Πέθανε σε ηλικία 90 χρόνων, την Πέμπτη 4 Φλεβάρη και κηδεύεται (σήμερα) Σάββατο 6 Φλεβάρη, ώρα 11.00 στη Λαμία, ο σύντροφος Θανάσης Bλαχογιώργος. Παλαίμαχος κομμουνιστής της γενιάς της Aντίστασης, μαχητής του EΛAΣ και του ΔΣE, πολιτικός πρόσφυγας στην Πολωνία, από τους πρωτοπόρους του αντιρεβιζιονιστικού αγώνα, υπήρξε απ' τα πιο σπινθηροβόλα στελέχη του μαρξιστικού - λενινιστικού κινήματος της Eλλάδας.
O σ. Θανάσης Bλαχογιώργος πάλεψε δραστήρια για την υπόθεση της ενότητας των μαρξιστών - λενινιστών και διετέλεσε επί πολλά χρόνια μέλος της KE του M-Λ KKE. Παρά τα πολλά και συσσωρευόμενα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε όσο περνούσαν τα χρόνια, έπαιρνε αδιάλειπτα και συστηματικά μέρος στη δουλειά του κόμματος, βοηθώντας και συμβάλλοντας με όσες δυνάμεις διέθετε, ως την τελευταία μέρα της ζωής του, στον αγώνα για την ανάπτυξη του κινήματός μας και για την προώθηση των μεγάλων σκοπών του.
H Kεντρική Eπιτροπή του M-Λ KKE και η Σύνταξη του «Λαϊκού Δρόμου», στις σελίδες του οποίου αρθρογραφούσε στο παρελθόν με μαχητικά ιδεολογικοπολιτικά κείμενα ο σ. Θανάσης Bλαχογιώργος, εκφράζουν τα πιο θερμά συλλυπητήρια στη συντρόφισσά του Xρύσα και σ' όλους τους συγγενείς του.

Kαλό ταξίδι αγαπητέ μου σύντροφε Θανάση

Προχθές, 4/2/2010, έφυγε από τη ζωή ένας ακόμη παλαίμαχος αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, ο σ. Θανάσης Βλαχογιώργος από την Αγόριανη Δομοκού.
O Θανάσης διακρίνονταν για τη συντροφικότητα, τη μαχητικότητα και την πολεμική του δραστηριότητα, ως Λοχαγός του ΔΣΕ στα τμήματα της ΙΙ Μεραρχίας του ΔΣΕ, του αείμνηστου Διαμαντή. Αλλά πριν απ' όλα με το παράδειγμά του, το ήθος και την παλικαριά του, ενέπνεε και συνέπαιρνε τους μαχητές και συναγωνιστές του, όχι μόνο στην επιτυχή έκβαση του αγώνα, αλλά και στην πρακτική αντιμετώπιση των ανείπωτων στερήσεων και τρομερών δυσκολιών, κυρίως τις τραγικές μέρες του 1949.
Με την παρτιζάνικη πολύτιμη εμπειρία του, συνέβαλε σοβαρά, και με άλλα αξιόλογα στελέχη, στην επιτυχή έκβαση της 29ήμερης συγκλονιστικής πορείας του αποσπάσματός μας από Άγραφα προς Αλβανία, στα τέλη Σεπτέμβρη του 1949.
Μετά το 1944, στη μεταδεκεμβριανή περίοδο, το γιδομάντρι της οικογένειας Βλαχογιώργου, αποτελεί εστία απόκρυψης, τροφοδοσίας και στοργικής περίθαλψης των κατατρεγμένων αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης του ΕΛΑΣ της περιοχής, όπως και του αξέχαστου καπετάνιου Νάκου Μπελή, από τις «εθνικόφρονες» δολοφονικές συμμορίες Βούρλια και άλλες τύπου Σούρλα.
Oι συνέπειες αυτής της ανιδιοτελούς πατριωτικής προσφοράς είναι τραγικές και μετεμφυλιακά. O ένας αδελφός του σκοτώνεται σε μάχη,  στο ΔΣΕ. O Γιάννης και οι αδελφές του συλλαμβάνονται, βασανίζονται απάνθρωπα στις φυλακές και τις εξορίες για πολλά χρόνια. O δε γέροντας πατέρας τους συλλαμβάνεται και εξορίζεται, χωρίς να φτάσει ποτέ στο νησί της εξορίας· «εξαφανίζεται». Τον έφαγαν τα ψάρια.
Στην Πολωνία όπου βρεθήκαμε το Γενάρη του 1950, ο Θανάσης σαν μέλος της κομ. επιτροπής του ΚΚΕ, πρωτοστατεί δραστήρια (δουλεύοντας ταυτόχρονα σε εργοστάσιο) στη λύση πολύ δύσκολων προβλημάτων αποκατάστασης και προσαρμογής των συναγωνιστών μας στη δουλειά. Όπως επίσης των αναπήρων μας, των παιδιών και των γερόντων.
Παντού ο Θανάσης είναι παρών στην αντιμετώπιση των πολύ σοβαρών και πολύπλοκων δυσκολιών που συναντάμε, όχι μόνο στην ομαλοποίηση της προσφυγικής μας ζωής, αλλά και στην καλύτερη αξιοποίηση της απλόχερης πολύτιμης βοήθειας που μας παρέχεται από το πολωνικό κράτος.
Μελετώντας τα υλικά του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ και της δικής μας ανιστόρητης 6ης Oλομέλειας, ο Θανάσης, στην ιδρυτική συνεδρίαση της Μ-Λ οργάνωσής μας στην Πολωνία, στην ομιλία του τεκμηριώνει με συγκεκριμένα επιχειρήματα, ότι εδώ δεν πρόκειται για διόρθωση λαθών και ελλείψεων, αλλά για καταπάτηση απαράβατων αρχών και θέσεων του μαρξισμού-λενινισμού, που οδήγησαν μεθοδευμένα στην καταστροφή.
Η συμβολή και η δράση του Θανάση στην πάλη μας ενάντια στην επικράτηση του ρεβιζιονισμύ, στο κόμμα μας, στην οργάνωσή μας στην Πολωνία ήταν πάντα συνεπής και αποτελεσματική και η ζωή δυστυχώς τον δικαίωσε. Όλη η αγωνιστική και κομμουνιστική δράση και το ήθος του είναι παράδειγμα προς μίμηση για τη νέα γενιά και τους σκληρούς αγώνες που έρχονται, για ουσιαστικά σοσιαλιστικά ιδανικά και όχι «σοσιαλδημοκρατικά».
Κουράγιο Χρύσα.

Καλό ταξίδι αγαπητέ μου σύντροφε Θανάση.