Τα δημαγωγικά φληναφήματα Σαμαρά για «κλείσιμο των λογαριασμών με το χθες» και το «μηδενισμό του κοντέρ» δεν αποδίδουν τα προσδοκόμενα από την ηγεσία της ΝΔ. Η διαγραφή Μπακογιάννη, η απαλλαγή από τα βαρίδια (Παυλίδη, Ρουσόπουλου, Βουλγαράκη κ.λπ.) και η συνακόλουθη μετατροπή του 8ου συνεδρίου σε παράσταση για ένα ρόλο, δε στάθηκαν αρκετά να φτιασιδώσουν το αρχηγικό προφίλ του νέου προέδρου. Η «νέα ΝΔ» που ευαγγελίζεται ο Α. Σαμαράς συνεχίζει να καταβυθίζεται (δημοσκοπικά) αδυνατώντας να καρπωθεί τη γενικευμένη λαϊκή αντικυβερνητική δυσαρέσκεια, αλλά και να σταματήσει τις διαρροές είτε προς τον «Κανένα» είτε και προς το υπόγειο της πολυκατοικίας (ΛΑOΣ). Στις συνθήκες αυτές, βασικό προπαγανδιστικό πυροτέχνημα και σημαία ευκαιρίας της νέας ηγεσίας παραμένει «η απαλλαγή της χώρας απ' τις δεσμεύσεις του Μνημονίου το γρηγορότερο», καθώς «σε όλες τις χώρες οι κυβερνήσεις που κάλεσαν το ΔΝΤ και ουσιαστικά παρέδωσαν τα κλειδιά της οικονομικής πολιτικής, στο τέλος της τετραετίας καταποντίστηκαν, εξαφανίστηκαν» (γραμματέας πολιτικού σχεδιασμού Χαρακόπουλος). Ωστόσο, η σχετική «πρόταση» Σαμαρά για «απαλλαγή και έξοδο απ' την κρίση σε δύο χρόνια»(!) θυμίζει το λαϊκό απόφθεγμα «ώδινεν όρος και έτεκεν μυν».
Παρουσιάζοντας βαρύγδουπα τις υποτιθέμενες σωτήριες «προτάσεις» του στο Ζάππειο, τα λογοκοπικά φληναφήματα εξορκισμού του Μνημονίου από τον Α. Σαμαρά, έδωσαν τη θέση τους σε πειθήνιες διαβεβαιώσεις ρεαλισμού και υπευθυνότητας. «Θα τηρήσουμε τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα», τόνισε ο Σαμαράς, ξιφουλκώντας ωστόσο κατά της κυβέρνησης για «έλλειψη πολιτικής αντίδρασης και καθυστερημένη λήψη μέτρων».
Αποκαλύπτεται λοιπόν πως με περιτύλιγμα «κάποια συμπληρωματικά μέτρα που εξουδετερώνουν την ύφεση και τονώνουν την αγορά» (κάτι που εξάλλου υποσχόταν και ο Παπανδρέου όσο βρισκόταν στην αντιπολίτευση), το σχέδιο Σαμαρά για έξοδο από την κρίση αποτελεί πιστό αντίγραφο της βάρβαρης κυβερνητικής πολιτικής του ΠΑΣOΚ. Έχει δε αιχμή του δόρατος «την τολμηρή προώθηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων», με την «αξιοποίηση» της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου ύψους 300 δις ευρώ (OΣΕ, λιμάνια, αεροδρόμια). Κατά τα άλλα, στους επικοινωνιακούς τακτικισμούς του αρχηγού της ΝΔ συμπεριλαμβάνεται και η «απόπειρα επαναπροσέγγισης» με τους ντορικούς βαρώνους Μεϊμαράκη και Σπηλιωτόπουλο, με στόχο τη διατήρηση των πάντα εύθραυστων εσωκομματικών ισορροπιών.
Στο ίδιο μήκος κύματος εντάσσεται και η αξιοποίηση ως αντιπροέδρων των Αβραμόπουλου και Δήμα, για τον προσεταιρισμό του «μεσαίου χώρου». Ωστόσο, παρά την υποκριτική αυτοκριτική για μέτρα «που θα μπορούσε να είχε πάρει η ΝΔ και δεν το έκανε», το «νέο ξεκίνημα» και η φυγή προς τα μπρος της «νέας ΝΔ» εξακολουθούν να παραμένουν, προς το παρόν, ευσεβείς πόθοι. Το κόμμα της ΝΔ δεν μπορεί να βγει από την κρίση στην οποία περιήλθε και παραδέρνει, προσπαθώντας να αναστρέψει το κλίμα της γενικευμένης ανυποληψίας με την πιο ασύστολη δημαγωγία.
Στο μεταξύ, ο πρώην πρωθυπουργός, παρά τις αλλεπάλληλες προκλήσεις που δέχεται από ντόπια και ξένα κέντρα (όπως τις μέρες αυτές, δριμύτατες επιθέσεις και χαρακτηρισμούς από γαλλικό περιοδικό) για τα πεπραγμένα της διακυβέρνησής του, εξακολουθεί να τηρεί «σιγή ιχθύος». Απ' την άλλη εκδηλώθηκε η «καινοτόμα» πρωτοβουλία της Ντόρας Μπακογιάννη, που εξάγγειλε φιλόδοξα (και δια μέσου του διαδικτύου) τη δημιουργία ενός... Oμίλου προβληματισμού «Forum για την Ελλάδα. Η πρώην ΥΠΕΞ στέλνοντας το δικό της μήνυμα διαθεσιμότητας στα αστικά επιτελεία που απεργάζονται ποικίλα σενάρια αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος, δεν παρέλειψε και πάλι να ξιφουλκήσει κατά του Σαμαρά, εγκαλώντας τον για λαϊκισμό, έλλειψη υπεύθυνων προτάσεων και αφελή συνθηματολογία: «Επενδύει με πρωτοφανή οπορτουνισμό στην κατάρρευση της Ελλάδας και στην καταστροφή για να αντλήσει κομματικό όφελος... Υπόσχεται να μας απαλλάξει απ' το μνημόνιο μ' ένα μαγικό τρόπο», καταλόγισε η Ντόρα στο Σαμαρά, παριστάνοντας η ίδια τις δικές της κενολογίες και ανιαρές γενικολογίες, σαν τη φωνή της... ειλικρίνειας, που τα λέει σ' όλους «έξω από τα δόντια»(!)