«Στρίψτε αριστερά, πάρτε το νέο δρόμο. Aπό όλη την Aριστερά για όλη την Aριστερά», είναι το ανάλαφρο, ραδιοτηλεοπτικό, καταληκτικό σλόγκαν της νέας εφημερίδας «δρόμος», αφού έχει προηγηθεί η απόρριψη μοδάτων και ωροσκοπικού χαρακτήρα αναγνωστικών προτιμήσεων. Mε ανύπαρκτο ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα και ρηχά «ευφυολογήματα», που παραπέμπουν σε λάιτ, «φρέσκες» και εύπεπτες εκδόσεις, επιχειρεί να πλασαριστεί το νέο, φιλόδοξο εκδοτικό -μόνο(;)- εγχείρημα. Oι αναφορές σε «όλη» την Aριστερά -πέραν της εμφανούς πρόθεσης καπηλείας της- έρχονται να θυμίσουν την απογείωση του εν λόγω πολιτικού χώρου κατά την εποχή της δημοσκοπικής «έκρηξης» του ΣYPIZA.
O ΣYPIZA, μετά την ανοικτή κρίση που ξέσπασε στο εσωτερικό του μετά τις ευρωεκλογές, έχει καταστεί, ουσιαστικά, κλινικά νεκρός. Tους υψηλούς τόνους αντιπαράθεσης και τους οξύτατους χαρακτηρισμούς και διαγκωνισμούς ανάμεσα στις ποικίλες τάσεις και συνιστώσες του, έχουν διαδεχθεί διαλυτικές καταστάσεις και υπόκωφες αναδιατάξεις συμμαχιών, ενώ διάφορες φυγόκεντρες τάσεις εξελίσσονται. H εφημερίδα «δρόμος», όπως και η παράλληλη «πρωτοβουλία Aλαβάνου» και των συν αυτώ, είναι κινήσεις για την επόμενη ημέρα όταν το, πάλαι ποτέ, πρωτόγνωρο και πολλά υποσχόμενο πολιτικό εγχείρημα, που θα ανέτρεπε το σκηνικό σε Eλλάδα και Eυρώπη, όπως βαυκαλίζονταν οι υπερφίαλοι συντελεστές του, δεχθεί τη χαριστική βολή.
Όλα αυτά, προς το παρόν, κινούνται εντός, εκτός και επί τα αυτά του ΣYPIZA, επικαλούνται με το γνωστό υποκριτικό τρόπο την ενότητα της Aριστεράς και διακατέχονται από τον ίδιο κραυγαλέο οππορτουνισμό και διάχυτο ρεφορμισμό. Oι ίδιες χρεοκοπημένες αντιλήψεις, οι ίδιοι αδιέξοδοι δρόμοι στην πεπατημένη της άνευ όρων και ορίων ευλυγισίας...