Eχθρός του λαού η ξενόδουλη πολιτική των κυβερνήσεων
NΔ-ΠAΣOK που οδηγεί στο αδιέξοδο και τη χρεοκοπία

Η κυβέρνηση του ΠΑΣOK ευθυγραμμιζόμενη πλήρως με τις επιταγές της ΕΕ, έχει εξαπολύσει τη μεγαλύτερη εδώ και πολλές δεκαετίες, ολομέτωπη και γενικευμένη επίθεση εναντίον του ελληνικού λαού. Βάζοντας στη λαιμητόπο μισθούς-συντάξεις-ασφάλιση-εργασιακές σχέσεις, αναπτύσσοντας την πιο εκτεταμένη φοροληστρική επιδρομή, προαναγγέλοντας εφιαλτικό άπλωμα της ανεργίας, λεηλατώντας με βαρβαρότητα κάθε πόρο της ελληνικής οικογένειας. Η ακραία ένταση της εκμετάλλευσης, η απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου του εργαζόμενου λαού μέσα από τα μέτρα που ήδη προωθούνται και τα άλλα ανάλογα που έπονται, γεννάνε αναπόφευκτα την αντίσταση, δημιουργούν το έδαφος όξυνσης συνολικά της ταξικής πάλης.
Oι πανεργατοϋπαλληλικές απεργίες του Φλεβάρη και του Mάρτη, οι κλαδικές απεργίες, οι στάσεις εργασίας και τα συλλαλητήρια έβγαλαν στο προσκήνιο τη μεγάλη αναστάτωση που επικρατεί αλλά και την ισχυρή καταγγελία των εργαζομένων στην πολιτική κυβέρνησης EE - ολιγαρχίας. Δεκάδες χιλιάδες απεργοί διαδήλωσαν στους δρόμους την αντίθεσή τους στα βάρβαρα μέτρα του «προγράμματος σταθερότητας». O αριθμός και η πυκνότητα των απεργιακών κινητοποιήσεων και συλλαλητηρίων που έγιναν μέσα στον τελευταίο μήνα, η έκταση της εργατοϋπαλληλικής συμμετοχής σ' αυτές αποτελούν ένα δείκτη του κλίματος αντίστασης και της αγωνιστικής διάθεσης που αναπτύσσεται ανάμεσα στους εργαζόμενους.

Oι κυβερνητικοί ιθύνοντες, μπροστά στην κοινωνική ανάφλεξη που απειλούν να προκαλέσουν τα εξοντωτικά αντιλαϊκά μέτρα, ισχυρίζονται ότι τα μέτρα αυτά τα παίρνουν για τη «σωτηρία της Eλλάδας». Όλοι οι πολιτικοί εκπρόσωποι και υπηρέτες της οικονομικής ολιγαρχίας και όλα τα παπαγαλάκια του συστήματος, συνιστούν στους εργαζόμενους να δεχτούν τα μέτρα, να δείξουν «υπευθυνότητα» και να θυσιαστούν για την «πατρίδα».
Aλλά για ποια «πατρίδα» μιλούν οι πατριδοκάπηλοι; Πατρίδα γι' αυτούς είναι μόνο η εκμετάλλευση. Ό,τι τους εξασφαλίζει την εκμετάλλευση, το βαφτίζουν πατριωτικό κι ό,τι την εμποδίζει ή την περιορίζει, το συκοφαντούν σαν αντίθετο τάχα προς το «εθνικό συμφέρον». Στην πραγματικότητα, πατριωτισμός και υπευθυνότητα γι' αυτούς είναι απ' τους εργαζόμενους να παίρνεις αλλά στους τραπεζίτες να δίνεις, είναι το λαό να τον λεηλατείς και να τον οδηγείς στην πείνα, αλλά τους βαθύπλουτους, να τους ταΐζεις αδιάκοπα με δις, αδειάζοντας τα κρατικά ταμεία και προσφέροντας και νέες ευκαιρίες πλουτισμού στους κάθε λογής οικονομημένους και τα τρωκτικά της αντιλαϊκής εξουσίας.
Mας λένε ότι τα αντιλαϊκά μέτρα που παίρνουν είναι για να «σωθεί η Eλλάδα». Aλλά ποια «Eλλάδα» έχουν στο νου τους και ποιος την αποτελεί αν όχι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού της; Tα αντιλαϊκά μέτρα και προγράμματά τους χτυπούν και οδηγούν σε οικονομική εξόντωση αυτήν ακριβώς την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Tα αντιλαϊκά μέτρα έρχονται να σώσουν, όχι την Eλλάδα αλλά, τους σωσμένους που έχουν ήδη γεμάτα τα θησαυροφυλάκιά τους και οι οποίοι κολυμπούν στο χρήμα βρέξει-χιονίσει. Eπομένως η δήθεν «σωτηρία της Eλλάδας» για την οποία κάνουν λόγο, είναι ένα ψεύτικο και παραπλανητικό κήρυγμα, που θέλει να συγκαλύψει και να ωραιοποιήσει το άγριο εκμεταλλευτικό ταξικό περιεχόμενο των μέτρων, που δεν οδηγούν σε καμία «σωτηρία», αλλά αντίθετα βυθίζουν στην οικονομική κατάπτωση και καταστροφή, στην άβυσσο της φτώχειας και της ανεργίας τον εργαζόμενο λαό.

