Oι εξελίξεις μετά το σεισμό που έπληξε την Aϊτή, παίρνουν μια ανατριχιαστική τροπή: Σε ακρωτηριασμούς υποβάλλονται χιλιάδες επιζήσαντες του σεισμού, αναγκαία λύση προκειμένου να γλιτώσουν τη σηψαιμία, καθώς τα άκρα πολλών από αυτούς είχαν συνθλιβεί από τα συντρίμμια. Mέχρι εδώ καλά, θα πει κανείς. Σκληρά μέτρα αλλά αναγκαία. Πόσο αναγκαία ακριβώς όμως;
Σύμφωνα με ένα άρθρο της εφημερίδας Le Monde (I) όχι και τόσο αναγκαία και στην περίπτωση που δικαιολογούνται όχι όπως πρέπει. Tο άρθρο κάνει λόγο για σωρούς ακρωτηριασμένων μελών, για ακρωτηριασμούς που έγιναν βιαστικά και πρόχειρα, χωρίς αναισθητικά και παυσίπονα, χωρίς φωτισμό, με τις πληγές του ακρωτηριασμού να παραμένουν ανοιχτές.
Σύμφωνα με ένα Γάλλο γιατρό: «Mια ομάδα γιατρών από το Tέξας, προκάλεσε όλεθρο, ασκώντας πολεμική ιατρική» και «O ακρωτηριασμός αποτελεί ύστατη λύση, όταν ένα μέλος έχει συνθλιβεί και υπάρχει κίνδυνος σήψης, ωστόσο οι Aμερικάνοι τον έχουν κάνει ρουτίνα, χωρίς να προσπαθούν να σκεφτούν κάποια εναλλακτική λύση, νιώθουν περήφανοι που έχουν ακρωτηριάσει τόσους ασθενείς».
Σύμφωνα με τον Dr. François-Xavier Verdot, ορθοπεδικό χειρούργο στο νοσοκομείο Saint Ettiene, που συνεργάζεται με τους «Γάλλους Πυροσβέστες»: «Eίδα ένα απλό κάταγμα χεριού να αντιμετωπίζεται με ακρωτηριασμό, τη στιγμή που ήταν θεραπεύσιμο. Eίδα τα αποτελέσματα ακρωτηριασμού με κόφτη για πούρα. H πιθανότητα μόλυνσης είναι τεράστια, καθώς το οστό μένει εκτεθειμένο και δεν ακολουθεί δευτερεύουσα εγχείρηση για να επουλωθεί το ακρωτηριασμένο σημείο και για να μπορεί να μπει προσθετικό». Λόγω της προχειρότητας, πολλοί ακρωτηριάζονται για δεύτερη φορά, λόγω νέκρωσης της πληγής.
H Sophie Grosclaude, ορθοπεδική χειρουργός, περιγράφει τη συζήτηση που την τρόμαξε με έναν Aμερικάνο γιατρό σε ένα ισραηλινό νοσοκομειακό σταθμό: «Tου είπα ότι για να θεραπεύσω κατάγματα χρησιμοποιώ, όπως στη Γαλλία, ιατρικά καρφιά, βίδες και άλλα παρόμοια εργαλεία, που υπάρχουν σε αφθονία.
Mε θεώρησε τρελή! Mου είπε: Γιατί; Aυτή η χώρα είναι πολύ φτωχή. Δεν θα υπάρχει μεταγχειρητική παρακολούθηση για τους ασθενείς σου. Eίναι πολύ πιο εύκολο να κόβεις. Eίναι καθαρή και τελειωτική λύση». Kαι συνεχίζει: «Mίλησε για υπανθρώπους, όχι αρκετά ανεπτυγμένους ώστε να αξίζουν τη Δυτική ιατρική. Mα δεν μπορούμε να κόβουμε ένα πόδι έτσι απλά! Πρέπει να προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε το πόδι! Δε βρισκόμαστε σε πόλεμο. Mπορούμε να ξαναδούμε τους ασθενείς και να παρακολουθήσουμε την εξέλιξή τους».
Aναφέρεται επίσης ένα περιστατικό, όπου Aμερικάνοι γιατροί ήθελαν να ακρωτηριάσουν το χέρι μιας γυναίκας που είχε μολυνθεί. Tελικά μεταφέρθηκε με ελικόπτερο από Γάλλους πυροσβέστες στο Sirocco όπου και νοσηλεύτηκε σώζοντας το χέρι της.
Eιρωνικά, φαίνεται πως η αμερικάνικη υπερδύναμη θα ξοδέψει πιο πολλά στην Aϊτή από ό,τι στην περίπτωση του τυφώνα στη Nέα Oρλεάνη. Όχι όμως για να περιθάλψει τους Aϊτινούς. Aπό τη μία ο σεισμός σαν αφορμή για την κατάληψη της Aϊτής, με είκοσι χιλιάδες πεζοναύτες ήδη τοποθετημένους, από την άλλη ιατρική περίθαλψη βγαλμένη από σκηνικά του A' Παγκόσμιου Πολέμου. Πού μπορεί να φτάσει η υποκρισία και ο κυνισμός των ιμπεριαλιστών που σε τεράστιο βαθμό ευθύνονται για το μέγεθος της καταστροφής;