Αναπαράγοντας το κλίμα εθνικής ομοψυχίας που καλλιεργείται μεθοδικά με πρωτοσύγκελλους τους κυβερνητικούς προπαγανδιστικούς μηχανισμούς και δημαγωγικό άλλοθι τη «σωτηρία της χώρας», πραγματοποιήθηκε η επανεκλογή του Παπούλια στην Προεδρία της Δημοκρατίας.
«Είναι νομίζω ευρύτατη η πεποίθηση ότι έχετε τιμήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ανώτατο αυτό αξίωμα και σε δύσκολες στιγμές για τη χώρα, όπου κρίθηκαν και δοκιμάστηκαν θεσμοί», τόνισε ο Γ. Παπανδρέου. Ωστόσο, με τις μελίρρυτες αυτές διατυπώσεις του ο πρόεδρος του ΠΑΣOK επιχείρησε, μεταξύ άλλων, να σβήσει και να ρίξει στη λησμονιά τα δικά του παιχνίδια με τον κατά τα άλλα «δοκιμαζόμενο θεσμό» και την εν λόγω υποψηφιότητα πριν λίγους μήνες, με φόντο την κάλπη και την αναρρίχηση του κόμματός του στην εξουσία.
Από την άλλη πλευρά η προϊούσα κρίση στις γραμμές της ΝΔ (προϊόν της βαθιά αντιλαϊκής πολιτικής της που οδήγησε στην εκλογική της καθίζηση), η διατήρηση της μεγάλης δημοσκοπικής διαφοράς από το ΠΑΣOK, όπως και η αδυναμία της να επικοινωνήσει προς το παρόν με το «κομμάτι εκείνο της οικογένειας» που μετακόμισε στις πρόσφατες εκλογές από το «ρετιρέ στο υπόγειο της πολυκατοικίας», καθόρισε εν πολλοίς την απάντηση της Ρηγίλλης στην τυχοδιωκτική πρόταση Καρατζαφέρη. O τελευταίος προτείνει ουσιαστικά στην ηγεσία της ΝΔ να «μιμηθούν το ΠΑΣOK» στα παιχνίδια με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, με στόχο την προκήρυξη εκλογών. Όταν έλαβε αρνητική απάντηση από το ρετιρέ της πολυκατοικίας (που στην παρούσα φάση «στηρίζει αποφασιστικά», θέλοντας και μη, Παπούλια), ο θεσμολάγνος κατά τα άλλα Καρατζαφέρης άλλαξε τροπάριο. Κάνοντας στροφή 180 μοιρών (από τον τυχοδιωκτισμό στην υπευθυνότητα) δήλωσε πως το κόμμα του θα στηρίξει την υποψηφιότητα Παπούλια, που «αξίζει να 'χει μεγαλύτερη πλειοψηφία από την προηγούμενη φορά».
Εξάλλου, χαρακτηριστικό των οππορτουνιστικών χειρισμών και συμβιβασμών, των αντιθέσεων και αντιπαραθέσεων που εκδηλώνονται στις γραμμές του ήταν και η στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας. Με διακηρυγμένη πρόθεση να στηρίξει Παπούλια, ο Κουβέλης ανατροφοδότησε το γαϊτανάκι των αλληλοσπαραγμών μεταξύ των διαφόρων τάσεων και συνιστωσών. Και αν ο Τσίπρας πρότεινε αρχικά «ν' ανακοινώσει ο ΣΥΡΙΖΑ δικό του υποψήφιο», το τελικό επεισόδιο της οπερέττας ήταν η κοινή τους απόφαση να δηλωθεί «παρών» από την κοινοβουλευτική ομάδα κατά την ψηφοφορία. «Παρών» δήλωσε και το ΚΚΕ, τονίζοντας πως αυτό έχει σχέση με την «πάγια θέση του κόμματος να μην ψηφίζει ανεξαρτήτως προσώπου Πρόεδρο Δημοκρατίας, ο οποίος δεν μπορεί παρά να επικυρώνει με την υπογραφή του την αντιλαϊκή πολιτική κάθε κυβέρνησης»! Τα περί «πάγιας» θέσης, δεν είναι βέβαια καθόλου σίγουρο ότι θα ίσχυαν «αν τα κουκιά δεν έβγαιναν», όπως τότε που υπερψήφισε το Σαρτζετάκη...
