«Εμείς είμαστε εκείνοι οι οποίοι ενδυναμώνουμε τους δημοκρατικούς θεσμούς, δίνουμε οξυγόνο στους θεσμούς, στην ευνομία, στην προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη, εκείνοι που έχουμε ευαισθησία στα κοινωνικά προβλήματα...»(!)
Τέτοια και άλλα παρόμοια με αυτά, ξεφούρνισε ο Γ. Παπανδρέου, μιλώντας στο υπουργικό του συμβούλιο, που άκουγε με ευφορία ψυχής τα απίθανα «σοσιαλιστικά» κηρύγματα του πρωθυπουργού, αρχηγού του ΠΑΣOK και προέδρου της (μετά συγχωρήσεως) «Σοσιαλιστικής Διεθνούς».
Την ίδια μέρα, γνωστός για τις συντηρητικές απόψεις του, αρθρογράφος της «Καθημερινής», σχολίαζε εντυπωσιασμένος τα κατορθώματα του παπανδρεϊκού σοσιαλισμού στην εξουσία:
«Για πρώτη φορά από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, η χώρα απέκτησε κυβέρνηση φιλελευθέρων αντιλήψεων της πλέον προωθημένης ή ακραίας μορφής. Oύτε η μέντωρ του νεοφιλελευθερισμού σε επίπεδο παγκόσμιο, η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας κ. Μάργκαρετ Θάτσερ, δεν απετόλμησε τόσο δραστικές αλλαγές, σε τόσο σύντομο διάστημα, όσο ο Έλληνας πρωθυπουργός και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς κ. Γιώργος Παπανδρέου και το υπουργικό συμβούλιό του...».
Κυβέρνηση «φιλελεύθερων αντιλήψεων της πλέον προωθημένης ή ακραίας μορφής» είναι βέβαια ένα από τα πιο αδιαμφισβήτητα χαρακτηριστικά της κυβέρνησης. Αλλά έχει κι άλλα εξίσου εντυπωσιακά. Είναι η κυβέρνηση που υπόγραψε το συμφωνητικό υποδούλωσης της Ελλάδας και του λαού της, το αμνημόνευτο Μνημόνιο, ανυψώνοντας την πολιτική της εθνικής υποτέλειας σε νέα πιο υψηλά επίπεδα, η κυβέρνηση που αυτοκαταργείται σαν τέτοια, κάνοντας πρωταρχικό έργο της να εκπληρώνει τις εντολές και να μεταφράζει στα ελληνικά τα όσα της υπαγορεύουν τα ξένα της αφεντικά... Όσο για την «ευαισθησία» τους στα κοινωνικά προβλήματα και την «προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη»(!), ας μην προκαλούν με τέτοια θρασύτητα τον ελληνικό λαό...