Σε εξέλιξη η πιο βάρβαρη επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση
Η πιο βάρβαρη επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση βρίσκεται σε εξέλιξη. Oι κυβερνητικές μάσκες πέφτουν. Oι εργαζόμενοι καταλαβαίνουν τώρα ότι κυβερνήσεις και μεγαλοεργοδότες για πάνω από είκοσι χρόνια πάσχιζαν και πασχίζουν να διαλύσουν την κοινωνική ασφάλιση.
Με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο αυξάνουν δραματικά τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και τα χρόνια εργασίας. O υπουργός Λοβέρδος διαβεβαίωνε πριν λίγους μήνες ότι δεν πρόκειται να αλλάξουν τα όρια ηλικίας και τα χρόνια εργασίας προκειμένου να εξαπατήσει τους εργαζόμενους και το σ.κ. σέρνοντάς το στο τραπέζι του διαλόγου.
Ποιος εργαζόμενος μέσα σε συνθήκες αυξανόμενης ανεργίας και αποσάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων προσδοκά στα σοβαρά να εξασφαλίσει 40 χρόνια ασφαλισμένης εργασίας; Ποιος μπορεί ως τα γεράματα να εργάζεται;
Φυσικά όσοι δεν έχουν αυτά τα χρόνια ασφάλισης, δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων θα βγαίνει σε σύνταξη τουλάχιστον στο 65ο έτος και πλέον.
Η δυνατότητα που δίνεται να αποχωρεί κάποιος πριν το 65ο έτος είναι μόνο θεωρητική.
Η κυβέρνηση προχωρά σε «μπαράζ» μειώσεων όλων των συντάξεων. Για τα επόμενα τρία χρόνια όλες οι συντάξεις στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα παγώνουν. Το μέτρο αυτό τα επόμενα χρόνια οδηγεί τις συντάξεις σε απώλειες της τάξης του 15%. Από την περικοπή των δώρων και του επιδόματος αδείας οι συνταξιούχοι θα χάσουν 12% έως 15% το χρόνο, ενώ από την επιβολή έκτακτης εισφοράς ΛΑΦΚΑ οι συντάξεις που υπερβαίνουν (μικτά) τα 1400 ευρώ θα χάσουν από 3% - 9%.
Με βάση το μνημόνιο και το προσχέδιο νόμου στο νέο σύστημα οι συντάξεις μειώνονται δραστικά.
Η μείωση επέρχεται από τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών, οι οποίες θα λογίζονται στο μέσο όρο ολόκληρου του εργάσιμου βίου και όχι της τελευταίας πενταετίας καθώς και με τη μείωση του ετήσιου συντελεστή αναπλήρωσης από 2% στο 1,2% που στο τέλος θα διαμορφώνει μια σύνταξη μειωμένη κάτω κι από το μισό της σημερινής.
Αν σήμερα η μεγάλη μάζα των συνταξιούχων ζει σε συνθήκες πραγματικής φτώχειας, με το νέο νομοσχέδιο οι απόμαχοι της δουλειάς καταδικάζονται κυριολεκτικά στην πείνα, στην απόλυτη αδυναμία να ανταποκριθούν στις πιο βασικές ανάγκες της ζωής.
Αυτή είναι η αναγνώριση από το αστικό κράτος του μόχθου μιας ολόκληρης ζωής.
Η πολιτική της κυβέρνησης είναι ανελέητη.
Αφού ρήμαξαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, αποθεματικά βγαλμένα από τον ιδρώτα, τον αγώνα και την αγωνία των εργαζομένων, διατυμπανίζουν εδώ και μήνες χωρίς ντροπή, ότι δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ, ότι τα ταμεία είναι άδεια και μετά τον Ιούνη δεν θα είναι σε θέση να καταβάλουν τις συντάξεις.
Την ίδια στιγμή μοιράζουν απλόχερα τα χρήματα του OΑΕΔ που προέρχονται από τις εισφορές των εργαζομένων στις επιχειρήσεις, αφήνουν ανέλεγκτη την εισφοροδιαφυγή και εισφοροκλοπή δεκάδων δισ. ευρώ, συνεχίζουν να διατηρούν το νομικό πλαίσιο που επιτρέπει το τζογάρισμα των αποθεματικών, των όποιων αποθεματικών των ταμείων.
Όλα αυτά δεν συμβαίνουν τυχαία. Ακριβώς αντίθετα, αποτελούν κομμάτια της ίδιας πολιτικής που ακόμα και τώρα επιδιώκει να μεταγγίζει με όλα τα μέσα πόρους στις τσέπες των κεφαλαιοκρατών σε βάρος πάντα των εργαζομένων.
