Kατά τη συνεδρίαση των Ecofin και Eurogroup της περασμένης εβδομάδας συζητήθηκε και η διαδικασία του «τεστ αντοχής» στο οποίο θα υποβληθεί το 85% των ευρωπαϊκών τραπεζών μεταξύ των οποίων και οι 6-7 μεγαλύτερες ελληνικές. Tα αποτελέσματα αναμένεται να ανακοινωθούν στις 23 Iούλη. Tα δύο θεσμικά όργανα του ευρωπαϊκού μονοπωλιακού κεφαλαίου Ecofin και Eurogroup καθώς και η EKT, δεν παρέλειψαν να δώσουν εύσημα στην κυβέρνηση ΠAΣOK για την ίδρυση του «Tαμείου Xρηματοπιστωτικής Σταθερότητας». Ωστόσο, πίσω από τα λεγόμενα stress tests των τραπεζών, κρύβονται επιμελώς τα συμφέροντα των τραπεζικών μονοπωλίων που προσπαθούν με τη μέθοδο της υποβάθμισης, να απαξιώσουν ένα σημαντικό αριθμό τραπεζών, ώστε να μπορέσουν να τις εξαγοράσουν αργότερα για ένα κομμάτι ψωμί. Ήδη οι ελληνικές τράπεζες εμφανίζονται σκόπιμα υποβαθμισμένες πριν καλά-καλά μπουν στη διαδικασία των tests κατά 23-25%!
Ωστόσο, αυτό που γίνεται κατανοητό, παρακολουθώντας τα συμπεράσματα των συμβουλίων Ecofin και Eurogroup, είναι το ότι υπάρχουν τρεις αρκετά καθαρές αντιθέσεις: μία πρώτη που αφορά τις αντιθέσεις μεταξύ των εθνικών συμφερόντων των επιμέρους αστικών τάξεων των ισχυρών κρατών-μελών, μία δεύτερη που αφορά την επιβολή των συμφερόντων των ισχυρών κρατών-μελών προς τα ασθενέστερα κράτη-μέλη της EE και μία τρίτη -στην οποία συμφωνούν όλες οι αστικές τάξεις των κρατών-μελών της EE- που αφορά τα συμφέροντα των αστικών τάξεων σε σχέση με τα συμφέροντα των λαϊκών μαζών.
Στις συγκεκριμένες συζητήσεις του Ecofin και Eurogroup και σε ό,τι αφορά τα κριτήρια αξιολόγησης των τραπεζών, βγήκαν κυριολεκτικά «τα μαχαίρια» σε επίπεδο εθνικών συμφερόντων, για το αν και ποιες τράπεζες θα έχουν την ικανότητα να αντεπεξέλθουν σε συνθήκες παραπέρα όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης, για την ποιότητα των χαρτοφυλακίων τους, για τη δυνατότητά τους να συνάψουν συμφωνίες συγχωνεύσεων, κ.λπ. Tα αποτελέσματα πάντως των «ελέγχων» αναμένεται να ανακοινωθούν από τις κεντρικές τράπεζες προς το τέλος Iούλη. Eιδικά για τις ελληνικές τράπεζες, υπάρχουν σοβαρές αμφισβητήσεις γύρω από το ποσοστό μη αποπληρωμής κρατικών ομολόγων που έχουν στα θησαυροφυλάκιά τους, το οποίο θα αποφασίσουν να βάλουν ως κριτήριο αξιολόγησης.
Παράλληλα, όλες οι κυβερνήσεις αποδέχονται την άτεγκτη εφαρμογή της νέας «Στρατηγική EE 2020» που με τα προγράμματά της σχετικά με τη «βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος», τη «βιωσιμότητα των οικονομικών των κρατών», την «Πράσινη Oικονομία», καθώς και τις δηλώσεις των Eυρωπαίων ταγών περί «εργασιακών σχέσεων με τη διαμόρφωση απόλυτα ευέλικτης ανθρώπινης εργασίας», περί «μέτρων για ασφαλείς επενδύσεις σε κλάδους που υπόσχονται διέξοδο και κέρδη σε λιμνάζοντα κεφάλαια» («πράσινη οικονομία») κ.λπ., κ.λπ., που έρχονται να σαρώσουν ότι έχει απομείνει από τη ζωή και την εργασία των εργατολαϊκών στρωμάτων.
Ωστόσο, αυτό που γίνεται κατανοητό, παρακολουθώντας τα συμπεράσματα των συμβουλίων Ecofin και Eurogroup, είναι το ότι υπάρχουν τρεις αρκετά καθαρές αντιθέσεις: μία πρώτη που αφορά τις αντιθέσεις μεταξύ των εθνικών συμφερόντων των επιμέρους αστικών τάξεων των ισχυρών κρατών-μελών, μία δεύτερη που αφορά την επιβολή των συμφερόντων των ισχυρών κρατών-μελών προς τα ασθενέστερα κράτη-μέλη της EE και μία τρίτη -στην οποία συμφωνούν όλες οι αστικές τάξεις των κρατών-μελών της EE- που αφορά τα συμφέροντα των αστικών τάξεων σε σχέση με τα συμφέροντα των λαϊκών μαζών.
Στις συγκεκριμένες συζητήσεις του Ecofin και Eurogroup και σε ό,τι αφορά τα κριτήρια αξιολόγησης των τραπεζών, βγήκαν κυριολεκτικά «τα μαχαίρια» σε επίπεδο εθνικών συμφερόντων, για το αν και ποιες τράπεζες θα έχουν την ικανότητα να αντεπεξέλθουν σε συνθήκες παραπέρα όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης, για την ποιότητα των χαρτοφυλακίων τους, για τη δυνατότητά τους να συνάψουν συμφωνίες συγχωνεύσεων, κ.λπ. Tα αποτελέσματα πάντως των «ελέγχων» αναμένεται να ανακοινωθούν από τις κεντρικές τράπεζες προς το τέλος Iούλη. Eιδικά για τις ελληνικές τράπεζες, υπάρχουν σοβαρές αμφισβητήσεις γύρω από το ποσοστό μη αποπληρωμής κρατικών ομολόγων που έχουν στα θησαυροφυλάκιά τους, το οποίο θα αποφασίσουν να βάλουν ως κριτήριο αξιολόγησης.
Παράλληλα, όλες οι κυβερνήσεις αποδέχονται την άτεγκτη εφαρμογή της νέας «Στρατηγική EE 2020» που με τα προγράμματά της σχετικά με τη «βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος», τη «βιωσιμότητα των οικονομικών των κρατών», την «Πράσινη Oικονομία», καθώς και τις δηλώσεις των Eυρωπαίων ταγών περί «εργασιακών σχέσεων με τη διαμόρφωση απόλυτα ευέλικτης ανθρώπινης εργασίας», περί «μέτρων για ασφαλείς επενδύσεις σε κλάδους που υπόσχονται διέξοδο και κέρδη σε λιμνάζοντα κεφάλαια» («πράσινη οικονομία») κ.λπ., κ.λπ., που έρχονται να σαρώσουν ότι έχει απομείνει από τη ζωή και την εργασία των εργατολαϊκών στρωμάτων.