Η όξυνση της οικονομικής κρίσης στη χώρα και η προοπτική μιας αβυσσαλέας μελλοντικής επιδείνωσης της κατάστασης, προοιωνίζεται και οδηγεί σε όξυνση της ταξικής πάλης. Στο πλαίσιο αυτό έρχονται συχνά τώρα στο προσκήνιο από παράγοντες και απολογητές της αντιλαϊκής πολιτικής, τα εφιαλτικά για το σύστημα σενάρια μιας εκτεταμένης «κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής» που ελπίζουν να αποτραπεί. Αυτά αντανακλούν πραγματικούς φόβους των κυρίαρχων κλικών για κυοφορούμενες κοινωνικές εκρήξεις. Αλλά και υποδηλώνουν ταυτόχρονα ευδιάκριτες απειλές εναντίον του λαού και των δικαιωμάτων του, υπολογίζοντας να παραλύσουν έτσι τη θέληση αντίστασης των λαϊκών μαζών, να χειραγωγήσουν τις αντιδράσεις τους και να κατευθύνουν σε ανώδυνες ή και επιθυμητές για την αντιλαϊκή εξουσία διεξόδους τη λαϊκή αγανάκτηση που απλώνεται.

Επιδίωξη της κυβέρνησης, όλων των αστικών κομμάτων και όλων των οργάνων και μηχανισμών της εγχώριας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας και των ξένων ιμπεριαλιστών συνεταίρων-προστατών και κηδεμόνων της, είναι να επιβάλλουν με κάθε μέσο τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα και προγράμματά τους, περιορίζοντας για το σκοπό αυτό όσο μπορούν τις λαϊκές αντιστάσεις, καλλιεργώντας τη σύγχυση και την ανασφάλεια, αποπροσανατολίζοντας και τρομοκρατώντας τις λαϊκές μάζες, κατακερματίζοντας και αποσυνθέτοντας το μαζικό λαϊκό αγώνα. Θέλουν τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία ανίσχυρους και το λαϊκό κίνημα ασύντακτο και διαλυμένο. Για να εξασφαλίσουν την επιβολή των αντιλαϊκών μέτρων, είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν και τη φιλολαϊκή δημαγωγία και τα ρόπαλα. Και την εξαπάτηση, παραπλάνηση και εκφοβισμό του λαού, και την καταστολή. Και την υποτιθέμενη υπευθυνότητα των κυβερνώντων από τη μια (για τη «σωτηρία της πατρίδας» κ.λπ.) και την παντός είδους προβοκατόρικη υπονόμευση των λαϊκών αγώνων από την άλλη.
Απέναντι στις επιδιώξεις και τους σχεδιασμούς της ολιγαρχίας και των οργάνων της, πρέπει να ορθωθεί ακόμα πιο δυνατός ο μαζικός λαϊκός αγώνας για την παρεμπόδιση, ανάσχεση και ανατροπή των αντιλαϊκών μέτρων.