20 χρόνια ψηφίζουν αντιασφαλιστικούς νόμους στο όνομα της αποκατάστασης των αδικιών στο εσωτερικό της κοινωνικής ασφάλισης και των ασφαλισμένων, στο όνομα του νοικοκυρέματος των ταμείων.
Σήμερα η απάτη της κυβερνητικής προπαγάνδας αποκαλύπτεται ωμή ακόμη και στον πιο δύσπιστο εργαζόμενο.
Η λεγόμενη αποκατάσταση των αδικιών ήταν το όχημα για την επιβολή της εξίσωσης σε συντάξεις προνοιακού βοηθήματος των 360 ή 500 ευρώ, σε συντάξεις πείνας και απόλυτης αδικίας. Και η μάσκα του νοικοκυρέματος των ταμείων σ' ένα ακόμα πιο άγριο πλιάτσικο των αποθεματικών τους.
Σήμερα με απίστευτο θράσος και υποκρισία το κυβερνητικό σκυλολόι υποκρίνεται ότι πονά και υποφέρει για τα μέτρα που είναι υποχρεωμένο να πάρει σε βάρος των εργαζομένων. Προσποιείται ότι αυτό επιβάλλει το εθνικό συμφέρον προκειμένου η χώρα να μην οδηγηθεί στη χρεωκοπία, ότι άλλος δρόμος δεν υπάρχει απ' αυτόν, δηλαδή από το γονάτισμα των εργαζομένων.
Επικαλούνται το εθνικό συμφέρον και κλαψουρίζουν τάχα για την απώλεια τμήματος της εθνικής κυριαρχίας, αυτοί που με λακεδισμό υπηρέτησαν από τα γενοφάσκια τους τους υπερατλαντικούς και ευρωπαίους εταίρους τους.
Ψήφισαν στις 6.5.10 στη Bουλή το νέο χάρτη υποτέλειας, με την ΕΕ και το ΔΝΤ, και στις 7.5.10 (αιφνιδιαστικά, παράτυπα και με συνοπτικές διαδικασίες) τροπολογία του Μνημονίου που καταργεί την όποια συμμετοχή του Ελληνικού Κοινοβουλίου στη λήψη αποφάσεων.
Για ποιο εθνικό συμφέρον κάνουν λόγο;
Δεκαετίες ολόκληρες υιοθέτησαν και υλοποίησαν με συνέπεια τις πολιτικές της ΕΕ. Κατάφεραν να διαλύσουν τον αγροτικό τομέα, να εξαφανίσουν από το χάρτη την παραγωγική βάση της χώρας, να εκτινάξουν στα ύψη το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα, να ξεπουλήσουν τη δημόσια περιουσία κι όλα αυτά μέσα σ' έναν ωκεανό οικονομικών και πολιτικών σκανδάλων, διαπλοκής, μίζας και πλιάτσικου.
Σήμερα όλα τα ιδεολογήματα και οι λεγόμενοι εθνικοί στόχοι της κυρίαρχης τάξης και των πολιτικών της εκπροσώπων κατάρρευσαν σαν χάρτινοι πύργοι.
Η ΕΕ της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και της ευημερίας αποκαλύφθηκε στα μάτια του λαού σαν μια λυκοσυμμαχία των ισχυρών χωρών της ΕΕ και η ισχυρή Ελλάδα με αναβαθμισμένους ρόλους ένας κοινός επαίτης.
Τα χρυσά κουτάλια που θα πιάνουν στα χέρια τους οι εργαζόμενοι αποδείχθηκαν βρόχοι στο λαιμό τους.
Σήμερα, πίσω από τις κυβερνητικές δηλώσεις πολιτικής πυγμής και αποφασιστικότητας κρύβεται μια αδύναμη, φοβισμένη και ασταθής πολιτικά κυβέρνηση.
Oι ορντινάτσες του ΔΝΤ και του Τρισέ αγωνιούν για το μέλλον τους.
Όχι τυχαία ο Λοβέρδος και οι όμοιοί του επιχειρεί απεγνωσμένα να δημιουργήσει την ψεύτικη εντύπωση ότι δίνει μάχη απέναντι στην Τρόικα για να μην περάσουν τα αντιασφαλιστικά μέτρα που ο ίδιος και η κυβέρνηση προσυπέγραψαν στο Μνημόνιο. Προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από την Τρόικα για να αποφύγουν τη λαϊκή οργή. Κάτι ξέρουν.
Η κοινωνική ασφάλιση είναι η πιο σπουδαία κατάκτηση του εργατολαϊκού κινήματος. Κατάκτηση πολύχρονων, σκληρών και πολλές φορές αιματηρών αγώνων. Oι εργαζόμενοι θα την υπερασπισθούν με όλα τα μέσα που διαθέτουν για να μην περάσουν τα μέτρα.
Όλοι στους δρόμους!