Ένας καλός τρόπος για να κυριαρχήσεις στη σκέψη των ανθρώπων, έγραφε ο Tζ. Όργουελ στο κατά τα άλλα, αντικομμουνιστικό «1984» είναι να αλλάξεις τελείως τη νοηματοδότηση των λέξεων.
Aυτό σκέφτηκε ο κυβερνητικός συρφετός που αποδεικνύεται πρύτανης στην προπαγάνδα όταν καθιέρωνε τη λέξη «απελευθέρωση».
H απελευθέρωση από μόνη της είναι βήμα χειραφέτησης, προοδευτικό σήμα, συνδέεται με αγώνες και θυσίες χιλιάδων ανθρώπων. Όμως σήμερα βρωμίζεται από τις αντιδραστικές ασχήμιες των ΠAΣOKάνθρωπων και των υπόλοιπων ευρώδουλων. Έτσι τη στιγμή που το κράτος υποδέχεται απεργούς με βία και χημικά οι παπαγάλοι φωνάζουν ρυθμικά «απελευθέρωση - απελευθέρωση».
Aκόμα και οι πρωτοετείς φοιτητές των πολιτικών επιστημών γνωρίζουν ότι το σπάσιμο των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων θα σημάνει νέα ολιγοπώλια και νέα μονοπώλια σε κάθε χώρο. Ήδη οι εταιρείες στο χώρο των μεταφορών, στα φαρμακεία, στην εκπαίδευση, στα νοσοκομεία, τρίβουν τα χέρια τους. Eίναι άλλης τάξης πρόβλημα ταξικής θέασης, όταν οι ηγεσίες κλάδων που πλήττονται υποστηρίζουν τον καπιταλισμό.
Eμείς γράψαμε πως είναι σαν να θέλουν να φάνε μπριζόλα χωρίς να σφαχτεί το μοσχάρι. Aυτό ακόμα δεν έχει εφευρεθεί. Aλλά αν το αριστερό κίνημα θέλει να τινάξει τη σκόνη που αφήνει ο αντιλαϊκός κουρνιαχτός πρέπει να κάνει μια ακόμα προσπάθεια.
N' αποκαταστήσει το νόημα των λέξεων. Oι μαυραγορίτες δεν θα πουλήσουν το λεξιλόγιό μας.
H «απελευθέρωση» δεν τους ανήκει.


Τηλεοπτικά δελτία αντάξια των διαγγελμάτων της χούντας αποδεικνύονται οι εμφανίσεις στην ψευτοδημοκρατία του γυαλιού, των εκπροσώπων και των υπουργών του ΠΑΣOK όταν ιδιαίτερα στρέφονται κατά των απεργών και των απεργιών. Πρωταθλητής του αγωνίσματος έρχεται η τηλεοπτική χαβούζα του Μega, με πρωταγωνιστές σ' επίπεδο αρνητικού Πούλιτζερ, βρίσκεται ο ανόητος Μ. Καψής, ο οποίος κουνάει το δάκτυλο σε συνδικαλιστές, εκστομίζοντας «θα δείτε τι θα πάθετε».
Είναι φανερό ότι η υπογραφή του Μνημόνιου από τους ντόπιους  γκαουλάιτερ έχει «στοιχίσει-ζυγίσει» όλο τον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο σ' έναν αγώνα θανάτου για ν' αποδειχτεί ότι τα κεφάλια πρέπει να σκύψουν και ότι τα μέτρα είναι μονόδρομος.
Σ' αυτό το βρώμικο, κακόγουστο και κακοστημένο παιχνίδι εντυπώσεων, δημοσιογράφοι όπως ο Καψής, η Μακρή, η Σπυράκη, ο ανεκδιήγητος Χασαπόπουλος έχουν τον πρώτο ρόλο.
O μόνος λόγος για να παρακολουθεί κανείς τη γυάλινη δημοκρατία των 8 μ.μ. είναι για να βλέπει πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει ένας δημοσιο-γραφικός δούλος, προκειμένου να εξυπηρετήσει τ' αφεντικά του. Σε κάθε περίπτωση είναι άξιος ο μισθός τους.


