Ενώ η κυβερνητική κατεύθυνση για ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα των πάντων είναι δεδομένη και δρομολογημένη με βάση το «Μνημόνιο», στο τελευταίο οι συντάκτες του (δηλαδή οι κηδεμόνες της κυβέρνησης) θέλουν καθώς φαίνεται να προσθέσουν κι άλλους όρους, που νωρίτερα ή δεν τους είχαν σκεφτεί ή πήγαινε πολύ να τα γυρέψουν όλα για όλα από την αρχή ή απλώς το αποφάσισαν στο μεσοδιάστημα από την υπογραφή του Μνημονίου, καθώς τρώγοντας, όπως είναι γνωστό, έρχεται η όρεξη. Σύμφωνα λοιπόν με τα όσα τώρα διαμηνύονται από τους «ελεγκτές», υπάρχουν πρόσθετες συστάσεις της Κομισιόν για τη ΔΕΗ και εντολές της τρόικας που αφορούν την «απελευθέρωση» της αγοράς ηλεκτρισμού, οπότε εύλογα ασφαλώς εκδηλώνονται οι ανησυχίες και ενστάσεις των εργαζομένων τόσο για το διαχωρισμό των δραστηριοτήτων της ΔΕΗ όσο και για τα σενάρια αποκρατικοποίησης και ξεπουλήματος επιμέρους μονάδων της.
Όπως ήδη σχολιάζεται στον Τύπο, «γραμμές άμυνας αναζητούν σε κυβέρνηση και ΔΕΗ», όχι βέβαια για να βγάλουν γλώσσα απέναντι στα ξένα αφεντικά και να αρνηθούν τις πρόσθετες απαιτήσεις και εντολές τους, αλλά για να μπορούν, όπως έδειξε και η ως τώρα εμπειρία της κυβερνητικής πρακτικής, να ελιχθούν και να σκαρώσουν άλλοθι απέναντι στους εργαζόμενους της Επιχείρησης και ευρύτερα απέναντι στον ελληνικό λαό.
Έτσι, κάνουν λόγο τώρα για ...«κόκκινη γραμμή» που αποτελεί δήθεν για την ελληνική πλευρά η διάθεση μέρους της ηλεκτροπαραγωγής σε ιδιώτες, απορρίπτοντας υποτίθεται την πώληση μονάδων.
Oι εργαζόμενοι της ΔΕΗ, που εύλογα ανησυχούν για τις εξελίξεις, σίγουρα χρειάζεται να προετοιμαστούν για νέους αποφασιστικής σημασίας αγώνες, για την τύχη της Επιχείρησης και για το δικό τους ζοφερό εργασιακό μέλλον...