Ήταν αρκετό να ακούσει κανείς τι είπαν οι εργοδοτικές οργανώσεις στη Βουλή για το αντεργατικό νομοσχέδιο του 13ωρου και της παραπέρα ελαστικοποίησης του εργασιακού χρόνου για να καταλάβει, χωρίς πολλές-πολλές αναλύσεις, ποιους θέλησε να εξυπηρετήσει η κυβέρνηση με αυτό το νομοσχέδιο:
Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) επικρότησε το νομοσχέδιο με το επιχείρημα ότι «απαντά σε αρκετές από τις πτυχές» της ανάγκης για «ισχυρή ανάκαμψη της παραγωγικότητας».
Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδας (ΣΒΕ) βρήκε τις διατάξεις του νομοσχεδίου «ως επί το πλείστον ιδιαίτερα θετικές».
Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ) τόνισε πως «βρίσκεται προς τη σωστή κατεύθυνση και αποσκοπεί στον εκσυγχρονισμό της εργατικής νομοθεσίας».
Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) επαίνεσε το νομοσχέδιο γιατί συμπεριέλαβε προτάσεις του για τη δήλωση των αδειών αλλά και για τα ζητήματα υγείας και ασφάλειας και χαρακτήρισε «θετικό μέτρο» τη διάταξη για ταχείες προσλήψεις και απολύσεις έως 48 ώρες.
Η Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ) έδωσε «θετικό πρόσημο» στο νομοσχέδιο.
Η εργοδοτική ομοφωνία στην επικρότηση του νομοσχεδίου έκανε ολοφάνερο κατά παραγγελία ποιων και με ποιων προτάσεις συντάχθηκε. Αντίστροφα προς όλη την προπαγάνδα απάτης που ξετύλιξε η κυβέρνηση σε μια προσπάθεια να το εμφανίσει ότι είναι «προς όφελος των εργαζομένων» και ότι απαντά σε εργατικές «ανάγκες» και στα «αιτήματα», οι τοποθετήσεις όλων των εργοδοτικών οργανώσεων, ξεγυμνώνοντας την κυβερνητική προπαγάνδα, έδειξαν ότι αυτό είναι μια συρραφή αιτημάτων της εργοδοσίας που τα ικανοποιεί η κυβέρνηση ανταποκρινόμενη στις υπερεκμεταλλευτικές ορέξεις της για υπερκέρδη.
