Ηράκλειο (Ανταπόκριση)
Την Τρίτη 14 Οκτώβρη, ημέρα Πανδημοσιο-υπαλληλικής απεργίας που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ, στο Ηράκλειο πραγματοποιήθηκε το πρωΐ Συγκέντρωση στην κεντρική Πλατεία Ελευθερίας, την οποία οργάνωσε το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ και σωματεία του Ιδιωτικού χώρου, με δεδομένο ότι το Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου (Ε.Κ.Η) ακολούθησε την απαράδεκτη στάση σιωπής και αποχής της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και δεν αποφάσισε την κήρυξη απεργίας, ούτε κάλεσε στην απεργιακή συγκέντρωση.(!)
Η συμμετοχή και ο παλμός στη σημερινή απεργιακή συγκέντρωση- συγκριτικά με τα αντίστοιχα της πανεργατικής απεργίας της 1ης Οκτώβρη- ήταν σε χαμηλότερη κλίμακα, γεγονός που, σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στη βαθιά αντιδημοκρατική απόφαση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και του Ε.Κ.Η να μην συμμετάσχουν στην απεργία σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή βάναυσης επίθεσης της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και όλων των κομμάτων της ολιγαρχίας και των ιμπεριαλιστών κηδεμόνων της στη βασικότερη κατάκτηση της εργατικής τάξης και συνολικά του εργατο-λαϊκού κινήματος, που είναι το 8ωρο, το 5/μερο, η σταθερή και μόνιμη δουλειά, οι Σ.Σ.Ε .
Από τον χώρο της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ και της ΕΡΓΟΤΟ-ΥΠΑΛΛΗΛΙΚΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΠΕΙΡΩΣΗΣ(Ε.Ρ.Γ.Α.Σ) δώσαμε βαρύτητα στην ενημέρωση και τη συμμετοχή του κόσμου της δουλειάς στην απεργία, που προκηρύχτηκε πολύ αργά, συγκριτικά με το εύρος της επίθεσης, και επιπλέον ήταν ανοιχτά υπονομευμένη από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της Υποταγής στη ΓΣΕΕ (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ-ΣΥΝΕΚ).
Αυτές οι παρατάξεις που υπονόμευσαν τον αγώνα, κυριαρχούν και στο Δ.Σ της ΕΛ.ΜΕ (ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ και ΠΕΚ/ΠΑΣΚ), παρατάξεις που σήμερα… ξέχασαν (!)ότι είχαμε απεργία και έτσι οι εκπρόσωποί τους δεν εμφανίστηκαν (!) στην απεργιακή συγκέντρωση (!), επιβεβαιώνοντας στην πράξη την κοινή γραμμή και στάση της συναίνεσης στον εργασιακό μεσαίωνα που τηρούν αυτοί οι συνδικαλιστικοί χώροι στον Δημόσιο και Ιδιωτικό χώρο.
Διαπιστώνοντας νωρίς αυτό το διαλυτικό κλίμα στην ΕΛ.ΜΕ από τις προαναφερόμενες παρατάξεις του προεδρείου, αναλάβαμε την ευθύνη μας στην ενημέρωση και ενεργοποίηση της βάσης: Εκδώσαμε Ανακοίνωση-Κάλεσμα στην απεργία και το κοινοποιήσαμε και στα ΜΜΕ. Ενημερώσαμε όσους συλλόγους μπορέσαμε να επισκεφτούμε, μεριμνήσαμε για το πανό της ΕΛ.ΜΕ και το στηρίξαμε στη συγκέντρωση, Επίσης, εκδώσαμε ανακοίνωση και της ΕΡΓΑΣ και διανείμαμε τις προκηρύξεις μας στη συγκέντρωση, όπου ανοίξαμε το κοινό πανό της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ και ΕΡΓΑΣ, καταγγέλλοντας τη διάλυση των θεμελιωδών εργασιακών και δημοκρατικών κατακτήσεών μας.
Στη συγκέντρωση τοποθετήθηκε η συντρόφισσα και εκπρόσωπος της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ στο Δ.Σ της ΕΛ.ΜΕ- εκπροσωπώντας και την Ε.Ρ.Γ.Α.Σ- καταγγέλλοντας το νομοθετικό τερατούργημα της ημερήσιας εργασίας των 13 ωρών και την ολομέτωπη επίθεση στα εργασιακά, δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Επίσης, καταδίκασε, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, την απαράδεκτη και υπονομευτική στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και των εργατικών κέντρων που σιώπησαν, μπροστά στη θέσπιση του εργασιακού μεσαίωνα. Ανέδειξε τα ζητήματα της αδιοριστίας, των πολλών κενών, των μισθών της πείνας, της Αξιολόγησης και των Διώξεων στην εκπαίδευση, απαιτώντας να απαλλαγούν από κάθε κατηγορία οι διωκόμενοι συνάδελφοί μας. Καταδίκασε τη διάλυση του ΕΣΥ και την εμπορευματοποίηση της υγείας, καθώς και τη συνενοχή της κυβέρνησης στο έγκλημα της γενοκτονίας των Παλαιστινίων και γενικά τη συμμετοχή της στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα.
Στη συγκέντρωση δεν τοποθετήθηκε εκπρόσωπος από την υποταγμένη πλειοψηφία του Δ.Σ της ΕΛ.ΜΕ(!), ούτε δήλωσε συμμετοχή του σωματείου από μικροφώνου… επιβεβαιώνοντας τον παραλυτικό ρόλο της στον συνδικαλισμό. Τοποθετήθηκαν όμως οι εκπρόσωποι των σωματείων του ιδιωτικού χώρου και του ΠΑΓΝΗ, με βασικό άξονα την καταδίκη των αντεργατικών μέτρων και του εργοδοτικού συνδικαλισμού.
Μετά τη λήξη των τοποθετήσεων, ακολούθησε ειρηνική πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης με συνθήματα ενάντια στην αντεργατική πολιτική.
Το μπλοκ της Αγωνιστικής Παρέμβασης και της ΕΡΓΑΣ είχε μαζικότητα και παλμό και με τα συνθήματά του ενάντια στα αντεργατικά μέτρα, αλλά και υπέρ της απελευθέρωσης της ματωμένης Παλαιστίνης, έδιδε αγωνιστικό παλμό στη διαμαρτυρία.
Σε γενικές γραμμές, καταγράφηκε σήμερα με την απεργία και τη συγκέντρωση, ένας ικανοποιητικός βαθμός καταδίκης των μαύρων αντεργατικών μέτρων, όμως η σφοδρότητα της επίθεσης απαιτεί ανάπτυξη της μαζικότητας και της αγωνιστικής διάθεσης των εργαζομένων και της νεολαίας, απαίτηση που δηλώνουμε από τον χώρο του συνεπούς αριστερού συνδικαλισμού ότι θα συνεχίσουμε να υπηρετούμε με όλες τις δυνάμεις μας.