Η στήλη «διαγωνίως» συμφωνεί απόλυτα με τους συντρόφους του Μ-Λ ΚΚΕ οι οποίοι επίμονα υποστηρίζουν ότι η οικονομική βάση καθορίζει σε τελική ανάλυση τα γεγονότα ακόμα και τις ανθρώπινες συμπεριφορές.
Το παραπάνω μας ήρθε στο νου όταν ακούσαμε πως ο Σάλλας, το αφεντικό της Τράπεζας Πειραιώς, προτίθεται ν' αγοράσει την Αγροτική και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Προσέξτε! O Πενταλάκης, διοικητής της Αγροτικής, προτείνει να συγχωνευθεί η Αγροτική, το Ταμιευτήριο και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων των Δημ. Υπαλλήλων. Αλλά ο Πενταλάκης που διορίστηκε από την κυβέρνηση ήταν μεγαλομέτοχος στην Πειραιώς. Όλως τυχαίως φίλος του Σάλλα και σύμβουλος στην Πειραιώς ήταν ο Μ. Ανδρουλάκης, βουλευτής τώρα του ΠΑΣOK που «γέννησε» ανάλογες ιδέες.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γ. Προβόπουλος, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο οποίος διετέλεσε golden boy (τρόπος του λέγειν) στην Τράπεζα Πειραιώς και αντιπρόεδρός της.
Η εν λόγω τράπεζα πήρε από το κράτος 3,2 δις ευρώ από το μηχανισμό στήριξης και δίνει 700 εκατ. ευρώ για την Αγροτική και Ταμιευτήριο. Δηλαδή αγοράζει κοψοχρονιά.
Τι σημαίνουν τα παραπάνω; Ότι «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει» και ότι τα νέα «αστικά τζάκια του ΠΑΣOK ξέρουν πολύ περισσότερα από τον βουλιμικό Άκη Τσοχατζόπουλο που συμπεριφέρθηκε σαν Μαντέλης.
Oπότε, αγαπητοί αναγνώστες, μην ακούτε τα παχειά λόγια των πολιτικών του πράσινου βάλτου. Για να ζήσουν αυτοί καλά και εμείς χειρότερα γίνονται οι αγοραπωλησίες. Μια παρέα παρηκμασμένων μπουρζουάδων κόβει και ράβει. Ως πότε;


«Τα παιδία παίζει εν όπλα!» Εμείς παίρνουμε την εκδοχή, όχι του στημένου σκηνικού, αλλά αυτή που παρουσίασε η «σέχτα επαναστατών» (ΝΕΑ 28/7/2010) για τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σ. Γκόλια.
Πρόκειται για παιδικό κείμενο που γράφουν, ως έκθεση ιδεών, οι μαθητές στα σχολεία. Το κείμενο βρίθει χαρακτηρισμών για «γουρούνια», «μικροαστούς με χαρούμενες επιπλώσεις» και άλλα παρόμοια, τα οποία δεν αντέχουν σε πολιτικό σχολιασμό.
Σε δύο σελίδες εφημερίδας δεν διαβάσαμε ούτε μια φορά τη λέξη ιμπεριαλισμός, Ευρωπαϊκή Ένωση, Μνημόνο κ.λπ. Αντίθετα υπάρχει όλο το λεξιλόγιο των θυμωμένων Εξαρχείων που συνοψίζουν το αστικό-καπιταλιστικό σύστημα στη μορφή του «μπάτσου».
Απουσιάζει επιδεικτικά μια «στοιχειώδης συλλαβή» για τις τάξεις και την εργατική τάξη, ενώ βασιλεύει το θυμικό, η οργή, η αγανάκτηση για τους γορίλες τους δημοσιογράφους και τους «χοντρομαλάκες».
Πρόκειται για μια φτηνή παρουσίαση ενός ξεπεσμένου life style που μόνο το απεχθές πρόσωπο των Αναστασιάδη, Κωστόπουλου κατέλαβε η κουκουλοφόρα σέχτα.
Αναρωτηθήκαμε είναι αλήθεια, όταν αναφέρουν πως πολύ καιρό εκπαιδεύονταν και διάβαζαν.
Μα τι διάβαζαν αλήθεια; Διότι από το περιεχόμενο και το ύφος υποψιαστήκαμε ότι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές έχουν πολύ δρόμο ακόμα να βαδίσουν και πολύ δουλειά να κάνουν.