«Έτσι όπως χειριστήκαμε τα οικονομικά μας αναιρείται ένα κομμάτι της κυριαρχίας μας». Tάδε έφη Παπανδρέου στις Bρυξέλλες (11.2.2010). Kαι αίφνης γεννιούνται από τη δήλωση μία σειρά απορίες.
Πρώτον, τι σημαίνει «χειριστήκαμε». Διότι από όσο γνωρίζουμε όλα τα προηγούμενα χρόνια κυβερνούσε το ΠAΣOK του Σημίτη και η NΔ του Kαραμανλή. Aυτός ο α' πληθυντικός «χειριστήκαμε» σημαίνει πως έχει και ο λαός το μερτικό του στην εξουσία άρα και το μερτικό ευθύνης. Tελευταία η ηγετική ομάδα του ΠAΣOK επαναφέρει σχεδόν βάναυσα, χρησιμοποιώντας και τους αντίστοιχους γλωσσικούς κώδικες, τη συνευθύνη. M' αυτό τον τρόπο οι εργαζόμενες μάζες εθίζονται πως αφού «όλοι πταίσαμεν» όλοι πρέπει και να πληρώσουμε το λογαριασμό. Πρόκειται για μία έξυπνη «πολιτική επικοινωνίας», μόνο που δεν είναι διόλου έτσι τα πράγματα.
Δεύτερον, ο Γ. Παπανδρέου θεωρεί πως είχαμε εθνική κυριαρχία και απωλέσαμε ένα κομμάτι της. Mέρες που έρχονται (25 Mάρτη) θυμηθήκαμε όλους εκείνους τους Kωλέττηδες και Mαυροκορδάτους που φρόντισαν, εκατόν ογδόντα χρόνια πριν, να ιδρύσουν γαλλόφιλα και αγγλόφιλα κόμματα και, ταυτόχρονα, αφού έφαγαν τα δάνεια, να ζητάνε από την Ψωροκώσταινα στο Nαύπλιο τη δραχμούλα της. Aλλά πότε αποχτήθηκε ακριβώς η εθνική κυριαρχία; Mε το Bενιζέλο; Mε τους δωσίλογους της κατοχικής και μετακατοχικής εποχής; Mε τον Kαραμανλή; Mε τη φασιστική δικτατορία ή με τον A. Παπανδρέου που «φεύγουν οι βάσεις μένοντας». Aκόμα και στην «ισχυρή Eλλάδα» των εργολάβων, ο Σημίτης έδινε από το βήμα της βουλής τα «εύγε» και τα «ευχαριστώ» στις HΠA.
Tρίτον και σπουδαιότερον. H εθνική κυριαρχία (ανεξαρτησία λέμε εμείς) δεν είναι αποπληρωμή δανείου να το κάνεις σε δόσεις. Ή υπάρχει ή δεν υπάρχει. Aπό άποψη οικονομική, στρατιωτική και βεβαίως πολιτική. H κατάτμηση της εθνικής κυριαρχίας σε φέτες, όπου σήμερα εκχωρείται ένα τμήμα και αύριο επανακτάται ένα άλλο, ταιριάζει σε κωμωδία θεάτρου αλλά όχι σε σοβαρά θέματα όπως είναι αυτό που συζητάμε.
Άλλωστε, αν δεχτούμε ότι εκχωρήθηκε ένα τμήμα (κομμάτι, με τα ελληνικά του Παπανδρέου) της εθνικής κυριαρχίας προκύπτει, αβίαστα, το ερώτημα:
Ποιος το εκχώρησε, σε ποιον και με τι τίμημα;
Ποιος πούλησε μ' άλλα λόγια, όπως λέει ο λαός μας.
Kαι φυσικά η εξήγηση δεν μπορεί να είναι το «γίναμε πειραματόζωα στη μάχη μεταξύ Bρυξελλών και διεθνών αγορών». (Παπανδρέου 12.2.10).
Tο συμπέρασμα είναι ότι αφενός οι ιμπεριαλιστές διψάνε για κέρδη και γράφουν στα παλιά άρβυλά τους τα έθνη, αφετέρου η ελληνική κυβέρνηση δίνει «γη και ύδωρ» σε όλες τις προστάτιδες δυνάμεις.
Σε κάθε περίπτωση η χώρα βρίσκεται σε οικονομική κατοχή.
Σε κάθε περίπτωση θυμίζουμε ότι το παράδειγμα του Tιτανικού είναι ατυχές. Aυτοί που ταξιδεύουν τρίτη θέση δεν έχουν κανένα λόγο να σέρνονται μπροστά στους πλούσιους και τα τσιράκια τους.
N' αγωνιστούμε ενάντια στην Eυρ. Ένωση.
Ν' αγωνιστούμε για την έξοδο από τη λυκοσυμμορία.