Καθεστώς εξάρτησης και υποτέλειας

Oι κυρίαρχες δυνάμεις της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, επιδιώκουν να ρίξουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες του λαού, οι λαϊκές μάζες πρέπει να επιδιώξουν αντίθετα την κρίση να πληρώσει η ολιγαρχία.
Τα αντιλαϊκά μέτρα παίρνονται κάτω από την προκλητική ευρωεπιτηρήση και στην ουσία νεοαποικιακή υπαγόρευση και κηδεμονία των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της ΕΕ (και με την «τεχνογνωσία» του ΔΝΤ).
Πράγματι, οι δυνάμεις της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας (τραπεζίτες, εφοπλιστές, βιομήχανοι, μεγάλες επιχειρήσεις, συγκροτήματα τύπου, μεγαλοκαναλάρχες και γενικά μεγαλοκεφαλαιούχοι) και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, αποκαλύπτονται αυθάδεις και σκληροί απέναντι στον εργαζόμενο λαό, αλλά υπάκουοι, υποτελείς και πειθήνιοι μπροστά στα αφεντικά τους της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Τα συμφέροντα αυτών των μεγαλοκεφαλαιούχων, που είναι εντελώς αντίθετα με τα συμφέροντα των εργαζόμενου λαού περνάνε τελικά μέσα από την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ξένων συνεταίρων, προστατών και κηδεμόνων τους της ΕΕ και του ΔΝΤ. Η δύναμη του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου και η πλήρης κυριαρχία του σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής είναι στενά συνυφασμένη με την ξενική ιμπεριαλιστική κυριαρχία στη χώρα μας. Oι συνασπισμένες δυνάμεις του ξένου ιμπεριαλισμού και της ντόπιας οικονομικής ολιγαρχίας, λυμαίνονται και καταδυναστεύουν από κοινού το λαό και τον τόπο μας, αναπαράγοντας και διαιωνίζοντας το καθεστώς της εξάρτησης της χώρας μας. Κρατώντας στα χέρια τους την πολιτική εξουσία και όλους τους βασικούς μοχλούς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, καταπιέζουν και εκμεταλλεύονται άγρια τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Τα τεκταινόμενα των ημερών και όλων των τελευταίων μηνών, αποκαλύπτουν πέρα για πέρα την πραγματικότητα αυτή. Πραγματικότητα που καταρρίπτει με πάταγο παραπλανητικούς ισχυρισμούς και επίμονα καλλιεργημένους τις τελευταίες δεκαετίες αστικούς μύθους, όπως τον περιώνυμο «σημιτικό» μύθο περί της «ισχυρής Ελλάδας» (της ONE και του Ευρώ) που κάποιοι φαίνεται πως εξέλαβαν τον απόηχό του τοις μετρητοίς, βγάζοντας από αυτόν και από άλλους ανάλογους μ' αυτόν, «αριστερά» πορίσματα περί «ιμπεριαλισμού» της Ελλάδας.

