ΗΠΑ-Ισραήλ σε κοινή γραμμή

Πολλαπλές πιέσεις ασκούν τις τελευταίες μέρες ΗΠΑ και Ισραήλ στους Παλαιστίνιους, επιδιώκοντας να πείσουν τον πρόεδρο Αμπάς να συναινέσει και να προχωρήσει σε άμεσες ισραηλινοπαλαιστινιακές διαπραγματεύσεις. Μάλιστα η Oυάσιγκτον προχώρησε σε ανοιχτό εκβιασμό προς τους Παλαιστίνιους, συνδέοντας την παροχή οποιασδήποτε επιπλέον αμερικανικής υποστήριξης στην κατεύθυνση ίδρυσης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους με την έναρξη άμεσων συνομιλιών με το Ισραήλ.
Η Παλαιστινιακή Αρχή δήλωσε ότι το «ζήτημα δεν είναι η μορφή των συνομιλιών αλλά η ουσία τους». O πρόεδρος Αμπάς τόνισε ότι δεν έχει νόημα να διαπραγματευθεί απευθείας με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου αν δεν παγώσουν οι εβραϊκοί εποικισμοί στα κατεχόμενα εδάφη της Δυτικής Όχθης και αν το αποτέλεσμα δεν είναι άλλο από την ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στην οριογραμμή του πολέμου των έξι ημερών του 1967 και με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, ζητήματα που θεωρούνται κωδικοποιημένα ως σύνορα και τελικό καθεστώς.
Στο μεταξύ «λάδι στη φωτιά» έριξε για άλλη μια φορά ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου που έσπευσε να δηλώσει ότι δεν πρόκειται να παραταθεί χρονικά το, ούτως ή άλλως, μερικό και επιφανειακό πάγωμα των εποικισμών. Την ίδια στιγμή, σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ Παλαιστινίων και εποίκων  ξέσπασαν στο Παλαιστινιακό χωριό Μπουρίν της Δυτικής Όχθης, όταν έποικοι εισέβαλαν στο χωριό και άρχισαν να πυρπολούν καλλιέργειες και να προκαλούν βανδαλισμούς. Αφορμή της επίθεσης ήταν η κατεδάφιση από τον ισραηλινό στρατό μιας παράνομης εποικιστικής κατοικίας στην περιοχή.
Στο κλίμα αυτό της έντασης και των διπλωματικών παιχνιδιών, παρακάμπτεται έντεχνα η ουσία του Παλαιστινιακού προβλήματος και οι όποιες κινήσεις γίνονται μοναδικό σκοπό έχουν τη δημιουργία εντυπώσεων.
Μια τέτοιου είδους κίνηση ήταν και η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Παπανδρέου στο Ισραήλ, όπου φρόντισε να συγκαλύψει τις ευθύνες ΗΠΑ και ΕΕ για το παλαιστινιακό, προβάλλοντάς τες ως ειρηνοποιές δυνάμεις, ενώ για άλλα μια φορά υπενθύμισε την ευθυγράμμιση σε αυτή τη φάση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με τις επιδιώξεις του Ισραήλ.