Αφού ανταμείφθηκε από τον πολιτικό του προϊστάμενο Τραμπ με μια θέση στο νεότευκτο συμβούλιο ειρήνης, έχοντας προηγουμένως καταθέσει για μια ακόμα φορά τα διαπιστευτήριά του στον ομογάλακτό του Αμερικανό πρόεδρο και επιδοκιμάζοντας τους τραμπουκισμούς του (σπεύδοντας μάλιστα από τους πρώτους να χαιρετήσει τη δολοφονική επίθεση στη Βενεζουέλα και την γκαγκστερική απαγωγή Μαδούρο), ο ακροδεξιός Μιλέι επιχειρεί να αναβαθμιστεί στη συγκυρία σε τοποτηρητή και χωροφύλακα των ΗΠΑ (και) στην ευαίσθητη περιοχή της Λατινικής Αμερικής.
Για τον σκοπό αυτό ως ιδεολογικό προπαγανδιστικό περιτύλιγμα επιστρατεύει τη δημιουργία λατινοαμερικάνικου μετώπου «ενάντια στον καρκίνο του σοσιαλισμού». Πιο συγκεκριμένα, ο Αργεντίνος πρόεδρος κομπορρημονεί πως συνεργάζεται με άλλα κράτη της Λατινικής Αμερικής για να σχηματίσει μέτωπο «για τις ιδέες της ελευθερίας» που θα πολεμά «τον καρκίνο του σοσιαλισμού».
«Δεν του έχουμε δώσει ακόμα όνομα, αλλά υπάρχει ομάδα 10 χωρών με τις οποίες συνεργαζόμαστε και με τις οποίες θα συνεχίσουμε να προχωράμε», δημαγωγεί προκλητικά. Ο Μιλέι επιδιώκει το μέτωπο αυτό να συγκρουστεί με τον «καρκίνο του σοσιαλισμού σε όλες τις διαφορετικές μορφές του, είτε πρόκειται για τον σοσιαλισμό στον 21ο αιώνα, είτε για την ιδεολογία woke».
Το τελευταίο διάστημα είναι φανερή η προσπάθεια του Μιλέι να προσεγγίσει ακροδεξιούς ηγέτες της επίμαχης περιοχής, όπως ο δικτάτορας του Ελ Σαλβαδόρ, Μπουκέλε, και ο τραμπικός εκλεγμένος (εν μέσω καταγγελιών για νοθεία των δημοκρατικών μαζών της χώρας) πρόεδρος της Ονδούρα, Νάσρι Ασφούρα.
Ο Αργεντίνος πρόεδρος απλώνει ταυτόχρονα τα δίχτυα του και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, καθώς έχει εκφράσει επανειλημμένα σε μια επίδειξη μικρομεγαλισμού τη βούλησή του να συνάψει μέτωπο και συμφωνίες με γνωστούς ακροδεξιούς ηγέτες (Τραμπ, Νετανιάχου, Όρμπαν και Μελόνι) ανά τον κόσμο.
