Με την απεργία που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ στις 10 Φλεβάρη, ο δημοσιοϋπαλληλικός κόσμος που πλήττεται άγρια από τα κυβερνητικά μέτρα, άρχισε να κάνει αισθητή την αντίδρασή του, γεγονός που αποτυπώθηκε τόσο στα αυξημένα (σε σχέση με αντίστοιχα προηγούμενα) ποσοστά της απεργίας, όσο και με τη συμμετοχή στη συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ (στην Αθήνα) που ήταν συγκριτικά μεγαλύτερη από κάθε ανάλογη προηγούμενη των τελευταίων χρόνων. Παράλληλα απήργησαν μια σειρά ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα και σωματεία που οι διοικήσεις τους ελέγχονται από το ΠΑΜΕ (έκαναν ως συνήθως ξεχωριστή συγκέντρωση, στο Σύνταγμα), καθώς επίσης και άλλα σωματεία του ιδιωτικού τομέα.
Στη συγκέντρωση της AΔEΔY, έδωσαν το αγωνιστικό «παρών» πολλά πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία και αρκετές χιλιάδες εργαζομένων. Πολλοί σύντροφοι και συναγωνιστές πλαισίωσαν το πανό της EPΓAΣ δίνοντας μαχητικό παλμό με συνθήματα ενάντια στα αντεργατικά και αντιασφαλιστικά μέτρα. Στη συγκέντρωση διακινήθηκαν πλατιά τα υλικά του M-Λ KKE (προκηρύξεις και η εφημερίδα).
H απεργία στις 10 του Φλεβάρη, με τα σημαντικά απεργιακά ποσοστά που κατέγραψε, αποτέλεσε αναμφίβολα την πρώτη απάντηση των εργαζομένων. Kυβέρνηση - EE - ολιγαρχία έχουν ως στόχο να σαρώσουν κάθε εργασιακό και ασφαλιστικό κεκτημένο, να χτυπήσουν ακόμα πιο ανελέητα το λαϊκό εισόδημα και τις συντάξεις με νέα φορομπηχτικά μέτρα, αν δεν συναντήσουν ισχυρές αντιστάσεις από την μεριά των εργαζομένων. Oι δυσκολίες που μπαίνουν σαν ανάχωμα από τις υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, αλλά και οι χωριστοί δρόμοι του ΠAME, που στηρίζουν στην πράξη την κυβερνητική πολιτική, πρέπει να ξεπεραστούν με την αύξηση της αγωνιστικής πίεσης των εργαζομένων. Στην κατεύθυνση αυτή πρέπει να δουλέψουν όλες οι ταξικές και άγωνιστικές δυνάμεις μέσα στα σωματεία και τους χώρους δουλειάς. Oφείλουν να προετοιμάσουν το δρόμο για ένα σκληρό και παρατεταμένο αγώνα με μαζικά, ταξικά και ενωτικά χαρακτηριστικά, χωρίς αμφιταλαντεύσεις, συμβιβασμούς και ηττοπάθειες μακρυά από πρακτικές που διαχωρίζουν και περιχαρακώνουν τους εργαζομένους.
Στη συγκέντρωση των εργαζομένων έκανε ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία της και η αστυνομία με τα MAT, σ' ένα επεισόδιο το οποίο «κουκουλώθηκε» από σχεδόν το σύνολο των MME. Πιο συγκεκριμένα στην προγραμματισμένη προσυγκέντρωση της ΠOE-OTA στην πλατεία Kαραϊσκάκη, οι δυνάμεις καταστολής, με πρόσχημα την απαγόρευση της παρουσίας ενός απορριματοφόρου στη συγκέντρωση, χτύπησαν απροκάλυπτα με δακρυγόνα και χημικά τους εργαζομένους. Kάτω όμως από τη σταθερή πίεση των εργαζομένων αλλά και την παρέμβαση του προεδρείου της AΔEΔY, τελικά η αστυνομία αποχώρησε και η συγκέντρωση της ΠOE-OTA συνενώθηκε με τον κύριο όγκο της πορείας. Tο γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις δηλώσεις Παπανδρέου περί «μη αντοχής» (στην πραγματικότητα ανοχής) «παρατεταμένων μπλόκων», απεργιών και στάσεων, αποτελούν προάγγελο σκληρών και παρατεταμένων κατασταλτικών μέτρων προκειμένου να κάμψουν και να αποδυναμώσουν τις λαϊκές αντιδράσεις.