Νέες φωτιές άναψε στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ η δήλωση του εκπροσώπου τύπου του, Κώστα Τσουκαλά, ο οποίος σε ραδιοφωνική εκπομπή είπε: «Αν ένα κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ από ένα ποσοστό όπως είχε στις ευρωεκλογές 12% κάνει ένα τεράστιο άλμα, ακόμα και αν δεν είναι πρώτο δεν θεωρώ ότι είναι αποτυχία, είναι όμως αποτυχία για την κοινωνία. Μπορεί να μην είναι για το ΠΑΣΟΚ αλλά θα είναι μια αρνητική εξέλιξη για την ελληνική κοινωνία να συνεχίσει να έχει μια κυβέρνηση η οποία στην ουσία σπαταλά δυνατότητες που έχει η χώρα». Η συγκεκριμένη δήλωση στην πραγματικότητα έρχεται να συμπληρώσει τις δημοσκοπικές επιδόσεις του ΠΑΣΟΚ που συνεχίζουν να επιδεινώνονται και επιβεβαιώνουν ότι το αφήγημα του ΠΑΣΟΚ για πρωτιά στις επόμενες εκλογές δεν το πιστεύουν ούτε τα ίδια του τα στελέχη.
Το γεγονός αυτό δεν αλλάζουν οι όποιες διορθωτικές δηλώσεις επιχείρησαν να γίνουν, όπως αυτή του ίδιου του Τσουκαλά που δύο μέρες μετά έσπευσε υποτίθεται να ξεκαθαρίσει ότι στόχος του ΠΑΣΟΚ παραμένει η πρωτιά. Στην κατεύθυνση -χαμηλώματος των προσδοκιών- βρέθηκε και ο Φίλιππος Σαχινίδης, ο οποίος μιλώντας για τη στόχευση σε σχέση με τις επόμενες εκλογές δήλωσε: «Πιστεύω πως τελικά το ΠΑΣΟΚ θα είναι τουλάχιστον δεύτερο. Αλλά στόχος μας είναι να πάρουμε την πρώτη θέση και να επιστρέψουμε ως πρωταγωνιστές που θα δρομολογήσουν τις αναγκαίες προοδευτικές αλλαγές». Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο βασικός εσωκομματικός αντίπαλος του Ανδρουλάκη, ο Χάρης Δούκας, με μια δήλωση που στην πραγματικότητα στοχεύει την πλευρά του νυν προέδρου του ΠΑΣΟΚ είπε πως «Η πρώτη θέση θα είναι ο στόχος μας. Μα είναι προφανώς αποτυχία οτιδήποτε άλλο». Πάντως σε μια ακόμα πιο αιχμηρή δήλωσή του, ο δήμαρχος Αθηναίων είπε ότι «Σε πολλές περιπτώσεις μοιάζει ότι η πρότασή μας είναι σαν μια εξευγενισμένη πρόταση της ΝΔ».
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πάντως φαίνεται να ακολουθεί σκληρή γραμμή απέναντι σε όσους εμφανίζονται να παίρνουν αποστάσεις από την κεντρική κατεύθυνση του κόμματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τον λεγόμενο «πρωινό καφέ» θα απουσιάζει ο Δούκας, τη στιγμή που ο Ανδρουλάκης επέλεξε να εντάξει στο σχήμα αυτό τους άλλους δύο εσωκομματικούς του αντιπάλους, τον Γερουλάνο και τη Διαμαντοπούλου. Οι νέες εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ πιστοποιούν τα μεγάλα αδιέξοδα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπο. Η δημοσκοπική καθίζηση, το γεγονός δηλαδή ότι σε αρκετές δημοσκοπήσεις εμφανίζεται πίσω ακόμα και από το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, τα «συντροφικά» αλληλομαχαιρώματα, οι δημόσιες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε κορυφαία στελέχη διαιωνίζουν την κρίση από την οποία φαίνεται ιδιαίτερα δύσκολο αυτή τη στιγμή να ξεφύγει. Βασική αιτία η αντιλαϊκή πολιτική που ακολούθησε τόσο ως κυβέρνηση όσο και ως αξιωματική αντιπολίτευση, που μετατράπηκε στην πραγματικότητα σε ουρά της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αυτή είναι η βασική αιτία που το κόμμα αυτό παραμένει καταδικασμένο στη συνείδηση των πλατιών λαϊκών στρωμάτων.
Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να παραδέρνει και αυτός σε μια κατάσταση κρίσης και εσωτερικής αποσύνθεσης. Η πλευρά Πολάκη διατυπώνει δημόσια πως ο ΣΥΡΙΖΑ «δεν πάει καλά», ενώ τα μαχαίρια φαίνεται ότι θα βγουν ενόψει του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ που θα διεξαχθεί 12 με 15 Ιουνίου. Η πλευρά ΣΥΡΙΖΑ πάντως καλοβλέπει τη συνεργασία που προτείνει ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, ο οποίος είχε επικοινωνία με τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΛΕΥΣΗ, ΚΚΕ) την προηγούμενη Τρίτη, προκειμένου να διαπιστώσει αν υπάρχει κοινός τόπος στο θέμα των Τεμπών για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον Καραμανλή. Ο ίδιος ο Χαρίτσης βέβαια πήγε ένα βήμα παραπέρα δηλώνοντας πως «δεν αρκεί η κοινοβουλευτική αριθμητική… οφείλουμε να στείλουμε το μήνυμα ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν παίζει μπάλα μόνος του». Άφησε έτσι διάπλατα ανοιχτή την πόρτα ευρύτερων συνεργασιών στα πλαίσια της λεγόμενης «κεντροαριστεράς».
Σε όλο αυτό το πλαίσιο απανωτά είναι τα δημοσιεύματα και οι διαρροές για πιθανή επανεμφάνιση Τσίπρα στα πολιτικά πράγματα. Τέτοια δημοσιεύματα σε εφημερίδες και μέσα μεγάλων δημοσιογραφικών συγκροτημάτων στην πραγματικότητα απηχούν τους σχεδιασμούς της ολιγαρχίας για πιθανή αξιοποίηση Τσίπρα στην κατεύθυνση την γενικότερης ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού. Άλλωστε, τους σχεδιασμούς αυτούς αποτυπώνουν και όλες οι εξελίξεις στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας. Ακριβώς για να βρεθεί η εναλλακτική απέναντι στη ΝΔ του Μητσοτάκη, του οποίου το πολιτικό κεφάλαιο αργά ή γρήγορα θα εξαντληθεί, και η οποία εναλλακτική θα αναλάβει να συνεχίσει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.