Έξω η Ελλάδα από την ΕΕ

Τώρα, καθώς η κρίση κάνει να αναδυθούν ακόμα και στα μάτια πολλών ανυποψίαστων, συχνά με σοκαριστική καθαρότητα, όλα τα μεγάλα προβλήματα, που γεννά το καθεστώς της εξάρτησης και της εθνικής υποτέλειας, όλο και μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων δυσφορεί, αποδοκιμάζει και αντιλαμβάνεται με μεγαλύτερη πληρότητα τόσο το ρόλο της ντόπιας ολιγαρχίας όσο και τον πραγματικό ρόλο της ONE και της ΕΕ και τη θέση της Ελλάδας σ' αυτήν. Η ΕΕ δεν είναι καμιά «ένωση λαών», αλλά συνένωση, κάτω από την κηδεμονία μερικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, των μονοπωλίων εναντίον των λαών.
Kαθώς τα ίδια τα γεγονότα πιστοποιούν με όλο και πιο κραυγαλέο τρόπο την αλήθεια αυτή, η θέση που ανέκαθεν πρόβαλλε το κίνημά μας «Έξω η Eλλάδα από την EE», αποκτά τώρα ακόμα μεγαλύτερη αμεσότητα και επικαιρότητα.
O ελληνικός λαός μετά από τα αλλεπάλληλα προγράμματα «σύγκλισης» και «σταθερότητας» εισπράττει από την ΕΕ ένα ακόμα πιο δρακόντειο και εξοντωτικό «πρόγραμμα σταθερότητας». Εισπράττει μια ταπεινωτική κηδεμονία του τόπου μας από τις ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Το αίτημα να φύγει η Ελλάδα από την ΕΕ ανταποκρίνεται στα θεμελιώδη συμφέροντα του λαού και πρέπει να ακουστεί πιο δυνατά στο μαζικό αγώνα του.
Το «έξω η Ελλάδα από την ΕΕ», δεν έχει φυσικά καμιά απολύτως σχέση με τις ανάγκες και λογαριασμούς της ντόπιας ολιγαρχίας ή μερίδων της, να «φύγει» από την ONE και να πάει στο... ΔΝΤ, ν' αλλάξει δηλαδή πιο άμεσο οικονομικό κηδεμόνα και αφεντικό πηγαίνοντας από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη, μετασχηματίζοντας την τωρινή ευρω-αμερικανοδουλεία σε επανέκδοση και βάθεμα της πιο «παραδοσιακής» και πούρας αμερικανοκρατίας.
Αντιπαλεύοντας τα άγρια αντιλαϊκά μέτρα κα προγράμματα κυβέρνησης-ΕΕ-ολιγαρχίας, συνδέουμε τον αγώνα για την ανατροπή των μέτρων αυτών με το γενικώτερο αγώνα για το ξερίζωμα του καθεστώτος της εξάρτησης και της υποτέλειας, για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης.
Αυτό αποτελεί τον πρωταρχικό όρο για μια ριζική κοινωνική αλλαγή προς όφελος του λαού, για να περάσει ο λαός μας στο κατώφλι μιας νέας ζωής, πραγματικής δημοκρατίας, εθνικής ανεξαρτησίας, κοινωνικής αλληλεγγύης και σοσιαλιστικής αναγέννησης της πατρίδας μας.