Ο Ντόναλντ Τραμπ συχνά κατηγορεί τους πολιτικούς του αντιπάλους, κυρίως των Δημοκρατικών, ως κομμουνιστές ή «ριζοσπάστες αριστερούς παράφρονες». Φυσικά γνωρίζει ότι αυτοί δεν αποτελούν κάτι τέτοιο. Με αυτόν όμως τον τρόπο, έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να συσπειρώσει όποτε χρειάστηκε τα πιο καθυστερημένα στρώματα των υποστηρικτών του, στα οποία έχει επενδύσει ιδιαίτερα πολιτικά και χαρακτηρίζονται από αντικομμουνιστικές προκαταλήψεις. Παράλληλα αυτή η ρητορική αποτελεί και ένα διαχρονικό διαπιστευτήριο αντιδραστικότητας προς τους κυρίαρχους κύκλους του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού των οποίων ο αντικομμουνισμός αποτελεί σταθερή αρχή και αγωνία.
Σε κάθε περίπτωση μέσω της ιστοσελίδας του Λευκού Οίκου ο πρόεδρος των ΗΠΑ στις 7 Νοεμβρίου, ανακοίνωσε ότι θεσπίζεται εβδομάδα αντικομμουνισμού στις ΗΠΑ, η οποία θα διαρκεί από την 2η ως την 8η Νοεμβρίου. Στην ανακοίνωση αναπαράγονται τα γνωστά ψεύδη περί «100 εκατομμυρίων θυμάτων» της «πιο καταστρεπτικής ιδεολογίας» και συνεχίζει δηλώνοντας: «Καθώς τιμούμε τη μνήμη τους, ανανεώνουμε την εθνική μας υπόσχεση να σταθούμε σθεναρά απέναντι στον κομμουνισμό, να κρατήσουμε ψηλά την ελευθερία και την ανθρώπινη αξία και να επιβεβαιώσουμε ότι κανένα σύστημα διακυβέρνησης δε μπορεί να αντικαταστήσει τη θέληση και τη συνείδηση των ελεύθερων ανθρώπων»… Αυτά γράφει ο Τραμπ ενώ ετοιμάζει άλλη μια ιμπεριαλιστική επέμβαση έναντι της Βενεζουέλας, ενώ οι πράκτορες της ICE συλλαμβάνουν όποιον τους φαίνεται λίγο… μελαμψός και η εθνοφρουρά βρίσκεται σε διαρκή εκστρατεία εναντίον των πόλεων που θεωρεί ότι ελέγχονται από την αντιπολίτευση. Ήταν πριν κάποιες εβδομάδες που είχε δηλώσει πως πολλοί Αμερικάνοι θα ήθελαν έναν δικτάτορα…
Ο Τραμπ διάλεξε την επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης για να δημοσιεύσει την απόφασή του, όχι τυχαία προφανώς. Επίσης η απόφαση αυτή, πρέπει να αφορά και τη στρατηγική αντιπαλότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού με την Κίνα. Στην ανακοίνωση δεν υπάρχει ευθεία αναφορά σε αυτήν, ωστόσο γίνεται λόγος για «επιβίωση της τυραννίας με νέες μορφές». Είναι αναμενόμενη η προσπάθεια να χαρακτηρισθεί η Κίνα ως η απειλή του υποτιθέμενα «ελεύθερου κόσμου».
Από αυτούς που έχουν κατηγορηθεί ως κομμουνιστές από τον Τραμπ είναι και ο νεοεκλεγείς δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζόραν Μαμντάνι. Στην προσπάθειά του να αποτρέψει την εκλογή του, ο Ντόναλντ Τραμπ τον χαρακτήρισε ως τέτοιο, ο οποίος θα σπαταλήσει τα χρήματα του δημοσίου, που στην πραγματικότητα σημαίνει ότι δεν θα τα χορηγήσει στην πλουτοκρατική ολιγαρχία της Νέας Υόρκης. Βέβαια, ήταν ανοησία εκ μέρους του να τον χαρακτηρίζει κομμουνιστή, ενώ ήταν αρκετά πιθανό να εκλεγεί. Πλέον σύμφωνα με τον Τραμπ, η Νέα Υόρκη, η πιο συμβολική μητρόπολη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού γενικώς, εξέλεξε για δήμαρχο έναν κομμουνιστή. Ίσως εκεί να οφείλεται και η απότομη αλλαγή στάσης του προέδρου των ΗΠΑ, αποφασίζοντας να καλέσει τον Μαμντάνι στον Λευκό Οίκο την Παρασκευή της 21ης Νοεμβρίου.
