Αμέσως μετά την έναρξη των ισραηλινών βομβαρδισμών κατά του Ιράν, κυκλοφόρησε ανακοίνωση του Ιρανικού Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος, με τίτλο:
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΛΑΜΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Έρχεται το ιρανικό αυτό κόμμα -κόμμα κυρίως της διασποράς, ενταγμένο στο λεγόμενο αντικαπιταλιστικό ρεύμα- τη στιγμή που στη Μέση Ανατολή έχουν ανοίξει οι πύλες της κόλασης, που το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ σφάζει σε κάθε κατεύθυνση, να ταυτιστεί, στο όνομα μάλιστα του κομμουνιστικού κινήματος, με τις επιδιώξεις του σιωνισμού.
Οι πρώτοι που θα χειροκροτήσουν μια τέτοια ανακοίνωση είναι ο Νετανιάχου, τα επιτελεία του ισραηλινού σιωνισμού και ο δυτικός ιμπεριαλισμός. Τη στιγμή που οι Αμερικάνοι -φονιάδες των λαών- είναι έτοιμοι να επέμβουν στο Ιράν, εξαπολύοντας τον όλεθρο και από κοινού με τους σιωνιστές να επιβάλουν τα σχέδια ελέγχου της Μέσης Ανατολής με φωτιά και τσεκούρι, δυνάμεις όπως αυτό το ιρανικό κόμμα, στο όνομα της «αντικαπιταλιστικής επανάστασης», προσφέρουν τις λακέδικες, εθνοπροδοτικές υπηρεσίες τους.
Η διακηρυγμένη στόχευση των σιωνιστών είναι η αλλαγή του καθεστώτος του Ιράν και η αντικατάστασή του από ένα νέο, υποταγμένο στις επιδιώξεις τους, που θα επιτρέψει τον συνολικό και μακροχρόνιο έλεγχο της περιοχής. Προς αυτή την κατεύθυνση εργάζονται οι μηχανισμοί και οι υπηρεσίες τους στο εσωτερικό του Ιράν, προσπαθώντας να προετοιμάσουν όρους εσωτερικής ανατροπής. Σε αυτή την κατεύθυνση αντικειμενικά δρουν φωνές όπως αυτή του ιρανικού αυτού κόμματος, του οποίου η ανακοίνωση αναπαράγεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για τον καταπιεστικό και θρησκευτικό χαρακτήρα του ιρανικού καθεστώτος. Όπως επίσης δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι σουνιτικές μοναρχίες της περιοχής (Σαουδάραβες κλπ) είναι πολύ χειρότερες. Όμως πουθενά στη Δύση δεν γίνεται καμία συζήτηση για τον οπισθοδρομικό, αντιδραστικό και μεσαιωνικό χαρακτήρα τους, λόγω των φιλικών πολιτικών τους δεσμών με το δυτικό ιμπεριαλισμό.
Τη στιγμή που τα μεσαιωνικά καθεστώτα της περιοχής βρίσκονται στο απυρόβλητο, το Ιράν βρίσκεται στο στόχαστρο εδώ και δεκαετίες, επειδή στέκεται απέναντι στα σχέδια του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού. Χωρίς κανέναν εξωραϊσμό για το καθεστώς του, θα αποτελούσε τύφλωση -και κάτι παραπάνω- να μη βλέπει κανείς ότι η αντίσταση του Ιράν αντανακλά στον αγώνα του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού, στον αγώνα όλων των λαών της περιοχής, και στον αγώνα του ιρανικού λαού για την εδαφική ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της χώρας του.
Το τι θα κάνει από εκεί και πέρα ο ιρανικός λαός αποτελεί δική του υπόθεση. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, η πρώτη προτεραιότητα είναι η αντίσταση στον ξένο εισβολέα και κατακτητή της χώρας του.
Η στάση του ιρανικού αυτού κόμματος παραπέμπει στο Ιρακινό Κομμουνιστικό Κόμμα, κόμμα γαλουχημένο στον σοβιετόφιλο ρεβιζιονισμό και αδελφό κόμμα του ΚΚΕ, που υπερθεμάτιζε για την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ και χειροκροτούσε για την πτώση του Σαντάμ, η οποία υποτίθεται θα έφερνε καλύτερες μέρες για τον ιρακινό λαό.
Ούτε είναι η πρώτη φορά που από το ρεύμα του λεγόμενου αντικαπιταλιστικού χώρου υιοθετούνται τέτοιες θέσεις. Από τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία μέχρι τους πολέμους σε Ιράκ, Λιβύη και Συρία, δυνάμεις αυτού του ρεύματος, διεθνώς και στη χώρα μας, διατύπωσαν ανάλογες θέσεις.
Αλήστου μνήμης η τοποθέτηση στο πρωτοσέλιδο του ΠΡΙΝ που έγραφε «Ο Μιλόσεβιτς σφάζει και τα Βαλκάνια τρέμουν», λίγες μέρες πριν οι δυτικές δυνάμεις εξαπολύσουν την επίθεση στη Γιουγκοσλαβία.
Αλλά και σε όλη τη σειρά των πολέμων που εξαπέλυσε ο αμερικανοΝΑΤΟϊκός ιμπεριαλισμός, οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΝΑΡ και του ΣΕΚ, πότε επιδόθηκαν στην πολιτική των ίσων αποστάσεων και πότε στήριξαν τις εσωτερικές δυνάμεις της «αντιπολίτευσης» που έδρασαν σαν το μακρύ χέρι των κατακτητών – Ιράκ, Λιβύη, Συρία. Καταπίνοντας τη λυσσασμένη προπαγάνδα της Δύσης, εξισώνοντας το θύτη με το θύμα, ή ξεπλένοντας τις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών επιδρομέων στο όνομα ενός κούφιου «αντικαπιταλισμού».
Η ανακοίνωση της Διεθνιστικής Σοσιαλιστικής Τάσης, στην οποία συμμετέχει το ΣΕΚ, για τις πρόσφατες εξελίξεις στη Συρία ξεκινούσε με τη φράση: «Χαιρετίζουμε την πτώση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Συρία», (Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2024).
Χαιρέτιζε το ΣΕΚ το «επίτευγμα» του Ισραήλ, των ΗΠΑ και της Τουρκίας, που έφεραν στο προσκήνιο της Συρίας τις πιο μαύρες δυνάμεις του θεοκρατισμού, που την διαμελίζουν με ζώνες επιρροής και που άνοιξαν τον δρόμο για το χτύπημα του Ιράν και του παλαιστινιακού αγώνα.
