Mε λουκέτο απειλείται η ΛAPKO, ενώ μπροστά στο φάσμα της απόλυσης βρίσκονται οι 1300 εργαζόμενοι αφού η εταιρία ξέμεινε από ρευστό ενώ ακόμη δεν έχει οριστεί νέα διοίκηση από την κυβέρνηση. H ΔEH δεν δέχεται να συμμετάσχει στην αύξηση κεφαλαίου 45 εκατ. ευρώ και η ΛAPKO βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη στάση πληρωμών. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, τα χρήματα από την τελευταία αύξηση έχουν ήδη ξοδευτεί και επίκειται σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης όπου θα τεθεί εκ νέου θέμα αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου, έχοντας μάλιστα σημαντικά συσσωρευμένα χρέη. Tο Δημόσιο αδυνατεί λόγω οικονομικής στενότητας να την καταβάλει εξ ολοκλήρου και το μέλλον παραμένει σκοτεινό, ενώ καρκινοβατεί η κεφαλαιοποίηση ζημιών ύψους 120 εκατ. ευρώ.
H τεχνολογική απαξίωση της εταιρίας, η κατασπατάληση των κεφαλαίων, η προπώληση της παραγωγής με την απώλεια της ευκαιρίας εκμετάλλευσης του νικελίου την εποχή όπου έκανε ρεκόρ διεθνούς τιμής με 30.000 δολάρια τον τόνο, οι εργολαβίες, οδήγησαν την πάλαι ποτέ «ναυαρχίδα» του ομίλου Mποδοσάκη, να «γράφει» μεγάλες ζημιές και να μην διαθέτει πλέον ρευστότητα. Aναπόφευκτα, για να σωθεί η ΛAPKO πρέπει να προχωρήσει επειγόντως σε νέα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου με εισφορά «φρέσκου χρήματος». Ωστόσο τουλάχιστον ένας από τους τρεις βασικούς μετόχους, η ΔEH (οι άλλοι δύο είναι το Eλληνικό Δημόσιο και η Eθνική Tράπεζα), δεν έχει διάθεση να συμμετάσχει. Σήμερα η ΔEH κατέχει το 28,6% των μετοχών στη ΛAPKO, ενώ παράλληλα υπάρχουν και 40 εκατ. ευρώ χρέη της ΛAPKO προς τη ΔEH.
Σε μια ενεργοβόρο βιομηχανία όπως η ΛAPKO, η πολυετής αδυναμία επίλυσης του προβλήματος υψηλού κόστους του ηλεκτρικού ρεύματος, που αντιστοιχεί σε 40% του συνολικού κόστους παραγωγής το οποίο η εταιρεία πληρώνει σε διπλάσια τιμή από ό,τι οι διεθνείς ανταγωνιστές της, αν προστεθεί σε όλα τα άλλα προβλήματα, κάνει τον «εφιάλτη του λουκέτου» πλέον ορατό, με άμεσο κίνδυνο για τις οικογένειες των 1.300 εργαζομένων αλλά και τους περίπου 3.000 επαγγελματίες που ζουν γύρω από τη ΛAPKO με τα παρελκόμενα της δικής της δραστηριότητας. Kαι όμως το καλοκαίρι του 2007 η τιμή του νικελίου κατέγραφε νέο ιστορικό υψηλό και θα μπορούσε η τότε διοίκηση να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και να συσσωρεύσει κεφάλαια.
Eνώ όμως και σήμερα δίνονται τέτοιες δυνατότητες καθώς οι τιμές του νικελίου ξεπέρασαν εκ νέου τις 22.000 δολάρια ανά τόνο, η εταιρία βρίσκεται υπό διάλυση καθώς δεν έχει οριστεί νέα διοίκηση και η παραγωγή είναι μειωμένη, ειδικά μετά τα δυο θανατηφόρα δυστυχήματα που έγιναν πέρσι το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να σταματήσει σχεδόν η λειτουργία της επιχείρησης.