Η συνάντηση αναμενόταν να είναι τεταμένη, ακόμη και μια πολιτική μονομαχία, αλλά προς έκπληξη πολλών υπήρξε μια ανταλλαγή θετικών σχολίων, που θύμιζε περισσότερο ένα ευχάριστο απόγευμα. Και πώς να μην περιμένουν κάτι τέτοιο με τον Τραμπ να χαρακτηρίζει τον Μαμντάνι ως κομμουνιστή και ισλαμιστή, ενώ ο Μαμντάνι να κάνει λόγο για «δεσπότη» Τραμπ. Σε μια κατάσταση που θύμιζε και λίγο θέατρο του παραλόγου, επικεντρώθηκαν στο ζήτημα μιας πιο προσιτής οικονομικά Νέας Υόρκης, ενώ ο Τραμπ είπε «είμαι βέβαιος ότι μπορεί να κάνει πολύ καλή δουλειά» και ότι «θα τον υποστηρίζω».
Ακόμη και όταν ο Μαμντάνι ρωτήθηκε αν έχει αποκαλέσει τον Τραμπ φασίστα, ο ίδιος τον έβγαλε από τη δύσκολη θέση λέγοντας: «Είναι ΟΚ, μπορείς να πεις ναι, είναι ευκολότερο από το να τους εξηγείς», δείχνοντας ότι δεν τον ενδιαφέρουν καθόλου τέτοια σχόλια. Το πιο κριτικό σχόλιο που έκανε ο Τραμπ για τον Μαμντάνι ήταν ότι «έχει κάποιες απόψεις που είναι λίγο εκτός». Ενώ όταν ρωτήθηκε για τη συνεργάτη του βουλευτή Ελίζ Στεφάνικ που είχε αποκαλέσει τον Μαμντάνι τζιχαντιστή, διασκέδασε τις εντυπώσεις λέγοντας ότι πράγματα μπορεί να ειπωθούν κατά τη διάρκεια μιας καμπάνιας.
Τι προσπαθεί να κάνει ο Τραμπ; Πράγματι η κατά μέτωπον επίθεση στον Μαμντάνι ως «ισλαμοκομμουνιστή» ήταν ανόητη και απέτυχε. Τώρα φαίνεται ο Τραμπ να υιοθετεί μια πιο πονηρή προσέγγιση, βλέποντας ίσως και πιο βαθιά στο μέλλον. Πατρονάροντας και φιλοφρονώντας τον Μαμντάνι, εκπέμπει ένα μήνυμα, ότι πράγματι ακρότητες μπορούν να ειπωθούν κατά τη διάρκεια μιας προεκλογικής εκστρατείας, αλλά τελικά οι δύο πλευρές δεν απέχουν τόσο πολύ όσο μπορεί να φαίνεται. Αν αυτό το μήνυμα εμπεδωθεί, ίσως σπείρει απογοήτευση στην πιο προοδευτική πτέρυγα των υποστηρικτών του, ξεφουσκώνοντας το «φαινόμενο» Μαμντάνι. Από την άλλη, στον βαθμό που έχει ένα ρεύμα μαζί του, οι έξαλλες επιθέσεις εναντίον του θα μπορούσαν να δημιουργήσουν συνθήκες αποξένωσης της κυβέρνησης από μεγάλο τμήμα της Νέας Υόρκης.
Παρόμοια πρόνοια δε φαίνεται να επιχειρεί η κυβέρνηση του Τραμπ στο διεθνές πεδίο. Στις 23 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής η συνεδρίαση των G20, την οποία οι ΗΠΑ υπονόμευσαν απέχοντας. Η αφορμή που χρησιμοποιήθηκε ήταν ότι… η λευκή μειονότητα καταπιέζεται στη χώρα, κάτι που η κυβέρνηση εκεί αρνείται.
Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στην Κίνα να παρουσιαστεί εκεί ως η εγγυήτρια δύναμη ενός ασφαλούς μέλλοντος, προτάσσοντας στόχους όπως οι επενδύσεις προκειμένου να επιτευχθεί η συμφωνία του Παρισιού για το περιβάλλον και να ενισχυθεί το ελεύθερο διεθνές εμπόριο. Πρόκειται για δύο στόχους που είναι εντελώς αντίθετοι με τις κατευθύνσεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού με τον Τραμπ στην προεδρία, στόχοι που συμπεριλαμβάνονται και στη διακήρυξη που υιοθετήθηκε από το συνέδριο…
