Πριν από λίγες ημέρες ο Βελόπουλος με ανάρτησή του στο Χ κουνούσε το δάχτυλο στον ελληνικό λαό και μέσα σε ένα ακροδεξιό παραλήρημα τον μάλωνε γράφοντας (κρατάμε την ορθογραφία του): «Ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου αναγνωρίζει ΕΠΙΣΗΜΑ τη γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων που διέπραξε η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Νεοέλληνες γίνεται έλληνες γιατί είναι ο μοναδικός που είπε κάτι τέτοιο κανένας έλληνας πολιτικός δεν αγωνίστηκε για την αναγνώριση διεθνώς της γενοκτονίας των ελλήνων από τους Τούρκους. Εσεις λευτεριά στην Παλαιστίνη όταν οι Παλαιστίνιοι είναι σύμμαχοι της Τουρκίας».
Σε αυτό τον υμνητή του Νετανιάχου και στο κόμμα του, το ΚΚΕ πριν από λίγο καιρό πρότεινε να συνυπογράψουν κοινό κείμενο στα πλαίσια της βουλής για το ζήτημα της Παλαιστίνης. Στην Ελληνική Λύση και στη Νίκη, στα ακροδεξιά δεκανίκια του αστικού συστήματος, αλλά και στο ΠΑΣΟΚ, στο ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Αριστερά. Στις δυνάμεις που ξεκίνησαν, στήριξαν και στηρίζουν τον αμερικανόπνευστο άξονα της στρατηγικής συνεργασίας της χώρας μας με το Ισραήλ.
Από τον Γ. Παπανδρέου, όταν ήταν πρωθυπουργός, μέχρι και τον Τσίπρα, οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ ενίσχυσαν με δέουσα προθυμία τη σχέση της Ελλάδας με το Ισραήλ και το θάψιμο του παλαιστινιακού αγώνα. Τα στελέχη αυτών των κομμάτων είναι που υπέγραψαν και ψήφισαν όλες τις κατάπτυστες συμφωνίες της ενίσχυσης των σχέσεων με το φασιστικό κράτος.
Σε αυτές όλες τις δυνάμεις τής απροκάλυπτης -λιγότερο ή περισσότερο- φιλοϊσραηλινής πολιτικής το ΚΚΕ πρότεινε κοινή πολιτική στάση και συνεργασία για το ζήτημα της Παλαιστίνης.
Αυτό, ωστόσο, που με τίποτε δεν διανοείται να πράξει το ΚΚΕ είναι να συνεργαστεί και να συμπορευτεί, να κατέβει σε οποιαδήποτε κοινή συγκέντρωση με άλλες δυνάμεις, ακόμη και σε κινητοποιήσεις που καλούν οι παλαιστινιακές οργανώσεις της Ελλάδας.
Όταν στις 10 Αύγουστου πραγματοποιήθηκαν πάνω από 100 συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα -ιδιαίτερα σε μέρη που αποτελούν τουριστικούς προορισμούς- και χιλιάδες κόσμου κατέβηκαν σε μια πρωτόγνωρη καλοκαιρινή διαμαρτυρία, το ΚΚΕ έλαμψε και πάλι δια της απουσίας του.
Για άλλη μια φορά κλεισμένο σεχταριστικά στο καβούκι του, αρνείται να μαζικοποιήσει το κίνημα, ακόμη και τώρα που διαπράττεται μπροστά τα μάτια μας το μεγαλύτερο έγκλημα του καιρού μας.
Το ΚΚΕ ταυτίζει το κίνημα με το κόμμα του. Και για το ΚΚΕ δεν υπάρχει κίνημα… έξω από το ΚΚΕ. Τι κι αν η πλειοψηφία του λαού μας είναι αναφανδόν με την Παλαιστίνη. Για το ΚΚΕ κίνημα και αλληλεγγύη αποτελούν μόνο οι δικές του στενές κομματικές και παραταξιακές κινητοποιήσεις.
Δεν χρειάζεται και πολλή συζήτηση για να διαπιστωθούν οι συνέπειες της στάσης του ΚΚΕ στην απομαζικοποίηση της στήριξης και της αλληλεγγύης πρώτα από όλα του παλαιστινιακού αγώνα, αλλά και στην υπονόμευση του κινήματος γενικότερα. Δε χρειάζεται και ιδιαίτερη πολιτική σοφία για να γίνει κατανοητό ότι το ΚΚΕ με τη στάση του αποστερεί και διασπά πλατύτερες δυνάμεις από την έμπρακτη κινητοποίηση ενάντια στη βάρβαρη γενοκτονία που συντελείται.
Οι πολυάριθμες κινητοποιήσεις στις 10 Αύγουστου αποτέλεσαν συνέχεια των κινητοποιήσεων που έγιναν στη Σύρο, τη Ρόδο και την Κρήτη απέναντι στο κρουαζιερόπλοιο Crown Iris με ισραηλινούς τουρίστες, με πολλούς στρατιωτικούς στις τάξεις τους, που κουβαλούσαν στις «αποσκευές» τους σημαίες του Ισραήλ, εμετικά συνθήματα, προκλήσεις και χυδαία υπεράσπιση της γενοκτονικής πολιτικής. Απέναντι σε αυτές τις κινητοποιήσεις, η κυβέρνηση εξαπέλυσε κύματα επιθέσεων και προπαγάνδας, τις αναγόρευσε σε αντισημιτικές και ρατσιστικές(!) και με βάση ένα τέτοιο περιεχόμενο προσπάθησε να τις καταστείλει βίαια, δίνοντας και πάλι απλόχερη στήριξη στους χιτλερίσκους της Μέσης Ανατολής.
