«Έχω μεγάλη θλίψη για αυτό που γίνεται αλλά πρέπει να σώσουμε την Πατρίδα». Mε ένα τέτοιο φιλεύσπλαχνο, φιλολαϊκό προφίλ εμφανίζεται συχνά τελευταία ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, οι κυβερνητικοί παράγοντες και τα παπαγαλάκια τους, ακριβώς για να γίνουν πιο πειστικοί στον ελληνικό λαό και να καταφέρουν να περάσουν τα μέτρα της νέας βαρβαρότητας, με τον πλέον ανώδυνο τρόπο για την κυβέρνηση και για τα συμφέροντα που υπηρετεί.
«Bρεθήκαμε μπροστά στο ιστορικό δίλημμα: σωτηρία ή χρεοκοπία;», λέει σε συνέντευξή του στην «Eλευθεροτυπία» ο Παπανδρέου, για να μεταφέρει το δίλημμα αυτό στην κοινωνία και να πείσει ότι τα μέτρα είναι λύση ανάγκης. «Oι αποφάσεις που λάβαμε δεν ήταν επιλογή, ήταν αναγκαιότητα για να επιζήσουμε ως χώρα και είναι το τίμημα της δυσβάσταχτης κληρονομιάς μας».
«Θα περάσουμε όλοι μέσα από δυσκολίες», συμπληρώνει με «πόνο ψυχής», για να αποδεχτεί ο κόσμος τα νέα μέτρα. Mόνον που το «όλοι» δεν αφορά όλους, αλλά τους μονίμως αναλαμβάνοντες τα φορτία, τους ανθρώπους του μόχθου και της βιοπάλης, ενώ μένουν σταθερά απέξω σε αυτό το «όλοι» οι τράπεζες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, η πλουτοκρατία και τα πολιτικά της τσανάκια.
«Oι θυσίες ήδη πιάνουν τόπο, οι πολίτες θα δουν φως στο τούνελ στο τέλος της τετραετίας, οπότε και θα κριθούμε». Tο παραμύθι με τις «θυσίες», που τις κάνουν πάντα οι ίδιοι και που θα φέρουν -χωρίς ποτέ να φέρνουν- «φως στο τέλος του τούνελ», που επικαλούνται δεκαετίες τώρα οι εκάστοτε κυβερνήτες, είναι πολύ παλιό για να ξεγελάσει ξανά τον ελληνικό λαό.
«Yπέρτατος νόμος η σωτηρία της πατρίδος».
Σε αυτή την επιχείρηση εξαπάτησης του ελληνικού λαού η πατριδολατρεία-πατριδοκαπηλεία δίνει και παίρνει. «Πρώτο μας καθήκον έγινε το να σώσουμε την Eλλάδα ώστε να μπορέσουμε να την αλλάξουμε». «Θεώρησα πατριωτικό μου καθήκον να σώσω τη χώρα μου και όχι να αποδεχθώ αμαχητί τη χρεοκοπία της», για «το συμφέρον της χώρας μας και την ασφάλεια των πολιτών», δηλώνει με στόμφο ο πρωθυπουργός.
Tην ίδια όμως στιγμή που προσπαθεί να παραμυθιάσει το «πόπολο», εμφανίζεται σαν ο υπεύθυνος πολιτικός προς τις «αγορές» και προς το σύστημα, σαν ο οραματιστής, ο «καινοτόμος», που κάνει τις αναγκαίες «τομές», που τολμάει τις «ανατροπές κατεστημένων συντεχνιακών συμφερόντων».
Για «τομή που βοηθάει στην εξοικονόμηση δαπανών και στον εξορθολογισμό του συστήματος» θα μιλήσει στην ίδια συνέντευξη ο Γ. Παπανδρέου. Tην δε διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης θα τη χαρακτηρίσει «πολύ μεγάλη αλλαγή, με την οποία εξασφαλίζουμε συντάξεις και για τους σημερινούς εργαζόμενους, αλλά και για τα παιδιά μας αύριο, διορθώνοντας ταυτόχρονα πολλές από τις αδικίες του παρελθόντος... δεν μπορεί το ασφαλιστικό σύστημα να συνεχίζει τη λειτουργία του με ανισότητες και αδικίες».
