σπρώχνει αντικειμενικά και αναγκαστικά σε μια αυτονόμηση στο βαθμό που φαίνεται να αναλαμβάνει την ευθύνη της άμυνάς της και το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια που θα δαπανήσουν οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές για στρατιωτικούς εξοπλισμούς μπορεί να τους επιτρέψει να απαλλαγούν σταδιακά από το αμερικάνικο χαλινάρι.
Έχοντας ιεραρχήσει οι ΗΠΑ την Κίνα ως τον κύριο αντίπαλό τους, επιδιώκουν να απομακρύνουν τη Μόσχα από το Πεκίνο, επιλέγοντας να μην στραφούν ταυτόχρονα ενάντια και στους δυο, αλλά να κάνουν ανοίγματα και να προσφέρουν ανταλλάγματα στη Μόσχα, γεγονός που εξηγεί την εξόφθαλμα ευνοϊκή θέση τους προς τη Ρωσία ένα χρόνο τώρα στον πόλεμο της Ουκρανίας.
