Με τίτλο «Σωματείο Μισθωτών τεχνικών. Με μαζική προσέλευση στη Γενική του Συνέλευση πήρε απόφαση συμμετοχής στην απεργία της 1ης Οκτώβρη», τη Δευτέρα 22 του Σεπτέμβρη, η ειδησεογραφική ιστοσελίδα του ΚΚΕ «902.gr» ανακοίνωσε τα αποτελέσματα της συνέλευσης του σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, που είχε προηγηθεί την Κυριακή.
H ανακοίνωση κάνει λόγο για μαζική προσέλευση, αποκρύπτοντας ποια ακριβώς χρονική στιγμή έγινε η μαζική αυτή προσέλευση και πόση διάρκεια είχε. Όπως και σε προηγούμενες συνελεύσεις του σωματείου έτσι και αυτή η συνέλευση την ώρα που ξεκίνησε και μέχρι λίγο πριν την ψηφοφορία για απόφαση έγινε με την παρουσία λίγων συνδικαλιστών. Όπως επαναλαμβάνεται συστηματικά, μισή ώρα πριν το τέλος της συνέλευσης δηλαδή πριν την ψηφοφορία, στον χώρο της συνέλευσης μέλη του σωματείου έρχονται, πρακτικά για να ψηφίσουν. Τότε η προσέλευση γίνεται μαζική. Αλλά αυτό δεν είναι «μαζική συνέλευση» όπως γράφει ο «902.gr».
Γιατί γίνεται αυτό;
Γιατί το κύριο διακύβευμα που απασχολεί την ηγεσία του σωματείου είναι η απόφαση για το σε ποια συγκέντρωση θα πάει το πανό του σωματείου. Δηλαδή αν θα πάει στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ ή των «πρωτοβάθμιων σωματείων». Η αγωνία των παρατάξεων του σωματείου είναι να βρεθεί το σωματείο στη «σωστή και αγωνιστική» συγκέντρωση και διαμαρτυρία και όχι η ενιαία κάθοδος των εργαζομένων και η μαζικότητα της κινητοποίησης των εργαζομένων στην απεργία.
Η απουσία των μελών του από τη συζήτηση στη συνέλευση, η μετατροπή των εργαζομένων σε ψηφοφόρους, η συστηματική αυτή απαξίωση της δουλειάς του σωματείου έχει συνέπειες. Η σημαντικότερη όλων είναι ότι ο εργαζόμενος δεν συμμετέχει στη διαμόρφωση προτάσεων και αποφάσεων και στο πώς θα οργανωθεί και θα δοθεί η πάλη του και με τη δική του συμμετοχή. Διαμορφώνει αντίληψη ότι αρκεί μόνο η ψήφος του για να γίνει αγώνας.
Έτσι και ο αγώνας που θα έπρεπε να δίνει το σωματείο Μισθωτών Τεχνικών για τη διεκδίκηση και υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας καταλήγει να ειναι υπόθεση λίγων εργαζομένων και χωρίς αποτέλεσμα εδώ και 2 χρόνια. Έτσι και η μαζική κάθοδος στην απεργία για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων, που ο νέος αντεργατικός νόμος θέλει να καταργήσει, γίνεται υπόθεση λίγων.
Όσο η κατάσταση αυτή δεν αλλάζει, τα σωματεία και οι συγκεντρώσεις θα απομαζικοποιούνται και οι εργαζόμενοι θα αφήνονται απροστάτευτοι μπροστά στην εργοδοτική εκμετάλλευση και αυθαιρεσία.
