Πολιτικές Αναλύσεις

201714 Ιούν

Οι "καθαρές" αντιλαϊκές συμφωνίες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

«Αναζητούμε μια συνολική συμφωνία, μια καθαρή λύση για το ζήτημα του χρέους, λύση που δεν θα δημιουργεί ή θα επιτείνει την ανασφάλεια στους επενδυτές, θα ανοίγει τον δρόμο για την έξοδο στις αγορές χρήματος, θα επιφέρει μια σειρά από θετικές συνέπειες όπως η μείωση των επιτοκίων δανεισμού, η ενίσχυση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας και η ανάκτηση της ζωτικότητας του τραπεζικού συστήματος στη χρηματοδότηση της οικονομίας». Αυτή τη δήλωση-ικεσία έκανε ο πρωθυπουργός στην πρόσφατη ετήσια Γεν.Συνέλευση του ΣΕΒ, απευθυνόμενος πρώτα και κύρια στους ξένους πάτρωνές του και μετά στον κόσμο των ξένων και ντόπιων «επενδυτών», των αγορών χρήματος και του τραπεζικού συστήματος. Έχοντας ψηφίσει άρον-άρον όλα τα αντιδραστικά μέτρα της πρώτης και δεύτερης «αξιολόγησης» με πειθήνια και εντυπωσιακή προσήλωση στις προσταγές των ιμπεριαλιστικών κέντρων και μετά την ψυχρολουσία του Eurogroup της 22ας Μάη, επιχειρεί τώρα να αναγορεύσει σε «αδιαπραγμάτευτο εθνικό στόχο» τη ρύθμιση του χρέους, καλώντας σε συστράτευση τόσο την αστική τάξη και τα συμπλέοντα μνημονιακά κόμματα της αντιπολίτευσης, όσο και το λαό (από την Ανακοίνωση της Π.Γ. ΣΥΡΙΖΑ, 5/06/2017, παρ. 6)! Απύθμενο το θράσος των πολιτικών υπαλλήλων της μεγαλοαστικής τάξης και φερέφωνων των ι­μπε­ριαλιστών που έχουν υπογράψει και εκτελέσει τις πιο αντιδραστικές επιταγές σε βάρος του λαού, να του ζητούν για άλλη μία φορά να περάσει με τα ίδια του τα χέρια τη θηλιά στο λαιμό του. Όλοι αυτοί που έχουν δημιουργήσει τα δισεκατομμύρια του χρέ­ους, έχουν μετατρέψει τη χώρα σε προτεκτοράτο, το εργασιακό τοπίο σε «κρανίου τό­πον» και το λαό σε επαίτη, έχουν κάθε συμφέρον να σέρνονται παρακαλώντας στα πό­δια των ξένων επικυρίαρχων για «καθαρές» λύσεις. Ο λαός, όμως, όχι.


201713 Ιούν

Η προβοκατόρικη επίθεση στον Παπαδήμο ευκαιρία για την εξύμνηση της μνημονιακής πολιτικής που υλοποίησε σαν πρωθυπουργός

Όσο κι αν πρέπει κανένας με κατηγορηματικό τρόπο να καταδικάσει την   επίθεση ενάντια στον Λουκά Παπαδήμο, σαν πράξη που δεν έχει καμιά σχέση με το κίνημα, που το υπονομεύει και που λειτουργεί αντικειμενικά - ανεξάρτητα ακόμη και από προθέσεις - προβοκατόρικα, άλλο τόσο δεν πρέπει να μην διαφύγει της προσοχής μας η επιχείρηση αγιοποίησης και η εξύμνηση της πολιτικής του πρώην κεντρικού τραπεζίτη και πρωθυπουργού.


201713 Ιούν

Κώστας Μητσοτάκης Αδιάλλακτος εχθρός του λαού - Σταθερός και πιστός υπηρέτης της τάξης του

Σε έναν πρωτοφανή διαγωνισμό εξωραϊσμού επιδόθηκαν όλα τα αστικά επιτελεία, τα ΜΜΕ, αλλά και τα κόμματα της ψευδώνυμης αριστεράς, με στόχο την ηρωοποίηση, την αγιογραφία και το φωτοστέφανο του τεθνεώτος Κώστα Μητσοτάκη. Αν ο Καραμανλής υπήρξε γι’ αυτούς ο Εθνάρχης, θέλησαν να αναδείξουν και τον Μητσοτάκη σε ρόλο Εθνικού ηγέτη. Και με το δίκιο τους, γιατί για μισό αιώνα, σε όλες τις δύσκολες για την κυρίαρχη τάξη ιστορικές καμπές, την υπηρέτησε με διορατικότητα, πείσμα, αποφασιστικότητα και κυνισμό (που πολλοί τον χαρακτηρίζουν δήθεν ως ειλικρίνεια).

Έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ελληνική πολιτική ζωή για δεκαετίες, από το τέλος του εμφυλίου μέχρι και τις αρχές του 21ουαιώνα και πολλές φορές τους έβγαλε από δύσκολη θέση. Αν και πέρασε από σαράντα κύματα,  αποδείχτηκε ότι δεν ήταν αναλώσιμος - όπως το νεότερης κοπής πολιτικό προσωπικό - και επέζησε, ενώ η επιρροή του διατηρήθηκε ακόμη κι όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, μέσω των συχνών παρεμβάσεων-οδηγιών του και της οικογενειακής δυναστείας που ίδρυσε και κατάφερε να επιβάλει  στην πολιτική ζωή του τόπου.


201713 Ιούν

Το χρέος, οι απάτες και οι... αυταπάτες τής «διευθέτησής» του

Άλλο ένα success story γκρεμίζεται από το βάρος της πραγματικότητας       

Βασικό προπαγανδιστικό χαρτί και μέσο πίεσης για την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής των τελευταίων ετών αποτελεί αναμφίβολα το τεράστιο (αναλογικά με το ΑΕΠ) ελληνικό χρέος, η εξυπηρέτηση και η μείωση του οποίου, υποτίθεται, αποτελεί τον βασικό πυλώνα χάραξης της οικονομικής πολιτικής της Ελλάδας από τους δυνάστες της που εσχάτως ενδύονται την τήβεννο των “θεσμών”. Η απάντηση στο πρόβλημα του χρέους και της διαχείρισής του, παρουσιάζεται χρόνια τώρα ως προϋπόθεση για την “έξοδο της χώρας από την κρίση και τα μνημόνια”.

Αυτή την “αλήθεια” που από το 2009 προσπαθούν να εμπεδώσουν με κάθε τρόπο οι διεθνείς τοκογλύφοι και οι ντόπιοι υποτακτικοί τους, ενστερνίστηκε η “αριστερά”  του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο),  πάνω σε αυτήν έστησε το προεκλογικό της πρόγραμμα και με αυτήν έπλεξε το τελευταίο αφήγημα της εξόδου από την κρίση.

Πριν αναφερθούμε στις παλινωδίες του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησής του για το ζήτημα του χρέους και στα συμπεράσματα που οφείλουμε να βγάλουμε από τη σημερινή πραγματικότητα, έχει αξία να σταθούμε σε τρεις επισημάνσεις.


201713 Ιούν

Η επιθετική και φιλοπόλεμη πολιτική των ΗΠΑ απειλεί με γενική ανάφλεξη τη Μ. Ανατολή και διχάζει τη Δύση

Η πρώτη επίσημη επίσκεψη του ηγέτη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Σαουδική Αραβία, όπου συνάντησε όλους τους αρχηγούς των πετρε­λαιο­μοναρχιών του κόλπου, και στη συνέχεια η μετάβασή του  στο Ισραήλ, στις Βρυξέλλες για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ και στην Ταορμίνα της Σικελίας για τη σύνοδο των G7, σφράγισε τις τρέχουσες εξελίξεις στην παγκόσμια ιμπεριαλιστική σκηνή και οι συνέπειές της δεν άργησαν να φανούν.

Δέκα μέρες μετά την επίσκεψη του Τραμπ στο Ριάντ, ο “χορός με τα σπαθιά” που χόρεψε συμβολικά με τους βασιλείς και μονάρχες της περιοχής αποδείχθηκε πως δεν ήταν καθόλου τυχαίος. Τα μοναρχικά σπαθιά βγήκαν στην κυριολεξία από τις θήκες τους, με τις ευλογίες του Τραμπ, και απειλούν  να τεμαχίσουν το Κατάρ αν δεν ευθυγραμμιστεί ά­μεσα μαζί τους και δεν κόψει κάθε φανερή ή υπόγεια σχέση με το Ιράν.




Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση