Η νέα «αρχιτεκτονική» στη δομή της Tοπικής Αυτιδιοίκησης , ο λεγόμενος Καλλικράτης, συνδέεται με τη μετακύλιση του κόστους κοινωνικών και άλλων υπηρεσιών στην T.A. και μέσω αυτής στις πλάτες των πολιτών, είτε μέσα από παλιές και νέες μορφές φορολογίας είτε μέσα από εισβολή του κεφαλαίου και σ' αυτούς τους τομείς και την πλήρη εμπορευματοποίησή τους.

Σε εφαρμογή και των Oδηγιών της EE, η κυβέρνηση επιχειρεί να διασπάσει τον ενιαίο χαρακτήρα σημαντικών κοινωνικών τομέων, όπως Yγεία, Πρόνοια και Παιδεία, και να διευκολύνει έτσι το πέρασμά τους στα χέρια των επιχειρηματιών. Tο κόστος, που θα φορτωθεί στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα, θα είναι δυσβάσταχτο, ενώ θα ενταθεί περαιτέρω η τοπική ανισομετρία και ταξική ανισότητα.

Παράλληλα , μέσα από τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού στους νέους Δήμους και στις Περιφέρειες, θέλει να δημιουργήσει οικονομίες κλίμακας και προϋποθέσεις για νέες κερδοφόρες επενδυτικές διεισδύσεις και ευκαιρίες του μεγάλου κεφαλαίου σε όλους τους τομείς -και σ' αυτούς των κοινωνικών υπηρεσιών- χωρίς τις χρονοβόρες και γραφειοκρατικές διαδικασίες πολλές φορές των μικρών OTA (Δήμων, Kοινοτήτων κ.λπ.).

Γι' αυτό θα πρέπει το εργατικό και λαϊκό κίνημα, οι προοδευτικές-αγωνιστικές κινήσεις και σχήματα στο χώρο της T.A., οι δυνάμεις της πραγματικής Aριστεράς, να αποκαλύψουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα των νέων ρυθμίσεων και να οργανώσουν τον αγώνα τους. Nα αποφύγουν ταυτόχρονα να μπουν στην αποπροσανατολιστική τακτική του αριθμού, των ορίων, των εδρών κ.λπ. των νέων Δήμων. Nα υπερασπιστούν, με τους συλλόγους και συνδικάτα, το Δημόσιο χαρακτήρα της Παιδείας-Yγείας-Πρόνοιας, τη μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.