Η κυβέρνηση της Ν.Δ -μέσα σε συνθήκες σκανδάλων (Τέμπη-ΟΠΕΚΕΠΕ), προκλητικής διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας- εντείνει την αντιδραστική πολιτική της Υποχρηματοδότησης της Εκπαίδευσης και όλων των δημοσίων υπηρεσιών, της φτώχειας, της φοροληστείας, της ακρίβειας, και της ποινικοποίησης των λαϊκών αγώνων.

Ειδικότερα, η κυβέρνηση, αξιοποιώντας το αντιλαϊκό έργο των προκατόχων της και τη συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση όλων των αστικών κομμάτων θέτει ως στόχο της την αποδόμηση των βασικότερων συλλογικών κατακτήσεων στην εκπαίδευση, ακολουθώντας τις επιταγές του Ο.Ο.Σ.Α, του Σ.Ε.Β και γενικώς της εγχώριας ολιγαρχίας, αλλά και τις αντιλαϊκές κατευθύνσεις των συνθηκών της λυκοσυμμαχίας της Ε.Ε.
Στη βάση αυτή, η κυβέρνηση μεθοδικά στοχεύει τόσο στα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, όσο και στα μορφωτικά των παιδιών των λαϊκών οικογενειών, επιδιώκοντας την καθιέρωση κριτηρίων ιδιωτικο-οικονομικής λειτουργίας στο σχολείο και επιτείνοντας τους ταξικούς φραγμούς στη γνώση. Για τον λόγο αυτό, ενώ βρισκόμαστε στον 3ο μήνα λειτουργίας των σχολείων, τα ΚΕΝΑ στην εκπαίδευση φτάνουν τα 10.000 (!) πανελλαδικά, τα περισσότερα σχολεία υπολειτουργούν, οι προσλήψεις γίνονται με το σταγονόμετρο, τμήματα συγχωνεύονται. Επιπλέον, έπεται το νέο αντιδραστικό μέτρο των ΥΠΕΡΩΡΙΩΝ(!), έτσι ώστε μαζί με τους μισθούς της πείνας, την αδιοριστία, τις διώξεις να επικρέμεται και η απειλή της αύξησης του ήδη αυξημένου από το 2013 ωραρίου μας, όπως επιτάσσει το βάρβαρο μέτρο του μεροκάματου των 13 ωρών που ψήφισε πρόσφατα.

Η επίθεση αυτή συμπορεύεται και με τα αντιδραστικά θεσμικά μέτρα επίτασης των ταξικών φραγμών (Ε.Β.Ε-Τράπεζα Θεμάτων, Ωνάσεια, Συγχωνεύσεις, Εθνικό Απολυτήριο, Εξετάσεις «Pisa», Μεταγυμνασιακά ΙΕΚ, «Ακαδημίες «Κατάρτισης κλπ), με το νέο «Πειθαρχικό» της Καταστολής, με τη βιομηχανία των Διώξεων, με την Αξιολόγηση-Κατηγοριοποίηση-Αρση της Μονιμότητας και τους Μισθούς της Πείνας.
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση των ματωμένων πλεονασμάτων αυξάνει τις δαπάνες της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ (5% του ΑΕΠ) και μετατρέπει τη χώρα σε ορμητήριό του με τις βάσεις του θανάτου, αλλά και σε «ενεργειακό κόμβο» (!) εισαγωγής του ακριβού υγροποιημένου αμερικάνικου φυσικού αερίου. Στηρίζει το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ στη γενοκτονία των αδούλωτων Παλαιστινίων και το φασιστικό καθεστώς Ζελένσκι, χαρίζει πολλά δισ. στο ντόπιο και ξένο μονοπωλιακό κεφάλαιο, με φοροαπαλλαγές και πολλά «επενδυτικά» πακέτα, διαλύει το ΕΣΥ και τον πρωτογενή αγροτικό τομέα, ιδιωτικοποιεί τα ΕΛΤΑ και γενικώς όλες τις δημόσιες υποδομές μεταφοράς, ενέργειας κλπ.
Αυτή η ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης -με την κριτική ανοχή της συμπολιτευόμενης αστικής αντιπολίτευσης- επιβεβαιώνει την ανάγκη μιας Ενιαιο-μετωπικής και ανυποχώρητης Συλλογικής Αντίστασης των εργαζομένων, η οποία δεν αναπτύσσεται, γιατί βρίσκει στήριξη στα συνδικαλιστικά αναχώματα των παρατάξεων της συναίνεσης: ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ /ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ-ΠΕΚ /ΠΑΣΚ.