«Είναι νομίζω ευρύτατη η πεποίθηση ότι έχετε τιμήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ανώτατο αυτό αξίωμα και σε δύσκολες στιγμές για τη χώρα, όπου κρίθηκαν και δοκιμάστηκαν θεσμοί», τόνισε ο Γ. Παπανδρέου. Ωστόσο, με τις μελίρρυτες αυτές διατυπώσεις του ο πρόεδρος του ΠΑΣOK επιχείρησε, μεταξύ άλλων, να σβήσει και να ρίξει στη λησμονιά τα δικά του παιχνίδια με τον κατά τα άλλα «δοκιμαζόμενο θεσμό» και την εν λόγω υποψηφιότητα πριν λίγους μήνες, με φόντο την κάλπη και την αναρρίχηση του κόμματός του στην εξουσία.
Από την άλλη πλευρά η προϊούσα κρίση στις γραμμές της ΝΔ (προϊόν της βαθιά αντιλαϊκής πολιτικής της που οδήγησε στην εκλογική της καθίζηση), η διατήρηση της μεγάλης δημοσκοπικής διαφοράς από το ΠΑΣOK, όπως και η αδυναμία της να επικοινωνήσει προς το παρόν με το «κομμάτι εκείνο της οικογένειας» που μετακόμισε στις πρόσφατες εκλογές από το «ρετιρέ στο υπόγειο της πολυκατοικίας», καθόρισε εν πολλοίς την απάντηση της Ρηγίλλης στην τυχοδιωκτική πρόταση Καρατζαφέρη. O τελευταίος προτείνει ουσιαστικά στην ηγεσία της ΝΔ να «μιμηθούν το ΠΑΣOK» στα παιχνίδια με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, με στόχο την προκήρυξη εκλογών. Όταν έλαβε αρνητική απάντηση από το ρετιρέ της πολυκατοικίας (που στην παρούσα φάση «στηρίζει αποφασιστικά», θέλοντας και μη, Παπούλια), ο θεσμολάγνος κατά τα άλλα Καρατζαφέρης άλλαξε τροπάριο. Κάνοντας στροφή 180 μοιρών (από τον τυχοδιωκτισμό στην υπευθυνότητα) δήλωσε πως το κόμμα του θα στηρίξει την υποψηφιότητα Παπούλια, που «αξίζει να 'χει μεγαλύτερη πλειοψηφία από την προηγούμενη φορά».
Εξάλλου, χαρακτηριστικό των οππορτουνιστικών χειρισμών και συμβιβασμών, των αντιθέσεων και αντιπαραθέσεων που εκδηλώνονται στις γραμμές του ήταν και η στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας. Με διακηρυγμένη πρόθεση να στηρίξει Παπούλια, ο Κουβέλης ανατροφοδότησε το γαϊτανάκι των αλληλοσπαραγμών μεταξύ των διαφόρων τάσεων και συνιστωσών. Και αν ο Τσίπρας πρότεινε αρχικά «ν' ανακοινώσει ο ΣΥΡΙΖΑ δικό του υποψήφιο», το τελικό επεισόδιο της οπερέττας ήταν η κοινή τους απόφαση να δηλωθεί «παρών» από την κοινοβουλευτική ομάδα κατά την ψηφοφορία. «Παρών» δήλωσε και το ΚΚΕ, τονίζοντας πως αυτό έχει σχέση με την «πάγια θέση του κόμματος να μην ψηφίζει ανεξαρτήτως προσώπου Πρόεδρο Δημοκρατίας, ο οποίος δεν μπορεί παρά να επικυρώνει με την υπογραφή του την αντιλαϊκή πολιτική κάθε κυβέρνησης»! Τα περί «πάγιας» θέσης, δεν είναι βέβαια καθόλου σίγουρο ότι θα ίσχυαν «αν τα κουκιά δεν έβγαιναν», όπως τότε που υπερψήφισε το Σαρτζετάκη...