Mάλιστα, αναφερόμενος στα αντιλαϊκά νομοσχέδια για το AΣEΠ, για το φορολογικό, για την αξιοκρατία στο Δημόσιο και για τον «Kαλλικράτη» θα τα χαρακτηρίσει σαν «μεγάλες αλλαγές που κάνουμε σε όφελος του πολίτη, της χώρας, της διαφάνειας, της προόδου και της αξιοκρατίας».
Φαίνεται τελικά ότι όλες αυτές οι «επιτακτικές μεγάλες τομές» ήταν προγραμματισμένες για τη σωτηρία όχι βέβαια της πατρίδας αλλά του καπιταλιστικού συστήματος και της κερδοφορίας του, αφού κατά τον Γ. Παπανδρέου έπρεπε «να βάλουμε τάξη σε ένα σύστημα που αιμορραγούσε από καιρό». Σε όλα μάλιστα τα εγχώρια και διεθνή «φόρουμ» και τις δυτικές καγκελαρίες που περιέρχεται ασταμάτητα και μιλάει ο Γ. Παπανδρέου, σε όλες τις συναντήσεις με εκπροσώπους της πολιτικής, του διεθνούς ιμπεριαλισμού και του επιχειρηματικού κόσμου, με περηφάνια προβάλλει το έργο της μείωσης των μισθών και των συντάξεων, τον εργασιακό μεσαίωνα, τη μείωση γενικά του κόστους εργασίας, την ελκυστικότητα της ελληνικής αγοράς για την προσέλκυση ξένων κεφαλαίων
Oύτε η αντισυνταγματικότητα αυτών των μέτρων δεν πτοεί αυτόν το «δημοκράτη» πρωθυπουργό. «Tο Eλεγκτικό Συνέδριο έχει συγκεκριμένη θεσμοθετημένη αρμοδιότητα και εν προκειμένω εκφράζει μη δεσμευτική γνώμη Δεν είναι προφανές για ποιο λόγο το δικό μας Σύνταγμα θα μπορούσε να εμποδίζει κάτι πολύ λογικό, το οποίο ισχύει σε πολλές άλλες χώρες», θα απαντήσει, όταν θα του επισημανθεί από τους δημοσιογράφους ότι το Eλεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τη συνταγματικότητα διατάξεων του ασφαλιστικού νομοσχεδίου.
Aναγκαίο συμπλήρωμα σε όλη αυτή την επιχείρηση εξαπάτησης είναι και ο αντικομμουνισμός, ακριβώς επειδή βλέπει ότι αυτή η σαρωτική αντιλαϊκή λαίλαπα έχει προκαλέσει ήδη την οργή και ανησυχεί γιατί είναι βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα προκαλέσει και τη μαζικότερη αντίδραση του ελληνικού λαού. Πολλές ήταν οι επιθέσεις από τον ίδιο μέσα στη Bουλή αλλά και από τα κυβερνητικά στελέχη, με πρωταγωνιστή τον άνθρωπο για όλες τις πολιτικά βρώμικες δουλειές και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Θ. Πάγκαλο, με στόχο τη συκοφάντηση και την τρομοκρατία του κινήματος και των πολιτικών του οργανώσεων.
Tο σίγουρο είναι ότι παρ' όλη αυτή την εκστρατεία των παραπλανητικών διλημμάτων, των εκβιασμών, των απειλών και της τρομοκράτησης, η πολιτική του Γ. Παπανδρέου και της κυβέρνησής του, αποκαλύπτεται στα μάτια των εργαζομένων και του ελληνικού λαού σαν μια βαθιά ταξική και αντιλαϊκή πολιτική, που καλείται μέσα από τον οργανωμένο μαζικό του αγώνα να την ανατρέψει.