Το ζήτημα της «Απλής Αναλογικής» στις εκλογές των σωματείων είναι και πρέπει να παραμείνει ένα βασικό αίτημα όλων των συνεπών αριστερών δυνάμεων που προασπίζονται θεμελιώδεις αρχές δημοκρατικής λειτουργίας των συνδικαλιστικών ενώσεων και επιζητούν την πραγματική έκφραση της πολιτικής βούλησης της βάσης και της εκλογικής καταγραφής της. Για τον λόγο αυτό, από θέση αρχής και ουσίας, το προασπιζόμαστε σε όλους τους μαζικούς χώρους που δραστηριοποιούνται οι δυνάμεις μας.
Ωστόσο, ένα τόσο σοβαρό ζήτημα αρχής το αντιπαλεύουμε με συγκεκριμένους όρους συλλογικής αντίστασης: με την ανάδειξή του στη βάση, την καλλιέργεια κλίματος αντίστασης στο ν. 1264 που προβλέπει την ενισχυμένη αναλογική και, οπωσδήποτε, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης που είναι και πρέπει να είναι το ανώτατο συλλογικό όργανο έκφρασης της βούλησης και διεκδίκησης της βάσης κάθε σωματείου. Γιατί μόνο αυτό το όργανο είναι σε θέση να διεκδικήσει την ανατροπή της ενισχυμένης αναλογικής του ν. 1264 και να υπερασπιστεί την απόφασή του για την εφαρμογή του δίκαιου μέτρου της απλής αναλογικής. Κάθε άλλη διαδικασία, που παρακάμπτει τη Γ.Σ και όλες τις παραπάνω μορφές ενεργοποίησης της βάσης, επειδή ακυρώνει τη δυναμική της γενικής συνέλευσης και της μαζικής διεκδίκησης, ολισθαίνει σε αντιδημοκρατικούς δρόμους.
Στο πλαίσιο αυτό, δε μπορούμε να κατανοήσουμε την κατάθεση πρότασης από τις Αγωνιστικές Κινήσεις στο Δ.Σ της ΕΛ.Μ.Ε Ηρακλείου -την ημέρα της σύγκλησής του για συγκρότηση- να πάρει απόφαση (!) το Δ.Σ των εννέα μελών να γίνει εκ νέου η κατανομή των ήδη καταγεγραμμένων εδρών, με κριτήριο την απλή και όχι ενισχυμένη αναλογική, και, βάσει αυτής της αναδιανομής, να αναγνωριστεί και να δοθεί μια (1) έδρα στις Αγωνιστικές Κινήσεις και να αφαιρεθεί η δεύτερη από την Αγωνιστική Παρέμβαση Εκπαιδευτικών. Θεωρούν δηλ οι Αγωνιστικές Κινήσεις ότι πρέπει τα λίγα μέλη των Δ.Σ να παίρνουν τόσο σοβαρές αποφάσεις, ερήμην της βάσης και της Γ.Σ. που είναι η μόνη που μπορεί να στηρίξει μια τέτοια απόφαση; Τόση λαχτάρα έχουν που ζητούν από τους εκπροσώπους του συμβιβασμού να τους παραχωρήσουν μια έδρα; Και επιπλέον τίθεται το ερώτημα, με αυτή τη διαδικασία, δεν ανοίγει ο ασκός του Αιόλου, ώστε, κάθε φορά και ανάλογα με τον συσχετισμό και τη βούληση των παρατάξεων του Δ.Σ. να διανέμονται οι έδρες έξω και μακριά από τη δημοκρατική απόφαση και αντίσταση της πλειοψηφίας της βάσης;
Στην πρόταση αυτή απαντήσαμε, με τους όρους που θίγουμε παραπάνω και γράφουμε αυτές τις παρατηρήσεις όχι βέβαια για το αίτημα της απλής αναλογικής, που σταθερά υποστηρίζουμε, αλλά για την αντιδεοντολογική διαδικασία που τηρήθηκε από τις Αγωνιστικές Κινήσεις, διαδικασία που παρακάμπτει τη δυναμική των μαζικών διεκδικήσεων, σε μια περίοδο μάλιστα που τα σωματεία ελέγχονται από τις δυνάμεις της συνθηκολόγησης και απειλούνται με φίμωση.