Ο ιδεολογικός πυρήνας της στάσης της περιγράφηκε απροκάλυπτα και εμετικά από το Φλωρίδη, ο οποίος σε συνέντευξή του στο ΣΚΑΪ δήλωσε πως οι κινητοποιήσεις αυτές είναι «αυτοκτονικές», και πως «πριν από τη Γάζα πρέπει να βάζουμε το εθνικό συμφέρον», τη στρατηγική δηλαδή συνεργασία της χώρας μας με το Ισραήλ. Ωραία μαθήματα δοσιλογισμού και ραγιαδισμού από τον υπουργό Δικαιοσύνης!
Απέναντι όμως σε αυτές τις κινητοποιήσεις, το ΚΚΕ όχι μόνο δεν κάλεσε για να τις ενισχύσει αλλά πήρε και ενάντια θέση μέσα από σωματεία που βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο του.
Η Λαϊκή Συσπείρωση Σύρου, πλατύ σχήμα του ΚΚΕ, αρκέστηκε να διαμαρτυρηθεί… διότι με την έλευση του κρουαζιερόπλοιου: «… περιορίζεται η πρόσβαση στον δημόσιο χώρο και στερείται η πόλη για πάνω από 12 ώρες τον μόνο αδειοδοτημένο δημόσιο χώρο στάθμευσης».
Τόσο στο Λασίθι όσο και στη Ρόδο οι δυνάμεις του ΚΚΕ όχι μόνο κράτησαν αποστάσεις από τις κινητοποιήσεις αλλά στράφηκαν και απέναντι, λέγοντας και επαναλαμβάνοντας σε ανακοινώσεις τους ότι: «Η προσπάθεια ταύτισης του λαού του Ισραήλ με την πολιτική της κυβέρνησής του κάνει μεγάλη ζημιά».
Εννοώντας λίγο πολύ τι; Ότι το ισραηλινό κρουαζιερόπλοιο με τις δεκάδες ισραηλινές σημαίες, που υψώθηκαν, υπερασπίζοντας το σιωνιστικό μίσος και την ανθρωποσφαγή δεν ήταν με την πολιτική της κυβέρνησης;
Ακόμη πιο πέρα κινήθηκε η ανακοίνωση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Ηρακλείου, που πήρε απόφαση με τις ψήφους της ΕΣΑΚ (ΚΚΕ) και -αφού επαναλάμβανε πανομοιότυπα τις ανακοινώσεις των προηγούμενων φορέων του ΚΚΕ αποδεικνύοντας ότι υπήρξε μια κεντρική γραμμή- αποδοκίμασε τη συγκέντρωση στον Άγιο Νικόλαο και πήγε ένα βήμα παραπέρα λέγοντας: «Το περιεχόμενο και η μορφή της συγκεκριμένης κινητοποίησης εν τέλει στρέφεται κατά πολιτών με βάση τον τόπο καταγωγής και την θρησκεία τους υιοθετώντας ξένες προς το εργατικό κίνημα πρακτικές που θυμίζουν πογκρόμ, που δεν έχουν καμία σχέση με την καταδίκη του κράτους – δολοφόνου του Ισραήλ».
Μια τοποθέτηση που αναπαράγει αυτούσιους τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς και που ταυτίζεται με τις ανακοινώσεις του Χρυσοχοΐδη και της αστυνομίας που κατέστειλαν τις κινητοποιήσεις και προχώρησαν σε συλλήψεις με το αιτιολογικό της ρατσιστικής και αντισημιτικής στάσης.
Μάλιστα η ανακοίνωση των δυνάμεων του ΚΚΕ δεν λυπάται τα λόγια της και ξεπερνά και τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς, δίνοντας και πάλι εξετάσεις νομιμοφροσύνης στο αστικό σύστημα, στιγματίζοντας την κινητοποίηση και μιλώντας ακόμη και για «πογκρόμ», δηλαδή για πολιτική οργανωμένων διώξεων κατά των ισραηλινών τουριστών.
Και αφού έγιναν όλα αυτά και εκδηλώθηκε ένα καλοκαιρινό τσουνάμι αντιδράσεων κατά των τοποθετήσεων των δυνάμεων του ΚΚΕ, υποχρεώθηκε να αλλάξει γραμμή πλεύσης κατά 180 μοίρες και κάλεσε κατά του ίδιου κρουαζιερόπλοιου που πήγε στη Σύρο, στη Ρόδο και στο Λασίθι, σε συγκέντρωση στον Πειραιά στις 14 Αυγούστου(!), γράφοντας στο Ριζοσπάστη σαν να μην έχει συμβεί τίποτε: «Το κρουαζιερόπλοιο με τους Ισραηλινούς στρατιώτες είναι ανεπιθύμητο! Να γυρίσει πίσω! Η Ελλάδα δεν θα γίνει χώρα ανάπαυσης για εγκληματίες πολέμου!».
Ο οπορτουνισμός και οι οπορτουνιστικές μεταμορφώσεις και κωλοτούμπες σε όλο τους το μεγαλείο!
Είναι προφανές και δεδομένο ότι η ηγεσία του ΚΚΕ, όταν θα βρεθεί η χώρα ξανά μπροστά στις κάλπες και μπροστά στο ιερό δισκοπότηρο των ψήφων, χωρίς κανένα ίχνος αυτοκριτικής και μεταμέλειας, θα πει στο λαό για άλλη μια φορά ότι το ΚΚΕ πρωτοστατεί στις κινητοποιήσεις για την Παλαιστίνη…
